Vrijdag 26/02/2021

Film Fest Gent

"Ik wil graag eens een kleine dikke spelen"

null Beeld joris casaer
Beeld joris casaer

What's in a name? Peter Van den Begin is een man die zich keer op keer heruitvindt. Nu doet hij het weer in 'Waste Land', die vanavond in première gaat op Film Fest Gent. Daarin speelt hij een flik die niet meer weet waar het rechte pad loopt.

Misschien wordt het stilaan tijd dat de wereld eventjes stilstaat bij Peter Van den Begins grote veelzijdigheid. Donker, licht, komisch, dramatisch, onschuldig, duivels. Het maakt niet uit hoe je zijn personages typeert, van één ding ben je zeker: Van den Begin is altijd geloofwaardig. Meteen ook de reden waarom zoveel regisseurs continu een beroep op hem blijven doen.

'Waste Land' is eigenlijk de film van Jérémie Renier, poulain van de gebroeders Dardenne en een van die vele Walen die in Frankrijk en ver daarbuiten uitgegroeid zijn tot supersterren. Hij speelt een Brusselse politieman die helemaal ontspoort wanneer zowel in zijn privé- als in zijn beroepsleven de dingen nogal tegenslaan. Peter Van den Begin is zijn kompaan, een politieman die anderen naar de wet moet laten leven, maar zelf al zo vaak van het rechte pad is afgedwaald dat hij geen idee meer heeft waar dat pad loopt.

Karakterkop

We spreken af tijdens de middagpauze, want Van den Begin is ergens in Antwerpen aan het werk voor een nieuwe, prestigieuze Vlaamse reeks waarover hij nog niets mag verklappen, tot de marketingboys met het nodige tromgeroffel vinden dat het tijd is om de cast bekend te maken. Van den Begin komt met een pot, een helm als een kom, in de hand binnen in de Perruche, op de Vogelmarkt. "Met de Vespa gekomen." Zie je het De Niro of DiCaprio al doen? Van den Begin blijft altijd zichzelf. Misschien raar voor iemand die zo vaak in andermans huid zit, maar zelfs in zijn rollen zie je hem doorheen al zijn personages. Zoals dat bij zoveel grote bekende internationale acteurs het geval is. Van den Begin is lang en smal en kan ook geen korte dikke spelen.

"Nee, ik heb dat al een paar keer geprobeerd, maar dat is iets moeilijker. Maar dat is absoluut de betrachting: om een kleine dikke te spelen, zonder dat iemand het doorheeft dat ik het ben. Philip Seymour Hoffman was in die zin een voorbeeld. Jammer dat hij er niet meer is. Hij had ook een heel specifieke, uitgesproken karakterkop, en toch, als je al zijn rollen naast elkaar legt, zie je heel verschillende personages. En hoewel hij vaak grote metaformoses onderging, was hij altijd zichzelf."

Ruige figuranten

Hoe vaak kan een acteur zich ook heruitvinden? De Johnny Rimbaud die Van den Begin in 'Waste Land' speelt, komt bijwijlen in de buurt van de Raymond Van Mechelen die hij in Matroesjka's neerzette, een personage dat ook door ranzigheid en vunzigheid was aangevreten.

"Ja, ik heb ook wel eens gedacht: shit, lijken die niet te veel op elkaar? Het aantal schakeringen die je bij jezelf kunt aanbrengen, de metaformosen die je kunt ondergaan, zijn niet eindeloos. Maar het scenario zet me in 'Waste Land' in zulke andere situaties neer dat ik vanzelf een andere kant uitga. Johnny is een Vlaming die in Brussel werkt en voor zijn job Frans moet spreken. Dat helpt ook al om weg te blijven van wat ik eerder heb gedaan.

"Op de tweede draaidag had ik al een heel intense scène. Ik stond ferm aangeschoten in mijn ondergoed op een stoel in een nachtclub zwaar racistische moppen te vertellen. Toen we op de locatie aankwamen, een klein, sjofel discotheekje in het hart van de Matongewijk, zag ik meteen de figuranten staan: allemaal pekzwart, stuk voor stuk bonken van kerels, en dan nog eens van die arduinen koppen, met een gelaatsuitdrukking die even sprekend was als een gevaarsdriehoek. Ik zei tegen Pieter Van Hees, de regisseur: 'Pieter, voor we beginnen te draaien, moet je dat toch efkes kaderen. Want straks sta ik hier de ene na de andere foute mop te vertellen en als die mannen niet weten wat hier aan de gang is, dan zouden er wel eens ongelukken kunnen gebeuren.' Hij heeft het hen dan toch eventjes uitgelegd. En ik ook, voor mijn eigen veiligheid. Voor ik eraan begon, zei ik: 'Het was zijn idee en het zijn zijn teksten.' Ja, want je weet niet met wie je te maken hebt. Ik vermoed dat niet al die figuranten psychologisch gescreend zijn. Ik herinner me dat we nadien een stevig feestje gebouwd hadden. Die ontlading hadden we allemaal nodig."

'Waste Land' is een heel donkere film, een Brusselse Heart of Darkness. Blijkbaar zit Van den Begin eventjes in zijn donkere periode. Een periode die hem over de taal- en landsgrenzen brengt. "Ja, ik ben momenteel te zien in 'Hollands hoop'. In die reeks speel ik een psychopaat die zijn vader vermoord heeft omdat hij dacht dat het Vladimir Poetin was. Een heel extreem personage. Maar dat was ook de reden waarom ik het per se wou doen. Ik heb er hard voor geknokt tijdens de audities. Pas achteraf hoorde ik dat die rol eigenlijk bedoeld was voor Jeroen Willems, de acteur die vorig jaar gestorven is."

"Zulke rollen zijn net heel spannend omdat ze zo'n groot risico inhouden. Als je niet oplet, ben je heel ongeloofwaardig of ronduit lachwekkend. Ik was er omringd door een totaal andere ploeg, met goeie Nederlandse acteurs: Marcel Hensema, Peter Paul Muller, Kim Van Kooten. Dan heb je de mogelijkheid om je weer eens uit te vinden."

null Beeld joris casaer
Beeld joris casaer
null Beeld joris casaer
Beeld joris casaer

Werken met een held

Als je tegenover een Jérémie Renier komt staan, een Belgische acteur wiens ster al jaren fonkelt in Frankrijk en veel verder, dan kan je ook niet klagen over het niveau van je tegenspelers. "Ik was zeer opgewonden toen Pieter me belde om mee te doen. Het was wellicht de eerste keer dat ik het gevoel had dat ik met iemand werkte naar wie ik opkeek. Het is al van La promesse dat ik hem volg, toen hij nog een broekventje was. Cloclo vond ik nu niet echt een geweldige film, maar wat hij daarin doet, ja, dat vind ik wel zeer straf. Na de eerste repetitie heb ik dat ook direct gezegd: 'Sorry, maar ik ben wel fan.' En dat was oké.

"Het klikte wel. Net als ik is hij iemand die altijd op zoek is naar iets in 'het moment'. Hier en nu is voor hem heel belangrijk. Dat je samen in het moment zit, samen iets creëert. En dat vond ik heel fijn om te ervaren. Of dat nu in het Frans is of in het Nederlands, dat maakt niet uit."

Is het dan gedaan met lachen? Bijlange niet. In december zie je Van den Begin met kale knikker en veel schietgeweren in de actiekomedie Bowling Balls. En volgend jaar gaan Peter Brosens en Jessica Woodworth, met wie hij eerder Het vijfde seizoen draaide, een internationale komedie met hem opnemen. Nic Balthazar heeft hem ook gecast als standupcomedian in zijn volgende film.

Comedian

"Enkele weken geleden heb ik mijn debuut gemaakt als komiek in The Joker in Antwerpen. Een kort testje van een kwartiertje, waarvoor ik zelf wat moppen verzonnen had. Ik was bloednerveus, stonk uren in de wind naar het angstzweet. Gelukkig was het zo'n avond waarop het publiek wat milder was: 'Bart Cannaerts daagt uit...' De mensen die op het podium stonden hadden geen ervaring. Vrienden van hem bijvoorbeeld van op de redactie van Woestijnvis, die wel moppen schrijven, maar ze nooit zelf hoeven te brengen. Als ik dan toch ergens moest beginnen, was dat wel het ideale moment. Door het eens mee te maken, ga je toch met andere ogen tegen dat hele milieu aankijken.

"Meestal moet ik niet lachen met stand-upcomedians. Dat zijn in mijn ogen nogal vaak zelfingenomen, flauwe plezante mannen. Er zijn absoluut uitzonderingen en die vind ik dan ineens weer zeer goed. Maar ik vond het dus absoluut niet evident om het zelf te proberen. Het is iets heel anders dan acteren. Je staat daar als jezelf, in je blootje. En mensen bekijken je van 'zeg het maar eens'. Nee, ik heb nog lang niet alles meegemaakt. Ik heb nog altijd wel het gevoel dat het allemaal nog moet beginnen. Ik heb nog altijd de gretigheid om dingen te doen die ik nog niet heb gedaan. De honger is nog niet gestild. Ik wil spelen."

Waste Land, vanavond om 20.15 uur in Kinepolis Gent

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234