Zondag 05/12/2021

Ik werd al dronken van de geur van cocktails

"De zomer dat ik achttien werd, zal mij altijd bijblijven als de zomer dat ik opgepakt ben. Ik spuit al legaal graffiti van mijn zestiende, en was daar heel fanatiek mee bezig. Sir-J was mijn legale tag. Op een donderdagnacht had ik met een maat, die nu trouwens leraar is, een stoer plan opgevat. We zouden op een brug langs de autosnelweg in Nevele gaan spuiten. Helaas zijn we nooit in Nevele geraakt. Na twintig kilometer waren we het rijden beu en kwamen we ergens een paar geparkeerde camions tegen. Van Belgomilk. We zijn die dan maar beginnen vol te spuiten, met tags en een gigantische bronzen fles melk.

"Opeens dook achter ons die vrachtwagenchauffeur op. Gelukkig hadden we hem nog horen aankomen, en konden we net op tijd wegduiken. Ik in het struikgewas, mijn maat in de maïs. Twee, drie uur heb ik daar gezeten, tot de flikken mij uiteindelijk toch vonden. 'Gasten, er zit er hier een in de gracht!' Mijn maat was ondertussen te voet richting Maldegem aan het lopen, maar werd ook gepakt. Soit, met veel sorry's en elk 4.000 frank boete kwamen we ervan af. Maar natuurlijk moesten we achteraf ook die camions weer schoonmaken. Twee dagen hebben we eraan geschrobd, terwijl de boel volkladderen maar een half uur had geduurd (lacht).

"Die zomer ben ik samen met drie maten ook naar het zuiden van Frankrijk gelift. Naar Mantet, een oud hippiedorpje in de buurt van Perpignan. Waar de straat stopte, begon het dorp. Het was meer een commune met twintig oude hippies. De pa van een vriend had er een gite, en wij konden bij hem blijven logeren. De max. Wat ik me er nog van herinner? De bidons wijn aan het kampvuur, de wandelingen in de bergen waar we nota bene nog een ziek jong hert gevangen hebben. Met de hulp van de lokale schapenherder hebben we het pijnloos en snel naar het hiernamaals geholpen, om verspreiding van de ziekte tegen te gaan. En de undercoverflik die ons onderweg slagen had gegeven natuurlijk. Hij wou ons niet meenemen, en mijn maat stak zijn middelvinger op. Die gast rijdt terug, stapt uit en begint op mijn maat te slaan. Bleek het een politieman in burger te zijn (lacht).

"Op mijn achttiende was ik totaal nog niet bezig met cocktails. Ja, op mijn studentenjob maakte ik al eens een Paradisio, maar van de geur alleen al werd ik zat. Ik vond de namen van die cocktails wel zeer intrigerend. Een Paradisio of een Americano: dat klonk zo onbekend en chic. Maar veel verder dan een goedkope Margarita op de beachparty in het jeugdhuis van Maldegem kwam ik toen niet. Tot mijn negentiende dronk ik zelfs helemaal niet. Op een familiefeest had ik als klein ventje eens stiekem alle restjes bier opgedronken, en ik was daar zo ziek van dat ik geen alcohol meer kon zien.

"We hadden het niet breed, en dus moest ik keihard werken om mijn studies en spuitbussen te kunnen betalen. Elk weekend en elke vakantie reed ik met mijn brommertje, een Suzuki FA50, en een gigantisch grote koptelefoon op mijn hoofd van Maldegem naar Damme. Daar werkte ik in de zaal van de Siphon, het legendarische palingrestaurant. Vree geestig. In de horeca kon ik mij volledig uitleven. Alhoewel, in het begin had ik er het wel moeilijk mee dat ik tegen iedereen altijd vriendelijk moest blijven. Intussen heb ik dat al wat beter onder de knie (lacht). De barman had volgens mij toch veruit de schoonste job. Die moest niet te veel lullen tegen de klanten, en werd met rust gelaten in zijn eigen koninkrijk.

"Toen ik achttien was, nam ik ook overal mijn skateboard mee. Ieder vrij moment benutte ik om te skaten. Onze vriendengroep was zeer actief. Omdat er in Maldegem geen fatsoenlijk skatepark was, zijn we zelfs een ludieke pamfletactiegestart om het gemeentebestuur onder druk te zetten. Jammer genoeg hebben we ons superdeluxe skatepark nooit gekregen. In mijn koptelefoon zaten altijd mixtapes die vrienden voor mij maakten. Veel hiphop en drum-'n-bass, opgenomen van Studio Brussel. Mixtape Volume 7 van het Gentse collectief DHL was mijn favoriete tape, ik luisterde er opnieuw en opnieuw en opnieuw naar. Zo veel dat ik het bandje constant met plakband moest herstellen.

"Toen ik achttien was, ben ik naar de Rode Lijvekens (secundair kunstinstituut in Gent, red.) getrokken. Ik wou al langer een kunstopleiding volgen, maar moest de middelbare school van mijn ouders per se afmaken. Ik was dus enorm content toen ik aan het voorbereidend jaar in de Rode Lijvekens mocht beginnen. Iedereen vertelde mij dat het er daar erg rustig aan toeging. En effectief: eigenlijk werd daar vooral veel geblowd (lacht).

"Ik ben afgestudeerd als meester in de beeldende kunst. Vrije grafiek. Maar na een Erasmusjaar in Spanje ben ik mijn vibe volledig kwijtgeraakt. Ik tekende nog wel, maar mijn motivatie was ver te zoeken. Het moest allemaal erg conceptueel zijn, en wat ik maakte was in hun ogen te figuratiefof te veel popart. Paul Klee, Otto Dix, Egon Schiele: naar die gasten keek ik op toen ik achttien was. Ik ging regelmatig naar de bibliotheek om hun werk op te zoeken, en probeerde zelf ook in die stijl te tekenen.

"Intussen werkte ik ook in het Café Theatre hier in Gent, en werd die bijverdienste steeds meer mijn beroep. Zeker omdat ik niet enkel pinten moest tappen, en ook wat specialere brouwsels mocht maken. Maar toen ik achttien was, had ik nooit gedacht dat ik voltijds cocktailmaker zou worden. Het romantische beeld van een schilderende en drinkende Vincent van Gogh leek mij toen een stuk interessanter (lacht)."

Olivier Jacobs

• Geboren op 22 juli '81 in Knokke-Heist

• Studeerde vrije grafiek aan KASK Gent

• Runt sinds begin dit jaar een eigen cocktailbar, Jigger's, in de Gentse Oudburg

• Werd eind mei tijdens de Diageo World Class Bartender Contest in Londen voor het tweede jaar op rij uitgeroepen tot beste barman van België

• Neemt van 8 tot 12 juli deel aan de internationale finale in Rio de Janeiro

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234