Donderdag 09/07/2020

'Ik was beschaamd om een smerige flikker te zijn'

Zelfmoord. Schuld. Depressies en drugsverslavingen. Op zijn nieuwe en zonder meer fantastische plaat rekent Perfume Genius af met de spoken in zijn hoofd. Zijn pijn is geen pose. Mike Hadreas, want zo heet hij echt, ging jarenlang door een ware hel.

oen Perfume Genius twee jaar geleden debuteerde met Learning, voelde je onmiddellijk aan dat Hadreas niet de elfendertigste singer-songwriter was. Zijn breekbare songs, met een voorliefde voor Angelo Badalamenti, ontroerden fans tot tranen toe. Nu eens reetzijn fragiele stem diepe wonden, dan weer leek zijn eindeloze treurnis bedoeld om lotgenoten te troosten.

Net als die liedjes oogt Mike Hadreas in het echt opvallend breekbaar. Alsof je met een menselijk twijgje spreekt. Zijn broze kindlichaam - hij is 28 maar ziet er twaalf uit - kreeg doorheen de jaren dan ook heel wat te verduren. Wanneer we hem in een Brussels hotel ontmoeten, gaat hij gecamoufleerd in een reusachtige valse bontjas: we denken spontaan aan een homoseksuele Pino.

Buiten vriest het de stenen uit de grond, maar toch vraagt Hadreas of we buiten kunnen zitten. Om aan zijn laatste verslavingen tegemoet te komen, zeggen we toe: hij rookt als een schoorsteen (het merk van idool James Dean) en drinkt sloten dieetcola. Het zijn onschuldiger alternatieven voor zijn eerdere alcohol- en heroïneverslaving.

Een paar dagen na ons interview zal een kleine internetstorm losbreken, wanneer een advertentie voor de nieuwe plaat 'Put Your Back N 2 It' geweerd wordt door YouTube. De aanleiding? Het beeld van twee homoseksuele mannen in een tedere omhelzing ging te ver volgens de moraalridders. Zelfs Michael Stipe mengde zich in de discussie: "Schaam je, YouTube. Je werd geboren in de 21ste eeuw. Gedraag je nu ook zo." Ironisch genoeg bleek de soundtrack voor die advertentie 'All Waters', een song over homofobie.

Op de vorige plaat wentelde je je in zelfverachting. Nu sta je op de barricades voor gelijke rechten. Wat is er gebeurd?

Mike Hadreas: "Homofobie maakt me woest. Het heeft mijn zelfbeeld verwoest, toen ik veertien was. Daardoor was ik ooit beschaamd om homo te zijn: als de luidste monden je een fag noemen, ga je het zelf ook geloven. Ik was beschaamd om een vieze, smerige flikker te zijn. En vandaag schaam ik me dan weer voor zoveel schaamte. (glimlacht)

"Soms denk ik dat ik mijn jonge leven niet zo verwoest zou hebben als ik gewoon aanvaard was geweest. Ik wil mijn verslavingen en fouten niet op iemand anders afschuiven. Maar toch: een gebrek aan zelfwaarde gaf absoluut een aanzet."

'17' is en van de mooiste songs op de plaat. De tekst leest als een zelfmoordbrief van een jonge homo. Nu ga ik er natuurlijk van uit dat jij die jongen was.

"Ik had die jongen kunnen zijn. Het leek me jarenlang zo'n vredige gedachte om gewoon te sterven. Ik was alleen bang voor de brutale daad die moet voorafgaan aan je dood. Drugs zijn dan een goed alternatief. Niet alleen om je te verdoven, maar om jezelf beetje bij beetje van de kaart te vegen. Een trage zelfmoord."

Denk je nog wel eens aan zelfdoding?

"Laat het me zo stellen: die optie blijft altijd op tafel liggen."

Ben je niet gelukkiger dan vroeger?

"Vandaag ben ik gelukkig genoeg, zeg maar. Dat hoor je ook in de teksten, maak ik me sterk. Af en toe zie je lichtpuntjes verschijnen. Ik heb nog altijd niet het gevoel dat er veel licht aan het eind van de tunnel is, maar het is alleszins niet meer pikdonker. Weet je, soms lijkt het alsof het tegen al mijn instincten indruist, hoopvolle teksten schrijven. Maar deze keer vond ik het belangrijk om méér tederheid in de songs te voelen. Dat gevoel had ik eigenlijk niet echt bij de vorige plaat."

Vond je 'Mr. Petersen' dan niet teder? Als je even vergeet dat de song gaat over je pedofiele leraar die zichzelf van kant maakt.

"(glimlacht) Ach ja, dat was inderdaad een mooi, teder nummer. Maar meestal rook ik angst in elke songregel op die plaat. Learning stond volledig in het teken van mijn oude kwelgeesten, het was een soort zuiveringsproces. Een noodzakelijk proces. Maar intussen besef ik ook wel dat mijn problemen niet zo uitzonderlijk en uniek waren. Ik leefde te lang in een cocon waar mijn eigen beslommeringen het ergst waren."

Wanneer ben je tot dat inzicht gekomen?

"Na de tour, en door elke dag nieuwe mensen te ontmoeten. Begrijp me: ik had mezelf meer dan een jaar opgesloten, en plots merkte ik dat er nog andere mensen waren. (lacht) Mijn moeder heeft me ooit toevertrouwd dat 'you're never too fucked to look the world in the eye'. Ik had misschien vroeger naar haar moeten luisteren."

Je liet deze keer ook muzikanten toe in je song. Is Perfume Genius een heuse groep geworden?

"Ik wou mezelf niet herhalen. Deze aap kent niet zoveel trucjes. (lacht) Maar ik wilde ook absoluut vermijden dat de nieuwe songs zouden klinken als 'Perfume Genius met achtergrondorkest'. Mijn liedjes hebben ademruimte nodig. Anders beklemt mijn wanhoop. Maar John Parish, die meespeelde, was een schat. En dat zeg ik alleen deels omdat hij werkte met mijn heldin P.J. Harvey."

Toen je anderhalf jaar geleden in de Botanique speelde, had ik met je te doen. Je was bloednerveus. Sta je eigenlijk wel graag in de belangstelling?

"Best wel. Maar tegelijk is er niets enger dan een podium. Al heb ik goede herinneringen heb aan dat concert in Brussel. Zo'n lief en geduldig publiek! Weet je, het is een catch-22: ik wil dolgraag gehoord worden, maar ik voel me vaak gegeneerd eenmaal het zo ver is. Nu, zolang ik mezelf niet de dodelijke vraag 'wat doe ik hier?' stel, lukt het me meestal om een optreden af te werken zonder al te veel kleerscheuren."

Tijd voor een perverse vraag...

"Eindelijk!"

'AWOL Marine' werd geïnspireerd door 'ongemonteerde kelderporno', zei je onlangs. Waar vind je die troep?

"Mijn grootste talent is vieze porno vinden. (lacht) Dat levert soms hilarische momenten op. Hoe vaak heeft Alan (Wyffels, zijn vriend en livepianist, gva) me thuis niet aangetroffen, voor het computerscherm waarop twee mannen elkaar zo lang mogelijk proberen te wurgen, terwijl ze klaarkomen. (lacht) Het is misschien een ongezonde fixatie van mezelf, maar ik hou van porno - vieze beeldjes zonder ziel. Waarschijnlijk omdat ik me vroeger ook zo voelde: vies en leeg. Tot voor kort maakte ik clips bij mijn liedjes, door beelden van fetisjvideo's duizend keer te vertragen. Zo kregen die beelden toch nog iets poëtisch. Ze kregen een ziel."

Je geneest ze, bedoel je? Je herstelt wat gebroken is.

"Verwaand, hè? Ik speel god, terwijl ik mezelf niet eens kan in de hand houden. Nadat ik afgekickt was, dacht ik ook al dat ik over alles macht had. Het tegendeel bleek waar: ik kan werkelijk aan alles verslaafd raken. Elke verleiding is een beproeving. Maar ik ben vandaag geen wrak meer. Daarom ga ik niet langer op zoek naar wat er nu precies scheelt met me. Ik ben er zeker van dat er een vergif in me zit, maar zolang ik songs kan schrijven, hou ik mezelf gezond."

Nog één vraag: ik las ergens dat je verzot bent op een parfum dat Sécrétions Magnifique heet. Als ik het goed heb, een geur die...

"... het midden houdt tussen bloed en sperma. (lacht uitbundig) Dat vind ik dus grandioos! Geen idee waarom ik er zo gek op ben. Waarschijnlijk omdat andere mensen over hun nek gaan als ze het ruiken. Eigenlijk geurt het op een perverse manier nog best lekker. Al is dat ongetwijfeld de provocateur in me, die je nu hoort spreken."

Perfume Genius speelt op 16 mei in de Botanique in Brussel.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234