Zaterdag 19/09/2020

Column

Ik vraag me steeds vaker af waarom het label queer bestaat

Saskia de Coster is schrijver van de roman Nachtouders. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Begin deze week begon de wereldberoemde make-upartieste Nikkie Tutorials haar coming-out als transgender op haar populaire YouTube-kanaal met de vraag waarom we labels nodig hebben. Ook ik vraag me steeds vaker af waarom het label queer bestaat. Zodra een woord op industrieel geproduceerde T-shirts in het straatbeeld verschijnt, is de angel eruit. Iedere hoofdzakelijk heteroseksuele vrouw die al eens met een vrouw naar bed gegaan is, is queer. Bijgevolg stel ik toch voor het woord af te schaffen wegens overbodigheid.

Jaren geleden kwam ik bij een gynaecoloog. Ik vertelde hem dat ik een monogame relatie met een vrouw had. Hij ging me onderzoeken maar deinsde even terug. De arme man meende dat hij, of beter zijn eendenbek, een ontmaagding ging uitvoeren. De meeste lesbische vrouwen zijn echt wel eens met een man geweest. En daar is niet eens een label voor. Wat zou het nut ook zijn van zo’n woord?

Een vrouw met wie ik ooit een relatie had, had en heeft voor het overige alleen relaties met heteroseksueel handelende mannen. Sinds die ene vrouwenrelatie noemt ze zichzelf queer. Dat mag. Als je daar zelf zin in hebt, mag je ook dagelijks je label updaten. Het liefst een beetje creatief met woorden spelen dan, als het even kan. Alleen is de vraag wat de consequenties van die labels zijn. Meer openheid over fluïditeit, hoop ik.

Iedereen heeft het recht om zich als wie of wat dan ook te identificeren. Als ik mezelf nu identificeer als een kerstboom, dan mag dat. Maar misschien zullen wel wat kerstbomen kwaad op mij zijn omdat ik niet na ieder Nieuwjaar bij het vuilnis gedumpt word zoals de meeste van hen. Al evenmin kan ik een geschiedenis van dumping, kerstboomverbranding, naaldenverlies claimen.

Het gemak waarmee een deel van de jongere generaties speelt met hun seksuele fluïditeit is mooi en hoopgevend. Idealiter was er geen lgbtqi-groep, maar ik durf er niet van uit te gaan. Een groep ontstaat op basis van gedeelde ervaringen. En voor vele groepen is die ervaring er een van strijd of verzet tegen de norm. 

De geschiedenis van lgbtqi-mensen is een geschiedenis van onverdraagzaamheid, verborgen verlangens, afstraffing én besloten solidariteit. We hebben elkaar opgezocht om een veilige omgeving te hebben. Solidariteit gaat verder dan jezelf in tolerante middens tot queer verklaren. Maar wat als het lastig wordt en er geen ontkomen aan is, zoals haast iedere lgbtqi’er ooit eens in zijn persoonlijke geschiedenis heeft ervaren? Als je naar een land of een familielid gaat waar homoseksualiteit niet zo goed ligt, hoe zal je jezelf dan labelen? Wordt dat label dan van je cv geschrapt?

Misschien is dat ook deel van de groepsvorming: een voorschot nemen op de problemen die eraan komen, omdat iedereen weet dat rechten nooit voor altijd verworven zijn. Maar iedereen die zichzelf graag queer noemt en nu en op crisismomenten mee zal opkomen voor de rechten van lgbtqi-mensen: solliciteren hoeft niet eens. Ook zonder seksuele lgbtqi-ervaring mag je meteen aan de slag.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234