Zondag 05/07/2020

'Ik voel altijd waar die bal gaat vallen'

Bull's eye! Met Lex Immers (30) heeft Club nu al een voltreffer gescoord. De Nederlander is de belichaming van 'No Sweat, No Glory', zo blijkt tijdens de winterstage. Hij vertelt over zijn komst naar Brugge, zijn passie voor Den Haag, zijn liefde voor het darts en de familieman die hij is.

Van een binnenkomer gesproken. Zaterdagavond toegekomen in een compleet nieuwe omgeving, maandagavond meteen gescoord tegen Werder Bremen. Lex Immers heeft niet veel tijd nodig gehad om zijn visitekaartje af te geven. De oerschreeuw en het vuistgebaar kregen de toeschouwers in het Estadio Municipal in San Pedro de Alcántara er gratis bij.

"Ik ben gehaald om te scoren en die goal voelde écht lekker aan", legt de Nederlandse middenvelder uit. "Ik heb bij Cardiff een lastige laatste periode gekend. De nieuwe trainer vertelde van dag één dat hij anders zou spelen en daar paste ik blijkbaar niet in. Ik ging van de basis via de bank naar de tribune. Dan probeer je nog wel keihard te werken om te laten zien dat je het wel waard bent, maar dat is niet gelukt. Dus ben ik blij dat ik naar Club kon."

'Ik ben hier voor één ding gekomen: prijzen winnen met Club', vertelde je aan Club TV.

Immers: "Met Feyenoord heb ik twee keer net naast een prijs gegrepen, dan wordt het nu wel tijd. Want op een promotie met ADO Den Haag na heb ik niets gepakt."

Opvallend was dat je zei: 'Ik wil het vooral heel erg naar mijn zin hebben.'

(knikt) "Bij Cardiff was dat gevoel verdwenen. Zoiets vreet wel aan mij, ja. Ik moet me welkom voelen. En ik moet zeggen dat dat gevoel er hier vanaf dag één al was."

Ook al omdat je Ruud Vormer hier ziet, met wie je nog bij Feyenoord samenspeelde?

"Dat is zeker een voordeel. Maar ik ken nog wel een aantal jongens. Denswil en Van Rhijn, van tegen Ajax te spelen. Dat zijn aardige jongens, de klik was er onmiddellijk. Simons van tegen PSV en Claudemir van tegen Vitesse. Zelfs Pina, omdat we in de voorbereiding vaak tegen Spaanse clubs speelden."

'Mijn indruk van Club was altijd heel groot', zette je op Twitter.

"Mijn vader nam me al van kleins af mee naar Midden Noord, dé tribune van ADO Den Haag, FC Den Haag vroeger. Door de vriendschapsband die de fans met Club hebben, ben ik wel vaker naar Brugge gekomen. Dus toen ik hoorde dat Club bij de ploegen zat die me wilden (naast Stuttgart, Celtic Glasgow en AZ Alkmaar en FC Utrecht, WDK), was mijn keuze snel gemaakt. Ook al omdat het bestuur mij voorheen twee keer wilde halen en het contact altijd is gebleven."

Je blijkt een heel gevoelige jongen te zijn. 'Dat mensen positief over mij praten, blijft toch het belangrijkste', zei je. 'In Nederland kan dat weleens heel anders zijn.'

"Mensen moeten het niet verkeerd opvatten, maar Nederlanders zijn heel direct. Vaak komt eerst de kritiek en komen dan pas de positieve dingen. Een wereld van verschil met Engeland. Daar word je als voetballer op handen gedragen door de club, de fans en de trainer. Dat vind ik belangrijk. Door het vertrouwen van Russel Slade, de man die mij binnenhaalde, voelde ik me aanvankelijk heel goed. En dan zie je dat ik in twaalf wedstrijden vijf keer scoorde. Als je mij vertrouwen geeft, heb je heel veel aan mij."

Bij Cardiff zei je ook nog: 'Dit type voetbal ligt mij: rennen, lopen, sleuren.'

"Dat was ook zo. Ik moet wel benadrukken dat ik daarnaast ook wil dat er gevoetbald wordt. Alleen maar rennen, lopen, sleuren, vind ik ook maar niets. Maar ik wil wel altijd naar voren en zet graag zo snel mogelijk druk."

No Sweat, No Glory ...

"Past perfect bij mij. Die leuze was trouwens de eerste foto die ik gemaakt heb na mijn transfer. Net dezelfde zoals bij ADO, al zeggen ze daar 'Schuim op die bekken'."

Bij Feyenoord sloot je hoekige stijl niet meer aan bij de meer verfijnde ideeën van trainer Giovanni van Bronckhorst.

"Dat is voor mij nog altijd een raadsel. Ik werd gehaald door Ronald Koeman en heb het die eerste twee jaren onder hem super gedaan. Ook het seizoen daarna onder Fred Rutten heb ik alles gespeeld. In die drie jaar was Van Bronckhorst assistent. Maar toen hij de leiding kreeg, was het voor mij over. Tja, niet iedereen is altijd overtuigd van je kwaliteiten."

Aanvoerder Dirk Kuyt verdedigde jou. 'Lex was een belangrijke speler in de kleedkamer', zei hij. 'Toen hij en Colin Kazim-Richards weg waren, veranderde de hiërarchie.'

"Dirk bedoelde dat ik het bindmiddel was tussen de verschillende groepjes. Ik was woordvoerder, aanjager en hield de kleedkamer wel wat samen."

Heb je echt zo'n hoekige stijl?

"Ach, ieder heeft zijn mening. Ik denk dat ik in de oefenmatchen aan de trainer en de mensen laten zien heb dat ik ook kan voetballen."

En scoren.

"Het is een soort intuïtie. Op een bepaalde manier voel ik altijd in welke ruimte ik moet lopen en waar die bal gaat vallen. Ik zie dat ook bij mijn zoontje van 9 terug. Terwijl de rest van de ploeg allemaal op een kluitje gaat staan, gaat hij alleen aan de andere kant staan. Bert van Marwijk zei ook ooit dat ik door die kwaliteit de stille kracht van Feyenoord was. Dan ben ik blij dat mensen zoals hij mij wel waarderen."

Je blijkt ook in het darts trefzeker.

"Ik heb thuis in Leidschenveen een aparte ruimte waar ik kan oefenen en dan sta ik daar dagelijks toch een uurtje of twee te speren. 180 gooien is me niet vreemd. Twee jaar geleden ben ik zelfs met mijn familie een team gaan vormen om competitie te spelen en heb ik een The Hague Championship georganiseerd. Vrij groots, in het ADO-stadion, met veel bekende darters."

Hoe goed ben je zelf?

"Mijn ambitie is ooit deel te nemen aan het WK. Maar om zo goed te worden, moet ik mijn niveau toch nog een stuk opkrikken. Als ik nu al zo goed was geweest, dan had ik het voetbal misschien wel gelaten voor het darts. Maar op dit moment vind ik voetbal nog altijd leuker. Dat staat op de tweede plaats, na mijn gezin. Dat staat op één."

Je bent een familieman?

"Absoluut. Ik houd ervan om leuke dingen te doen met onze drie kinderen. Ik ben altijd thuis. Je zult mij 's avonds laat niet in een discotheek vinden of ergens op straat. Daarom denk ik ook dat ik dit uit mijn carrière heb gehaald. Als ik een andere levenswijze zou hebben, dan had ik wellicht gewoon bij ADO gespeeld. Meestal lig ik om 22 uur in bed, soms zelfs om 20 uur."

Tot slot: je tekende tot 2018, maar bij goede prestaties wordt je contract automatisch met één seizoen verlengd.

"Voor mij is het gewoon belangrijk dat ik nog anderhalf jaar vastlig bij Club. In die periode wil ik laten zien dat ik kwaliteiten heb en waardevol kan zijn voor de club. Dan komt die verlenging vanzelf wel."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234