Woensdag 20/10/2021

‘Ik móest dit wel doen. Franco had het zo gewild’

Op 7 februari dit jaar verloor Paolo Bettini zijn beste vriend Franco Ballerini, de wielerbondscoach van Italië. Geelong 2010 is daarom een stukje therapie voor de Squadra: een afscheid en nieuw begin tegelijk. De boodschap op de truitjes: ‘Ballero is voor altijd bij ons’.

Bettini volgt de filosofie van zijn voorganger, die waarin eendracht macht maakt. ‘Pippo’ Pozzato is de enige kopman.

Ook Australië heeft parochiezalen. ‘Townhalls’ heten die, maar het interieur is dat van de Vlaamse variant. Veel plaats, veel stoelen en een obligaat podium met gordijn. De Italiaanse delegatie heeft van een townhall in Geelong de ‘Spazio Azzurri’ gemaakt, een plaats waar de bond zijn gasten ontvangt. Er is spijs (kaas), drank (witte wijn) en er is ook Paolo Bettini: sinds juni de nieuwe Italiaanse bondscoach, nadat voorganger Franco Ballerini het leven liet bij een zware crash in de rally van Larciano. Het WK van Geelong moet daarom een hommage zijn, een ode aan het werk van de voorganger. ‘Ballero sempre con noi’, staat er op de wielershirts van de Italiaanse squadra. Zondag rijden zij met tien.

Bettini en Ballerini waren boezemvrienden, hun band was de wielerwereld lang ontgroeid. Dat blijkt uit een macaber detail in de reconstructie van de vermaledijde zondag in februari. Ballerini reed die dag met ene Alessandro Ciardi, maar eigenlijk moest Paolo Bettini de copiloot zijn. Hij en Ballerini hadden in het verleden vaak samen geracet, maar net die ene zondag kon dat niet. Bettini was uitgenodigd op de ‘Gran Premio Costa degli Etruschi’, een wedstrijd die ook ‘Memorial Bettini’ heet.

Lijn doortrekken

De parochiezaal van Geelong nodigt niet uit tot sentiment, en de omstandigheid al helemaal niet. Bettini spreekt voor 52 stoeltjes, amper vijf daarvan zijn bezet door journalisten. “Het werk van Ballerini is plots stilgezet”, zegt Bettini. “Daarom moest ik het voortzetten. Franco had dat zo gewild.” Meer is er niet te zeggen over het heengaan van vriend Ballerini.

Het klopt in ieder geval dat Bettini de lijn van zijn voorganger doortrekt. Hij hanteert nu dezelfde selectiepolitiek: niet de negen beste namen, wel het best mogelijke geheel. Ballerini leerde die strategie met scha en schande: in Lissabon 2001 staken de Italianen elkaar stokken in de wielen. De bondscoach veranderde daarom het geweer van schouder: hij zette in op één kopman en negeerde zo nodig andere grote namen. Zelfs als dat Bartoli of Rebellin waren.

Bettini doet nu hetzelfde. ‘Pippo’ Pozzato is de kopman voor Geelong en daarom was er geen plaats voor Alessandro Ballan en Daniele Bennati. “Ik heb nu een hecht team”, zegt bondscoach Bettini. “Ze starten zondag met een persoonlijke ambitie, uiteraard, maar ik weet zeker dat ze respect zullen tonen voor de groep. Er is een groot gevoel van eendracht binnen deze groep.”

Boze afwezigen

De gedupeerden van de Italiaanse selectiepolitiek veroordeelden de gemaakte keuzes. Bennati deed dat na een ritoverwinning in de Giro della Toscana. “Alleen Bettini ziet niet dat ik in vorm ben”, zei de sprinter toen. Mario Cipollini zou hem daarin bijtreden. Alessandro Ballan speelde op de emotie: “Ballerini had me wel geselecteerd”, zei de wereldkampioen van 2008. Italië koos de kant van de renners. Bettini zou volgens niet weinig internetfora aan vriendjespolitiek doen: alleen renners die hij echt kent zouden kans maken op een selectie, ongeacht het vormpeil. Vooral de namen Paolini en Tossato zijn argumenten in dat betoog.

Bettini ontkende gisteren echter met klem: “Noem vijf namen van Italiaanse renners die ik had moeten selecteren. Je zult zien: onmogelijk. Ik ben gegaan voor een project. Niet voor vriendjespolitiek. Ik heb mijn selectie gebaseerd op resultaten en op de aard van het parcours. Daarom vind ik de kritiek van Bennati onterecht. Om zijn plaats in de selectie te verdienen moest hij de Bennati van 2007 zijn. Toen was hij wel goed. En wat kan ik zeggen over Ballan? Hij is een vriend, net zoals Pozzato, alleen is hij er niet bij. Tussen ons speelt er niks. Dat bewijst zijn wereldtitel van 2008, waar ik hem heb bijgestaan.

Andere grote afwezige is Damiano Cunego. Maar die heeft zichzelf genekt, meent de bondscoach: “Hij had niet de juiste vorm en het WK hoefde daarom niet per se. Hij zei: ‘Ik blijf rijden en zie wel waar ik sta.’ Voor mij geen goede instelling. Ik denk dat Damiano er ook te makkelijk van uitgegaan is dat Geelong een WK voor sprinters was. Dat zal voor veel renners gelden die hier niet zijn.”

Gilbert en de rest

Bettini had in de zomer naar verluidt al begrepen dat Australië zwaarder was dan wat doorsijpelde naar Europa. In de zomer trok de bondscoach met Pozzato, Visconti, Paolini én Bennati naar Australië. Bettini: “We zijn daar anderhalve dag geweest. Compleet gek natuurlijk om dat zo kort te houden. Maar bij nader inzien is het heel leerzaam geweest. Op het vliegtuig naar huis hadden we het voortdurend over de omloop. ‘Hoe kan het dat andere renners zeggen dat dit een makkelijk parcours is?’ ‘Waarom spreekt iedereen over Cavendish?’ ‘Hebben die gasten wel het juiste parcours afgelegd?’

En toen rinkelde een gsm in de parochiezaal. Het was die van Bettini zelf. De ringtone was Belgisch - ‘Alors on danse’ - wat naadloos aansloot bij de volgende vraag: wie ziet Bettini als de belangrijkste uitdagers van het Italiaanse blok? De Italiaanse capo hoefde er niet lang over na te denken. “Natuurlijk zijn jullie dat. De Belgen met Philippe Gilbert, hij is de topfavoriet.” Daaronder zit er nog wel wat. “Ik verwacht in de finale ook Kolobnev, Freire en Cancellara”, aldus Bettini. “Wij zijn niet het team dat de wedstrijd in handen moet nemen. We wachten af in het wiel van de dominante ploegen, zoals velen dat vroeger bij ons hebben gedaan.”

Geen favoriet

Het klopt dat Italië niet vertrekt als favoriet. Pozzato won afgelopen zondag nog de Herald Sun Classic in Ballarat, maar dat maakte weinig indruk. De Italiaanse media hadden het over een race voor junioren. Toch was het volgens Bettini niet zonder betekenis. “We vertrokken met de fiets van bij het hotel naar de start, zo’n honderd kilometer. We arriveerden net op tijd om in te pikken en zo hebben we toch tweehonderd kilometer gereden. Bovendien oefenden we op communicatie zonder oortjes. Wees gerust, Italië is voorbereid.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234