Dinsdag 24/11/2020
Beeld TIM COPPENS

column

Ik voel dat ze het liefst van al wil weten of ik single ben, en of ze me aan haar zonen mag voorstellen

Annelies De Rouck herontdekt haar vaderland.

Mijn appartement grenst aan een lagere school en sinds kort kan ik weer genieten van de levenslustige geluiden die daarmee gepaard gaan. Speeltijd... het is een leuke soundtrack voor iemand die alleen woont en voornamelijk thuis werkt, in een rustige buurt. Mijn gepensioneerde onderbuurvrouw, Mme Nyssen, verdraagt nu al zes maanden lang – dag in, dag uit – mijn muziek en ik blijf haar maar vragen of het nooit te luid is. “J’adore ta musique”, drukt ze me keer op keer op het hart. “Voel je je hier al goed thuis?”, countert ze dan, alsof dat veel belangrijker is dan haar eigen rust.

Goed nabuurschap, Mme Nyssen en ik slagen er prima in. We groeten elkaar vriendelijk, met genoeg warmte en interesse in elkaars welbevinden, zonder naar details te vragen. Ik blijf haar vousvoyeren en zij is nog maar sinds deze week overgeschakeld op tu. Of ik nu ook tu dien te zeggen, moet ik nog even aftoetsen bij de Franstalige vrienden.

Mme Nyssen is dol op mijn zalmroze fiets. Telkens als ze me hem uit de Velo-Boxx ziet halen, vertelt ze me dat haar twee zonen, die vlakbij wonen, ook alles met de fiets doen. Ik voel dat ze het liefst van al wil weten of ik single ben en of ze me eens mag voorstellen aan die zonen, maar zo ver gaat ze nooit. Ze vraagt zich vast af wat ik ganse dagen doe. Dat ik columniste en copywriter ben, weet ze niet. Ze heeft het nog nooit gevraagd, maar geeft soms wel opmerkingen in de trant van “een goeie balans tussen werk en privé is belangrijk”. Misschien is dat een subtiele poging om het gesprek over de professionele boeg te gooien, maar ik ga er niet op in. Haar elegante dans omheen die directe vragen schenken me te veel plezier om het mysterie te doorbreken.

Deze zomer gaf ze me vaak complimenten over mijn kleding. “Chaque jour une autre jolie robe!” Toen ik antwoordde dat ik sommige van die jurken zelf had ontworpen, klaarde haar gezicht op. Eindelijk een clue van mijn activiteiten!

Wanneer er een pakket voor me komt en ik ben er niet, dan ontvangt Mme Nyssen het voor mij. Als ze hoort dat ik terug thuis ben, komt ze naar boven met de levering. Onlangs kwam ze met een medicine ball van 12 kilogram aanzetten. Zonder verpinken overhandigde ze mij de zware doos. Echt geen moeite hoor, beweerde ze, toen ik vroeg waarom ze me niet had gevraagd om die doos zelf te komen halen.

Midden augustus kwam onze buurt weer tot leven, na weken van bijna naargeestige stilte. Mme Nyssen en ik kruisten elkaar op het trottoir en waren het erover eens dat het aangenaam was om weer wat beweging op straat te zien. Het wilde lukken dat mijn liefdesleven ook net in die periode weer op gang kwam en ik de avond ervoor van fijn mannelijk bezoek had genoten. “Sommige mensen storen zich aan lawaai, maar ik helemaal niet”, zei ze. “J'adore tous les sons qui représentent la vie”, vervolgde ze, en ze gaf me een vette knipoog.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234