Vrijdag 27/01/2023

'Ik wil dat iedereen weet hoe mijn dochter heette'

De vijf verdachten van de groepsverkrachting in Delhi verschijnen vandaag voor de rechter. Intussen woedt het debat over het al dan niet benoemen van het overleden slachtoffer en over de berechting van de minderjarige zesde dader.

"Ik wil dat de wereld weet dat mijn dochters naam Jyoti Singh Pandey was". Het zijn de woorden van vader Badri, in een gisteren gepubliceerd interview met de Britse krant Sunday People. "Ik ben trots op mijn dochter, ze hoeft zich nergens om te schamen. Integendeel, ze heeft gevochten voor haar leven", aldus nog Badri Singh Pandey over het 23-jarige meisje wiens groepsverkrachting het hele land in rep en roer zette.

Officieel mogen de namen van verkrachtingsslachtoffers in India niet worden genoemd en die richtlijn werd gisteren door het bevoegde hof bekrachtigd. Nochtans vinden velen, waaronder haar vader, dat die geheimhouding juist een smet werpt. Vorige week was er al staatssecretaris Sashi Tharoor, die voorstelde dat de momenteel onderzochte verstrenging van de verkrachtingswet na hervorming naar Pandey zou worden genoemd,

Haar verwanten lieten reeds weten dat ze het een eer zouden vinden en dat ze hoopten dat andere vrouwen kracht zouden vinden in haar lijden en aangifte zouden doen.

Feministen in India en daarbuiten beschouwen de geheimhouding van de naam van het slachtoffer als een zoveelste uiting van India's 'verkrachtingscultuur'. "Je ziet die niet alleen daar", zo schrijft de Amerikaanse onderzoekster E.J. Graff, "maar in elke cultuur die een 'traditionele' visie propageert op de vrouwelijke seksualiteit. Een cultuur die eist dat vrouwen maagd blijven tot aan het huwelijk, is een verkrachtingscultuur. In die visie dienen vrouwenlichamen louter voor voortplanting of mannelijk plezier. Ze moeten rein gehouden worden. En elke poging die ze ondernemen om de baas te zijn over hun levens en lichamen, mag door mannen worden gekortwiekt."

Terwijl vader Badri Singh Pandey met een Brits medium sprak, zond het populaire tv-station Zee Tv voor het eerst een interview uit met de vriend van het slachtoffer, Amindra Pandrey. "Niet haar verloofde", zo zei haar vader over hem, "ze hadden nooit kunnen trouwen want ze behoorden tot verschillende kasten". Amindra vertelde niet alleen dat de gruwel op het busje op die bewuste 16 december een volle twee uur duurde en verschrikkelijk gewelddadig was, tevens legde hij uit dat ze beiden naakt uit het voertuig werden gegooid. Twintig minuten lang zwaaiden de zwaar gewonde twintigers naar voorbijrijdende riksja's en auto's, hopend dat iemand hulp zou bieden. "Velen hielden halt, maar niemand stapte uit. Ze discussieerden eerder over hoe we daar beland zouden zijn." En ook toen de politie ter plaatse kwam, duurde het nog behoorlijk lang vooraleer Jyoti en Amindra naar het ziekenhuis werden gebracht, omdat de agenten "redetwistten over de vraag wiens verantwoordelijkheid het was zich over ons te ontfermen".

Jyoti's broer zei eerder in een ander interview dat hij geloofde dat "het lange wachten op medische bijstand een rol speelde in het overlijden van zijn zus".

De Indiase overheid laat nu onderzoeken of het uitzenden van het interview niet strafbaar is en Zee Tv niet kan worden vervolgd.

Arme daders

Ondertussen spitten de Indiase media de achtergronden uit van de vijf twintigers die zich aan Jyoti en Arminda vergrepen. Op de kledij van alle vijf werden bloedsporen van de slachtoffers aangetroffen.

De eerste twee, de broers Ram en Mukesh Singh, zijn buschauffeurs uit Rajasthan. "Ik wil niet om genade smeken na wat ze deden", aldus moeder Singh in een interview, "maar ik vraag me af wie voor ons zal zorgen als zij de doodstraf krijgen."

Verdachten drie en vier, Pawan Gupta (fruitverkoper) en Vinay Sharma (gymleraar), hopen dat lot te vermijden door zich aan te bieden als getuigen. Dat zou de bewijslast tegen de overige daders zeker verzwaren, maar velen menen dat de twee jongemannen uit Bihar de daaraan verbonden strafvermindering niet verdienen.

De vijfde verdachte, Aksay Thakur (busschoonmaker), hoeft evenmin op sympathie te rekenen. De bewoners van zijn geboortedorp in Bihar eisen dat hij wordt verhangen omdat hij "de eer van het hele district heeft geschonden".

De zesde verdachte is een anonieme 17-jarige. Zijn berechting als minderjarige betekent dat hij maximaal drie jaar zal vastzitten.

Velen vinden dat te weinig en eisen een wetswijziging. Die moet een meerderjarigheidsverklaring toelaten bij erge misdaden.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234