Zaterdag 23/01/2021

'Ik verving mijn pen door het penseel'

expo

voormalig journalist lou de clerck (67) vervat de actualiteit in schilderijen

Merchtem

Eigen berichtgeving

Anne De Graaf

Lou De Clerck heeft iets met het opvullen van leemtes. Als kleine dreumes tekende hij het behangpapier in de keuken vol en eigenlijk ging die passie nooit meer over. Na een start als Wetstraat-journalist schopte hij het tot hoofredacteur van Gazet van Antwerpen. De Merchtemnaar sloot in 1995 zijn loopbaan af als hoofdredacteur van De Standaard-groep.

"De gazet was mijn lief, ik ging ermee slapen en stond ermee op", blikt hij terug. "De actualiteit vloeide door mijn aderen. Een goede gazet die warm van de drukkerij kwam, tja, dat kon mijn dag maken. Maar een mens moet een bladzijde kunnen omslaan." (stil) "Anders sterft hij uit in zijn vak en dat is triest. Ik weigerde te kaarten of te biljarten, ik kan niet stilzitten. Eerst ben ik gaan tuinieren en gaan reizen. Maar aldoor had ik het gevoel dat ik iets in mijn leven miste, dat het niet compleet was.

"Plots herinnerde ik me de woorden van mijn moeder: 'Weet je nog, Lou, je tekeningen in de keuken, die waren goed...' Enkele maanden later zat ik aan de academie van Dendermonde. Mijn vrienden-kunstenaars hadden me dat afgeraden maar ik was koppig. Ik wilde alles leren van in het begin: hoe je een doek prepareert, het spel van licht en donker, perspectief, het gevoel voor vorm en kleur. Ik besefte algauw dat ik als journalist met zowat alles in aanraking was gekomen maar dat ik van grootmeesters als een Ensor of Spilliaert helemaal niks afwist. Die lacune wilde ik gaan opvullen. Mijn huidige leraar aan de academie van Anderlecht, Guy Leclerq, werd mijn grote voorbeeld. Dat is een raskunstenaar."

Zegde De Clerck de krantenstiel vaarwel, dan raakte hij de bacil nooit meer kwijt. Uit al zijn doeken blijkt dat het journalistieke beest in hem wakker is. Vanuit zijn atelier bespiedt De Clerck de actualiteit die hij eerst met potlood en dan met olieverf vastlegt. Zijn ene doek verwijst naar bosbranden in Frankrijk, het andere verbeeldt een in pek gedrenkte meeuw. Alles is uiting van protest, tegen vervuiling, onrecht, armoede, verdrukking maar ook van bewondering. Van de natuur, van een rij bomen in Toscane, van een heuvelrug of een setje kaneelstokjes.

"Ik heb mijn pen vervangen door penseel. Maar natuurlijk kriebelt het vaak", geeft hij toe. "Toen ik hoorde dat Saddam was gepakt, heb ik de hele avond lang alle zenders bekeken en 's anderendaags de kranten geanalyseerd. 'We got him...' Hoe kon de schrijvende pers de televisie een stap voor blijven? Er is nood aan achtergrondartikels, maar heeft de lezer daar wel de tijd voor? Er is het internet. Het wordt er allemaal niet makkelijker op."

Ook de verslaving aan deadlines lijkt een beetje na te zinderen. Toen afgelopen zomer de bosbranden woedden in het zuiden van Frankrijk parkeerde De Clerck zijn ezel langs een Frans weggetje om de zaak stante te pede te portretteren. Ook 11 september moest er meteen uit. "Ik kroop direct na het zien van de televisiebeelden in mijn atelier. In een half uur stond het erop. Schilderen is als journalistiek: een expressie van onpartijdige subjectiviteit. Een journalist moet de realiteit nastreven, maar elk van ons zal andere accenten leggen. Zo zal de ene stilstaan bij de doelman van een voetbalmatch, terwijl de ander de houding van de scheidsrechter zal uitvergroten. Journalistiek is een sacrale benadering van actualiteit, maar bekeken vanuit andere perspectieven.

"Bij een schilder is dat ook zo. Al kun je als artiest veel verder gaan in dat subjectieve." Wordt De Clerck straks de Herman Brood van de journalistiek? "Ik bewonder zijn werken, maar ik wil geen publiciteit. Toen ik me terugtrok uit het krantenvak, koos ik ervoor om onbekende Vlaming te worden. Ik weiger mee te doen aan televisiedebatten. Ik geef toe: ik heb moeten afkicken, maar ik vond een nieuw kanaal om uiting te geven aan mijn verwondering over de wereld. Het penseel heeft mijn pen vervangen. Of mensen dat nu mooi vinden of niet is bijzaak. Ik ben er gelukkig mee."

Lou De Clercks expo is toegankelijk tot en met 3 januari in Galerie De Fontein, op de Grote Plaats in Lebbeke.

'Schilderen is als journalistiek: een expressie van onpartijdige subjectiviteit'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234