Maandag 18/11/2019
Julie Cafmeyer. Beeld rv

Column

Ik vraag me af waarom ik zo vaak in gesprekken verwikkeld geraak met generatiegenoten die het maar over één ding hebben: geld

Julie Cafmeyer is columniste.

Ik ben op een schoolreünie en sta met een groepje mensen te praten die zichzelf heel succesvol vinden. Ze hebben het al een half uur over de schande van de woonbonus. Een man met een mosgroene polo en een zonnebril in zijn haar zegt dat hij net een extra appartement heeft gekocht. “Ik verhuur dat dan gemeubeld. Daar komen expats op af die bereid zijn veel te betalen omdat hun bedrijven toch voor de kosten opdraaien. Ik nodig verschillende kandidaten samen uit, zodat ik ze tegen elkaar kan uitspelen.” Hij vertelt dit verhaal met een air alsof hij het allemaal begrepen heeft. Ik vraag me vooral af waarom deze man een zonnebril opheeft aangezien het eind oktober is, we in een refter staan en het al lang donker is.

Hij zegt dat hij voor een farmabedrijf werkt en dat hij daar veel poen schept. “Wel vermoeiend om een team onder de knoet te houden. Personeel is altijd lastig. Ze hebben geen zin om te werken. Je moet dus tonen wie de baas is, maar je mag ook niet te streng zijn, want dan heb je de vakbond op je dak.”

Een vrouw met een bloemenjurkje is ondertussen druk in de weer met haar telefoon omdat ze een airbnb’er over de vloer heeft die de thee niet vindt. Die airbnb geeft haar stress, maar het brengt wel op. Niet dat ze het echt nodig heeft. Ze heeft ook een topjob te pakken. Ze is consultant en leidt al drie jaar de bouw van nieuwe fabrieken. Ze heeft inmiddels genoeg verdiend om binnenkort een meer dan broodnodige retraite in Thailand te boeken.

Ik ga buiten een luchtje scheppen. Ik wil een sigaret opsteken maar herinner me dat ik mezelf enkele maanden geleden ritueel en plechtig heb gezworen om nooit meer te roken. Ik staar dus gewoon voor mij uit en vraag me af waarom ik zo vaak in gesprekken verwikkeld geraak met generatiegenoten die het maar over één ding hebben: geld. Of ben ik te streng?

Het irriteert mij. Het is niet omdat je veel verdient dat wat je doet ook van waarde is. Waarom vertelt de man niet over welke medicatie zijn farmaceutisch bedrijf ontwikkelt? En of die medicatie voor iedereen betaalbaar is? Waarom personeel lastig is? Waarom vertelt deze vrouw me niet waarom deze nieuwe fabrieken er moesten komen?

Ik kijk teleurgesteld naar deze twee oud-schoolgenoten en denk: het zit in onze opvoeding. Wij zijn de hoogopgeleide millennials. We moesten een diploma halen en een goede job bemachtigen. Maar wat werd ons geleerd over sociaal engagement? Betrokkenheid? Ongelijkheid? Als we alleen maar bezig zijn met geld en status, hoe kunnen we ons dan buigen over de inhoud? Over de vraagstukken die er echt toe doen? Ik vind geen antwoord. Ik zou er bijna een sigaret van opsteken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234