Maandag 30/11/2020

Oe is't?

"Ik vind dat moeilijk, praten"

Kurt Helsen: 'Bij mijn katten ben ik rustig, voel ik me op mijn gemak.'Beeld Jonas Lampens

Matthias M.R. Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is't?' Vandaag: de kattenkampioen van Lille.

Soms lukt het gewoon niet, of moeilijk althans. En valt dat ook te begrijpen. Een gesprek dat maar niet van de grond komt, het persoonlijk verhaal dat bewust dan wel onbewust verborgen blijft. Wat gebeurt in Lille, bij Kurt Helsen.

Sterke vent. Zo'n bouwvakker waarin je de sporen van brute kracht nog herkent. Kurt is net geopereerd aan zijn knie. Niet alleen het gesprek loopt mank. Je kunt een mens niet dwingen te praten. Borrelt zijn geschiedenis of gemoed niet als een bel naar het oppervlak, dan is dat zo.

"Ik kan dat niet goed en ik doe dat niet graag." Dat zegt Kurt. En ook: "Ik praat ook niet makkelijk met mensen die ik niet ken. Pas na een tijd doe ik mijn mond open. Maar gewoon, ja, het gaat goed met mij. Niks speciaal."

Dus denk je de tocht gewoon voort te zetten. Tot de man een kat bovenhaalt. En nog een. En nog een. En nog een. Dan vraag je vanwaar die beesten komen, en weet je waar het hart van vol is. "Ah, die katten? Wel, ik ben eigenlijk, euh, kampioen. Tien jaar geleden kochten mijn vrouw en ik een raskat, een Britse korthaar. Op de stamboom zagen we dat de vader van die kat wereldkampioen was in die categorie. Dus zijn we met onze eigen kat naar een wedstrijd geweest. Bleek alles meteen te kloppen: de ogen, de vacht, de snorharen. En wonnen we.

"De bal ging aan het rollen en de jaren nadien wonnen we verschillende shows, en werden we zelfs wereldkampioen. Dat is wat, ja. Nu hebben we achttien katten, waarvan vier wereldkampioenen. Simpel is dat niet, neem nu de blauwe Britse kortharen, in die categorie is de concurrentie echt moordend.

"Ik ben ploegbaas in een bouwbedrijf. Dat was vreemd om daar voor uit te komen. Tussen die stoere mannen kwam ik daar af met een verhaal over katten. Maar ja, nu praat ik daar niet veel over. Het is liefde dat ik voel voor die beesten. Ik praat er tegen, ik voel me er goed bij. Bij hen ben ik rustig, voel ik me op mijn gemak.

"Ik wil niet deelnemen aan de drukke Facebook-wereld waarin alles fantastisch moet zijn. Een gewoon leven volstaat voor mij. En is dat als kattenkampioen? Dan is dat maar zo. Ik ben niet gelukkig, ik ben content.

"We zorgen voor onze dieren. Doperen doen we niet. Sommige eigenaars geven kalmeringspillen aan hun katten, opdat ze mooi stil blijven zitten op show. Vergeet het, doen wij niet.

"Taiko The Bright Eyes, dat was mijn lievelingskat, in 2011 gestorven aan lymfklierkanker. Prachtige kat was dat. Mijn beste maatje. Het zal wellicht vreemd klinken, maar bij de dood van Taiko heb ik geweend, een van de enige keren in mijn leven.

"Ja jong, die katten. Prachtig. Zijn er nog dingen die je wil vragen of weten?"

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234