Zondag 19/01/2020

'Ik plunder uit romans, zonder scrupules'

Is Christophe Honoré de nieuwe melancholische prins van de Franse film? Beh oui, waarom niet. De productieve Honoré is gespecialiseerd in weemoedige melodrama's over de romantische ontreddering. Zoals in Les bien-aimés, een betoverende muzikale kroniek over de relatie tussen een moeder en dochter en hun perikelen in de liefde.

Dat die rollen van moeder en dochter vertolkt worden door Catherine Deneuve en Chiara Mastroianni - ook echt de dochter van Deneuve - geeft natuurlijk een apart cachet aan Les bien-aimés. Maar dit is ook een film enchanté waarin de personages dus regelmatig beginnen te zingen om zich uit te drukken over hun innerlijke gevoelswereld en hartsomzwervingen. Eén waarmee de uit Bretagne afkomstige Honoré (1970) na films als La belle personne en Les chansons d'amour, nog maar eens bewijst dat hij momenteel een van de interessantste erfgenamen is van de cinema van François Truffaut en Jacques Demy.

Ergens zegt u met de film: gelukkige liefde bestaat niet.

"Ja, maar ik ben niet de eerste omdat te zeggen. Il n'y a pas d'amour heureux, luidt een gedicht van Aragon. Maar dat wil niet zeggen dat men geen geluk in de liefde kan vinden. Dat is heel verschillend. Maar het klopt dat je zou kunnen denken dat er voor de personages in deze film geen geluk in de liefde is weggelegd. Tegelijk denk ik dat heel wat mensen graag een zo rijk en intens liefdesleven als dat van hen zouden willen hebben. Ze zijn echt romanesk. In de zin van dat ze echt de liefde op het eerste gezicht geleefd hebben. Een die meer sensueel dan sentimenteel was. En een die heel hun leven is blijven duren."

Waarom houdt u ervan dat de personages zingen in uw film?

"Ik hou er vooral van dat mijn acteurs eerder dan mijn personages zingen. Acteurs die zingen foefelen minder. Als er moet gezongen worden is er altijd veel schroom. Kijk wanneer je verplicht bent om te zingen tijdens een karaoke of diner met grootouders. Op zulke momenten voel je je heel kwetsbaar. En dat is het toch naar wat je op zoek bent bij acteurs, dat moment van kwetsbaarheid, absolute overgave. Een acteur die zingt is kwetsbaarder en dus ontroerender om te filmen. Ik hou ook erg veel van de liedjes van Alex Beaupain en ik werk heel graag met hem samen."

Er zit nog een ster van het Franse chanson in uw film: Michel Delpech, onbekend in Vlaanderen totdat je de titel van zijn hit 'Pour un flirt avec toi' laat vallen.

"Ik had moeilijkheden om een man voor Catherine Deneuve te vinden. Ofwel cast je een bekende acteur waarmee ze al eens getrouwd was in een film, genre Depardieu. Vanaf dat moment speel je met de nostalgie. Of je neemt een acteur van haar generatie die heel wat minder bekend is, maar dat verhoogt de kans bij de kijker dat hij het ongeloofwaardig vindt. Daarom vond ik het interessant om het in het lied te gaan zoeken. Michel Delpech was een enorme ster in de jaren zeventig, van hetzelfde niveau als Deneuve. En om hem mee te nemen op een terrein waar hij niet mee vertrouwd was, het acteren, was een mooie uitdaging. Hij was als versteend van de idee dat hij met Catherine moest spelen en tegelijk was hij nogal geflatteerd."

Ooit zei u van uw collega Arnaud Desplechin dat u het pervers van hem vond omdat hij de bloedband tussen Catherine Deneuve en Chiara Mastroianni uitspeelde in een film. Nu cast u ze zelf als moeder en dochter, zoals in het echte leven.

"Ik heb een enorme bewondering voor Desplechin. Maar in Un conte de Noël heeft hij Chiara en Catherine gecast als schoonmoeder en -dochter. Dat vond ik zowel pervers als grappig. Toen ik dat zei was ik ook te gegeneerd om Chiara een film met haar moeder voor te stellen. Ondertussen hebben we samen iets opgebouwd via enkele films. Daardoor voelde ik me gewapend om het haar te vragen.

"Ze spelen ook absoluut niet op dezelfde manier. Bij Catherine is er altijd een afstandelijke pudeur. Maar ze doet dat met een ongelooflijke elegantie. Chiara is een vrolijk en energiek iemand in het echte leven, maar vanaf het moment dat je haar filmt is ze een tragische heldin. Ze straalt een veel somberder humeur uit dan Catherine. Maar tijdens de opnamen heb ik goed gezien dat Chiara Catherine verbaasd heeft. Ik zag ze naar Chiara kijken, zo van: 'Ah, ze is toch een grote actrice.' Je zou bijna een blinde cineast moeten zijn om geen plezier te hebben om dat te filmen."

Op de eindgeneriek bedankt u Françoise Sagan. Haar boek Les merveilleux nuages komt in de film voor. Dat is een roman over de dwaasheden en neurosen van de passie.

"De film is heel Sagan. En Deneuve is de perfecte actrice voor een Saganheldin: afstandelijk op sentimenteel gebied maar vol barsten binnenin. Het zijn vrouwen die in absolute liefdesnood zijn maar die altijd de elegantie hebben om te doen alsof als goed gaat. Ik heb vaak aan Sagan en haar universum moeten denken bij het schrijven van het scenario. Sommige zinnen of dialogen komen rechtstreeks van Sagan of Milan Kundera. Ik bedien me graag van romans wanneer ik een scenario schrijf. Ik doe dat op de manier van een delinquent: al plunderend zonder enige scrupule. De film heeft iets van een liefdesroman van Sagan: licht en verleidelijk maar de vrouwelijke personages verbergen in zich op een nogal pijnlijke manier hoe moeilijk het is om te leven en lief te hebben."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234