Zaterdag 14/12/2019

'Ik lastig? Pure passie, dat is het'

Dubbele pret met zijn tweetjes. Zo werkt het doorgaans. In buddymovie The Nice Guys maakt Russell Crowe zijn comeback aan de zijde van Ryan Gosling. 'Cannes leek opgelucht na al die gewichtige films.'

Shane Black, die destijds de scenario's van Lethal Weapon schreef, en sinds Kiss Kiss Bang Bang zelf ook regisseur is, wou al heel lang zelf eens een buddyfilm regisseren. Het was pas toen Joel Silver, de producer van Lethal Weapon, Die Hard en The Matrix, de schimmel van het script van The Nice Guys veegde, dat er schot in de zaak kwam.

Black is back en Russell Crowe is meteen meegekomen. Ook hij is terug. De acteur uit The Insider en Gladiator genoot ervan om te zien dat Cannes van dat soort Hollywood-entertainment kan genieten, vertelde hij ons in het exclusieve Eden Roc-hotel op Cap d'Antibes.

Crowe: "Van bij de eerste beelden voelde je een golf van opluchting door die immense zaal heen gaan. Alsof iedereen blij was dat na die hele lading gewichtige films die allemaal ergens over moeten gaan, er eindelijk eens een film was waarbij je gewoon kon achteroverleunen."

Shane Black: "Het was een mooi moment. Vooral omdat ik op den duur zelf haast niet meer geloofde dat er ooit nog een film van zou komen. Even hebben we overwogen om een tv-serie te maken. Een andere keer dachten we er dan weer aan om het verhaal in het heden te situeren.

"Het keerpunt is gekomen toen Joel de twee hoofdacteurs wist te strikken. Wat ook wel geholpen heeft, is dat we samen van Iron Man 3 zo'n hit wisten te maken. Cijfers zijn nog altijd het sterkste argument in Hollywood.

"Eerder had ik Kiss Kiss Bang Bang gemaakt die in Europa wel goede kritieken kreeg, maar in Amerika twee man en een paardenkop lokte. Robert Downey Jr. was toen zeker niet de superster die hij nu is. Hij had in jaren geen film gemaakt. Nu hebben we twee grote sterren en een studio die gelooft in ons."

Abbott en Costello

Ryan Gosling zit al een tijdje in de lift en gaat van het ene grote project naar het andere. Maar Russell Crowe kan wel een hit gebruiken. Voor hem is dit project een mooi geschenk. "Ik weet niet zo zeker of hij dat zelf zo zou zien", lacht Black, als beklemtoont hij dat bescheidenheid niet een van Crowes voornaamste eigenschappen is.

Maar Silver snapt wat we bedoelen. "Het was zijn agent die me destijds zei dat dit misschien iets voor hem was. Ik stond versteld. Russell Crowe? 'Ja', zei hij. Hij is heel grappig. Ik was me daar ook niet van bewust. Mensen vragen me: wordt dit Butch Cassidy and the Sundance Kid? Ik zeg: 'Nee, het is Abbott and Costello.'

"Begrijp me niet verkeerd, de film is geen komedie. Het is een serieuze mysteriethriller, die tegelijkertijd heel grappig is, puur omwille van de toon en de dialogen. En omwille van die gekke personages.

"Ryan speelt het soort slonzige en onhandige detective zoals je er nog wel enkelen kent en Russell is de bullebak, de man die benen breekt als hij niet krijgt wat hij wil.

"Beiden hebben gelukkig snel de sleutel van hun personages gevonden en je zag elke dag opnieuw dat ze zich amuseerden. Je weet nooit op voorhand of het zal lukken. Iedere productie kan de hemel of de hel worden. Dit keer hadden we het geluk aan onze kant."

Je voelt in ieder geval dat het klikt tussen Crowe en Gosling. Het lijkt een komisch duo. Alsof ze al jaren samenwerken. Terwijl ze elkaar eigenlijk nog niet lang kennen. "Ik had hem een paar jaar geleden eens opgebeld voor een ander project en ik wist al van toen dat het tussen ons zou klikken", zegt Crowe. "Eén telefoontje volstond om te weten dat we eenzelfde gevoel voor humor hadden. Ik had toen net drie uitstekende films met hem op rij gezien: Drive, Crazy Stupid Love en Ides of March. Ik kende hem al langer, maar eerder was ik nog niet echt overtuigd. Maar na die drie vertolkingen wist ik: die kerel krijgt alles gedaan.

"Dat eerste telefoontje vergeet ik nooit. Het eerste wat hij zei, was: (fluisterend, met een stem vol ontzag)'O, mister Crowe, ik verwachtte eerlijk gezegd al lang een belletje van jou. Het spijt me zeer dat ik je al tien jaar aan het imiteren ben. Ik kan het niet helpen, je bent zo'n inspiratie.' Echt, zo deed hij dat. Zo charmant en zo grappig. Daar begon het.

"Weet je, hij is een komisch genie. Hij ziet de absurditeit der dingen lang voor iemand anders. Dat talent gecombineerd met zijn grote werkethiek en zijn liefde voor het vak, plus het feit dat hij een echte cinefiel is, leidt ertoe dat je met die man niet meer kunt missen.

"Als je het gevoel hebt dat hij refereert aan Lou Costello, dan is dat wellicht zo. Want hij heeft erover nagedacht. En hij heeft veel van dat soort fysieke komedie in zich dat je tegenwoordig niet meer te zien krijgt. Eigenlijk kun je zeggen dat hij de slapstick van weleer naar een moderne context vertaalt."

Maar niet alleen Gosling zit goed in de huid van zijn personage. Niemand had een betere Jackson Healey kunnen neerzetten dan Russell Crowe. Mocht je niet beter weten, je gelooft niet dat hij aan het spelen is.

"Het lijzige levensritme van dat personage, dat rommelige, wanordelijke van de man, ligt me wel", lacht de acteur. "Dat voel ik ook. Als ik personages speel die een heel nerveuze energie hebben, voel ik me aan het eind van een opnamedag gesloopt. Maar deze kerel is zo relaxt. De opnamen hadden wat mij betreft nog veel langer mogen duren.

"Om eerlijk te zijn was ik vooraf nochtans wat ongerust. Iedereen in L.A. die van het project afwist, dacht dat het er zou stormen: Silver, Black, Ryan en ikzelf. We zijn allemaal mensen met een reputatie. Maar waarom? Omdat we zo gebeten zijn door wat we doen. We zijn mensen met een diepe passie."

Rot Hollywood-teken

De acteurs zijn geweldig en die seventies-setting is de andere grote troef van The Nice Guys. Black dacht even aan de jaren 30 of 80, maar is uiteindelijk heel blij dat hij voor de seventies koos. "In de jaren 70 was L.A. nog altijd een droombestemming aan de kust, maar het was heel snel zijn glans aan het verliezen. Het beroemde Hollywood-teken donderde van rottigheid bijna van de heuvel, al zag je het verschillende dagen niet eens door de smog en in plaats van de filmhoofdstad was Hollywood de pornohoofdstad geworden. Daar een verhaal situeren over twee mannen die in al die smeerlapperij naar wat properheid streven, had sowieso iets grappigs. Iets aandoenlijks ook.

"Mensen die geen kant meer op kunnen en die elkaar oprapen omdat niemand anders het doet. Het gezond verstand moet van een kind komen. De dochter. In een stad waar iedereen denkt aan onmiddellijk profijt, zijn er kinderen nodig om te blijven vooruitkijken."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234