Donderdag 09/07/2020

'Ik vertaal mijn eigen monsters'

Cold War Kidszanger Nathan Willet verklaart de sinistere toon op hun nieuwe cd 'Loyalty to Loyalty'

'Ik kan me voorstellen dat mensen hun tanden zullen kapotbijten op deze plaat', bedenkt zanger Nathan Willett van het Californische kwartet Cold War Kids. Hij spreekt met de trots maar ook de bezorgdheid van een kersverse vader over de nieuwe - en vooral uitstekende - cd Loyalty to Loyalty.

Door Gunter Van Assche

BRUSSEL l 'Ik denk zelfs dat dit met voorsprong ons beste werk is', zegt Willett, 'al klinken de songs een stuk grimmiger dan die op Robbers & Cowards.'

Een opmerkelijke uitspraak voor iemand die op zijn debuut het lot bezong van verslaafde vaders, verkrachters, uitschot en terminale patiënten. Niettemin moeten we hem nog gelijk geven ook: Loyalty to Loyalty wordt bevolkt door zelfmoordenaars ('Golden Gate Jumpers'), minnaars met losse handjes ('Every Man I Fall For'), langzaam intredende waanzin ('Something's Not Right with Me'), afgunstige uitslovers op de werkvloer ('Welcome to the Occupation') en onvervulde verlangens ('Dreams That Old Men Dream').

"Ik ben een chroniqueur", verklaart Willet zichzelf. "Als ik heel open en eerlijk over mijn eigen kwelgeesten kon schrijven, zou ik het ongetwijfeld doen, maar het gaat me gemakkelijker af om mijn eigen monsters onder het bed te vertalen naar observaties. Is dat lafhartig? Ik denk het niet: niemand heeft een boodschap aan mijn openbare biecht, en in extremis behelzen deze songs wel degelijk mijn angsten, sombere gedachten en donkerste verlangens. Ik kan de vrouw zijn die zelfmoord wil plegen, maar evengoed de man die op haar inpraat."

De kracht van beelden is meer dan ooit van essentieel belang in de wereld van Cold War Kids: "Net zoals Alan Lomax eeuwig rondreisde van dorpen naar gevangenissen om foto's te maken en verhalen te sprokkelen, zo probeer ik verhalen samen te stellen over mensen uit alle lagen van de bevolking. Om die reden wil ik ooit een documentairefilm draaien over de zonderlingen die we onderweg tegenkomen, en over alle levensverhalen die we horen. Zo'n film kan de Cold War Kidsgeschiedenis vervolledigen."

Die geschiedenis begon zo'n vijf jaar geleden, toen bassist Matt Maust de naam van de groep bedacht. "Als rugzaktoerist trok hij door het Oostblok. In Boedapest aangekomen, ging Matt met zijn broer picknicken aan de voet van een gigantisch standbeeld ter ere van Stalin. Tussen de overblijfselen van dat gewelddadige verleden bedacht hij dat we allemáál Cold War Kids zijn: iedereen die vandaag 30 is, heeft de Koude Oorlog op de voet kunnen volgen. Het Eind van de Wereld, leek het toen voor elke snotneus: de collectieve angst die deze generatie met elkaar verbond, vind je ongetwijfeld ook in onze muziek terug."

Een dergelijk gemeenschapsgevoel komt ook terug in de titel van de nieuwe plaat: "De zin 'loyalty to loyalty' kwam van de filosoof Josiah Royce, die daarmee reageerde op een theorie van Nietzsche. Die laatste stelde dat het hoogste goed van de mens is om boven de anderen uit te stijgen. Daarmee ben ik het niet eens, al komt die tegenstelling ook voor in de groep: wie op een podium staat, verheft zich immers letterlijk boven de massa, maar net daarom moeten we proberen een diepere connectie te maken met het publiek. Rock als bindmiddel, als religie klinkt vreselijk pompeus, maar in feite is het evengoed iets wondermoois."

In de Britse krant The Guardian stelde een journalist echter ooit de retorische en controversiële vraag of het wel van zinnigheid getuigt wanneer Cold War Kids en andere spirituele groepen over religie en christelijke symboliek zingen: "Moeten blanke muzikanten niet rationeler zijn en beseffen dat het christendom draait om smoke-and-mirrors, om collectief bedrog?" Willet windt zich voor het eerst op, nadat hij het artikel twee keer opnieuw gelezen heeft: "Ik geloof mijn ogen niet. Driekwart van alle mensen ter wereld gelooft in een god, las ik ooit. Waarom zouden artiesten dan atheïsten moeten zijn? Nu, misschien heeft die schrijver gelijk en is er inderdaad geen Almachtige God. Maar wat dan nog? Kunst heeft per definitie niets te maken met een zinnige geest." (lacht)

Loyalty to Loyalty verschijnt op 22/9 bij V2.

Waarom zouden artiesten atheïsten moeten zijn? Kunst heeft per definitie niets te maken met een zinnige geest

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234