Maandag 21/10/2019

'Ik kon niet langer zwijgen'

In het verleden trok Ozark Henry bewust rookgordijnen op. Op zijn nieuwe album Us lijkt de rook om zijn hoofd evenwel verdwenen. 'In deze woelige tijden kan ik niet anders dan direct en duidelijk zijn.'

Hij geeft toe eerder een nachtdier te zijn dan een ochtendmens, maar toch belooft Piet Goddaer om zaterdag muntfris voor u te verschijnen tijdens de volgende De Morgen Sessie. Daar stelt hij Us officieel voor. Een plaat waarmee hij de wereld een geweten lijkt te willen schoppen. Toegegeven: zijn nieuwste album steekt geen revolutionaire vuist in de lucht, en zelf voelt hij niet de minste behoefte om op kansel of barricade te gaan staan. Maar de songs proberen wel onder het olifantenvel van Jan Modaal te kruipen.

Zoals 'Godspeed You' - een samenwerking met Francesco Rossi - Goddaers reactie vormde op de klimaatonderhandelingen die geen enkele richting op gingen, ventileert Ozark Henry vandaag zijn onvrede met de wereld. "Ik kon niet langer zwijgen", legt hij uit. "Muziek en politiek gaan meestal niet goed samen, maar als ik zie hoe de ongelijkheid met de dag groeit, en de wereld afglijdt, dan móét ik wel reageren. Dat Donald Trump president is geworden, choqueerde me eigenlijk niet. Echt niet. Net zo min viel ik achterover van de brexit. Maar wat me in beide situaties opviel, was de schaamteloosheid en straffeloosheid waarmee gelogen werd. Politiek wordt vandaag op de vuilste manier bedreven: op racisme wordt hooguit nog met verontwaardiging gereageerd. Terwijl er een veel logischer antwoord is: als iemand solliciteert voor één van de belangrijkste jobs ter wereld - president van de Verenigde Staten bijvoorbeeld - en zich openlijk racistisch opstelt, dan moet die toch linea recta naar de strafbank verwezen worden? Dát is wat me zo choqueert en beangstigt: racisme lijkt niet langer strafbaar."

Trump Time

"Ik heb altijd geschreven over wat me bezighoudt", vertelt Goddaer. "Meestal waren dat persoonlijke zaken, waardoor ik mijn teksten cryptischer verwoordde. Dat kon ik deze keer niet maken. In deze woelige tijden kan ik niet anders dan direct en duidelijk zijn. Dat ik twee kinderen op de wereld heb gezet, speelt ongetwijfeld mee in die beslissing. Ik sta helemaal anders in het leven, sinds ik hen heb. Voordien was ik veel pragmatischer ingesteld: je leeft en je sterft. Nu voel ik een grote verantwoordelijkheid om ook stil te staan bij alle leugens en alle haat die gespuid wordt, en die zelfs tot de norm verheven lijkt.

"Dat er idioten bestaan, heeft me nooit verbaasd. Dat is altijd zo geweest. Maar wanneer zij de norm aangeven, moet je je oprecht zorgen maken: onlangs zag ik beelden van een Amerikaan die de hoofddoek van een moslima afrukte en riep: "It's Trump-time now." Wat betékent dat in godsnaam? Dat je haat kunt recupereren met belachelijke slogans en achterlijke tweets, dat stuit me tegen de borst. Daar slaat de zin "words could actually start destroying what you worked so hard to create" in 'A Dream that Never Stops' op."

Toch vindt Goddaer dat het nieuwe album vooral hoop en menselijkheid uitstraalt. Zelfs wanneer hij een song als 'I've Always Hated Watching You Leave' schrijft vanuit het heikele standpunt van een familie die een gelukzoeker in het gezin ziet vertrekken naar Europa. "Ik haalde de inspiratie in Gambia, toen ik daar was voor Bike for Africa. We werden de klok rond bewaakt door soldaten die onze veiligheid moesten waarborgen. Al gauw raakte ik aan de praat met die militairen, en velen bleken eenzelfde droom te koesteren: in Europa een nieuw leven opstarten. Snel merkte je dat hun beeld van die risicovolle reis en hun ideaalbeeld van Europa totaal niet strookt met de horror achter de werkelijkheid. Hun idee van die oversteek was zoals wij ons een reis met een autocar zonder airco naar Spanje zouden voorstellen: hooguit een beetje oncomfortabel. Het was schrijnend om hen uit te leggen hoe ze uitgebuit zouden worden, en hoe de oversteek vol gruwelijke gevaren bezaaid was. Het pijnlijkst was dat niemand me wilde geloven."

Als goodwill ambassador van de Verenigde Naties spreekt de problematiek van onfortuinlijke gelukzoekers Goddaer natuurlijk meer dan ooit aan. Zo schreef hij 'Elliott' met de kommer en kwel van Calais in het achterhoofd. "Ik woon daar niet zo ver vandaan, en die verhalen zijn afschuwelijk. Indertijd sprongen mensen letterlijk hun dood tegemoet, door te proberen om op een rijdende trein te belanden. Om met die drama's af te rekenen, besliste de Franse en Engelse overheid om het afsluithek gewoon hoger te maken. De moeizaamste discussie daarbij: wie zou dat dan wel betalen? Van dat soort cynisme gruw ik. En dan durven wij over Trump te klagen wanneer die de Mexicanen wil laten betalen voor een muur."

Us verschijnt op 31/3 bij Sony.

Ozark Henry treedt aan op de derde De Morgen Sessie, zaterdag 1 april in Fosbury & Sons in Antwerpen. Info: demorgen.be/plus

Op 29 april speelt hij in de AB, Brussel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234