Zaterdag 04/04/2020

'Ik kan nooit voor Club spelen, uit respect voor de Gentse fans'

De kleine prins Mbark Boussoufa voetbalt tegenwoordig in het grote paleis van Anderlecht. Maar maak je geen zorgen, hij zal er zijn weg wel vinden. Ook in de kleedkamer. 'Als het hard moet, dan kan dat', verzekert de Marokkaanse Nederlander. 'Ik laat niemand over me heen lopen.'

Door Kristof Windels

Anderlecht l Aan de vooravond van het nieuwe seizoen had De Morgen een bijzonder openhartig gesprek met dé blikvanger van vorig jaar. Over de torenhoge verwachtingen, zijn lastige passage in Engeland, zijn vriendschap met Frutos, het emotionele afscheid van de Gentse fans...

We zouden Boussoufa ontmoeten in restaurant De Gouden Schoen, tegenover het Gentse Ottenstadion. Uiteindelijk werd de afspraak verschoven naar het hotelletje in Anderlecht waar hij in afwachting van zijn nieuwe huis verblijft. Jammer.

We hadden geen betere plek kunnen vinden om af te spreken dan in dat restaurant.

Mbark Boussoufa: "(glimlacht) De Gouden Schoen? Ik snap het al. (droomt weg) Die prijs zou ik wel willen, ja. Wat denk jij? Kan ik hem pakken? (Wij knikken) Het zou wel heel mooi zijn. Ik zeg niet dat ik daar hele dagen mee bezig ben, maar zulke prijzen win je niet elke dag, hé."

Kun je bij Anderlecht zo bepalend zijn als bij Gent?

"Ja. Met dat verschil dat ik het samen met anderen kan doen. Er lopen hier zoveel goeie voetballers rond, waardoor ik me veel rustiger kan uitleven. Niet alles zal om Boussoufa draaien. Hier heb je de Argentijnen, Hassan... Dat is ook gewoon leuker voetballen. Ik heb bij Gent wel eens gedacht: 'Hoe zit dat nou? Als we een betere spits hadden gehad, zou ik dan niet nog meer assists achter mijn naam hebben gehad?' Als ik nu goeie voorzetten geef, wordt daar meer mee gedaan. Er is meer kwaliteit. Uiteindelijk zijn er alleen maar voordelen bij Anderlecht, maar je weet natuurlijk niet hoe die uitdraaien. Nu ja, ik kan hier sowieso ontzettend veel leren. Dat heb ik al zeker op zak."

Je kon het rugnummer van Zetterberg krijgen, maar je bedankte?

"Ik vond het eerst wel heel leuk. Een hele eer. Maar na even na te denken wist ik dat het niet kon. Uit respect voor hem. Kijk, iedereen heeft het maar over Zetterberg, Zetterberg, Zetterberg... Ik moet die man zogezegd vervangen. Dat kan toch gewoonweg niet? Hij heeft tien jaar bij Anderlecht gespeeld. Hij is een monument bij deze club, zo iemand vervang je niet. En je doet hem zeker niet vergeten."

Is Anderlecht geen club waar je af en toe met een statement uit moet pakken? Ben je niet wat te braaf?

"Ik ben wie ik ben. Als ik hard moet optreden, zal ik dat doen. Ik ben open en sociaal voor iedereen, omdat ik zo ben opgevoed, maar ik laat door niemand over me heen lopen. Mijn vader heeft me wel geleerd dat ik niet moet reageren op mensen die zomaar wat roepen. Weet je wat hij altijd zei? A wise man told me: 'Don't argue with fools.' Ik ben best wel goed in discussiëren, geloof me."

De kleedkamer van Anderlecht kan best hard zijn.

"Ik zal daar geen last van hebben. Vergeet niet dat ik bij Ajax en Chelsea heb gezeten. Dat was pas hard. Bij Chelsea stonden ze te vechten in de kleedkamer. Ik weet het nog goed: Hasselbaink met LeSaux. En Carlton Cole en Gudjonson. Die vochten tijdens de training. Gudjonson kreeg een mep, ko. Hij is pas wakker geworden toen hij al binnengedragen was. Ik kon ook daar mijn mannetje staan, hoor.

"Ik zat eens op de bank van de kine en Gudjonson kwam binnen. 'Ga daar eens af, man, ik moet verzorgd worden.' Ik liet me niet doen. 'Ik blijf hier mooi zitten', zei ik. 'Zie je dan niet dat ik bezig ben?' Hij schold wat naar me, dat ik brutaal was en zo, en ging toen weg. Ik kreeg een knipoog van een andere ploegmaat. Zo van: 'Goed gedaan, man.' Had hij me gewoon gevraagd om even plaats te maken, had ik dat meteen gedaan. Respect, weet je wel."

'Bij Ajax en Chelsea lukte het niet, dus hij kan de top niet aan', beweren sommige criticasters.

"Ik heb daar nooit een kans gehad. Bij Ajax speelde ik alleen bij de jeugd. En toen ik bij Chelsea zat, kwam Abramovitsj daar met al zijn geld en trok hij al die dure spelers aan. Ik weet dan ook niet wat iedereen bedoelt met 'zijn kans gehad'. Praatjes. Ik denk dat ik toch al iets bewezen heb. Vorig seizoen ben ik door mijn collega's verkozen tot Profvoetballer van het jaar. Ik heb twee goeie jaren gehad bij Gent, en heb nu een mooie transfer gemaakt."

Je ging goed om met die verkiezing tot Profvoetballer. Het is niet naar je hoofd gestegen.

"Ik ben zo. Tot mijn zeventiende was ik... Pfff, ja, wat wist ik van het leven? Niets. Maar toen ben ik naar Londen getrokken. Dat was lastig. Zeker in het begin zat ik vaak alleen op mijn hotelkamertje. Ik heb er zoveel meegemaakt. Op een dag lag er een briefje op mijn bed. 'Ik ga je vermoorden', stond erop. Er werd ook soms getelefoneerd, en ze klopten op mijn deur. Ik wist niet meer wat ik moest doen. Pas een jaar later wist ik wat er precies aan de hand was. Een grap van een ploegmaat. Britse humor. Bizarre jongens."

"Neen, Londen was lastig, maar ik heb er geleerd om mijn verantwoordelijkheid te nemen. (denkt na) Ik had me eens overslapen en zo de Engelse les gemist. De dag erop kreeg ik iedereen over me heen: de lerares, de trainer, de directeur van de jeugd, echt iedereen... Ik heb toen de technisch directeur, die ook al op mijn kap zat, helemaal verrot gescholden en ben naar huis vertrokken. Ik zal die wandeling nooit van mijn leven vergeten. Ik heb toen over zoveel zaken nagedacht. Ik wist dat dat niet meer mocht gebeuren. Ik moest een verantwoordelijke jongen worden."

We vroegen aan je ex-coach Georges Leekens naar een slecht kantje van jou. 'Ik kan er geen vinden', antwoordde hij. Dat kan toch niet?

"Wil je een slecht kantje? Ik kan heel emotioneel reageren. Op het veld, bijvoorbeeld. Als ik een schop krijg, en ik merk dat het met opzet was, wil ik altijd terugschoppen. Niet verstandig, ik weet het. Anderzijds ben ik ook ongelooflijk ongeduldig. Ik kan niet stilzitten. Daarom ging ik ook absoluut niet graag naar school. Ik zei daar vaak dat ik moest gaan trainen, terwijl dat helemaal niet waar was.

"Had mijn vader me niet verplicht, dan had ik nooit mijn diploma gehaald. Hij heeft me altijd afgeschermd. Toen ik vijftien jaar was, kon ik al naar Bayern München. Ze hadden me gezien op een jeugdtoernooi en wilden me meteen binnenhalen. Ze hebben met mijn vader gepraat. De hele familie mocht mee verhuizen, maar hij heeft vriendelijk bedankt. Pas veel later heeft hij me daarover verteld. Ik moest eerst mijn diploma halen. Hij heeft nog altijd veel invloed op mij. We praten vaak over het leven, lange gesprekken."

Familie en vrienden zijn duidelijk belangrijk. Daarom dat je ook moeilijk afstand kunt doen van Gent?

"Mijn vrienden en mijn zus wonen daar nog. En ik heb er ook nog een appartementje en kom constant supporters tegen. Ze begrijpen mijn beslissing. Ze vinden het misschien wel jammer dat het Anderlecht is geworden, maar toch. Liever hier dan bij hun grote aartsrivalen uit Brugge. Ik zou nooit bij Club Brugge getekend hebben. Uit respect voor de supporters van AA Gent."

Dat zeg je nu?

"Neen, ik meen het. Het kan me niet schelen, maar ik kan nooit voor Club Brugge spelen. Ik heb met mijn eigen ogen de rivaliteit gezien. De vreugde van de Gentse fans na de 4-1-zege tegen Club vorig seizoen was onbeschrijflijk. Mensen stonden te huilen van blijdschap."

Voorzitter De Witte liet uitschijnen dat je zou blijven, maar dan plots van gedacht bent veranderd.

"Hij zegt dat inderdaad zo, maar ik heb altijd afgesproken met AA Gent dat zodra ik een stap hogerop kon zetten, ze me niet in de weg zouden staan. En ik heb na vorig seizoen ook nooit gezegd dat ik niet zou weggaan. Dat staat zelfs op video. Richard - de man van de video van Sollied, weet je wel? - heeft dat opgenomen. Na de laatste competitiewedstrijd tegen Standard, was dat. We zijn naar de club gekomen voor de fans en iedereen deed daar een speech. Ik heb toen duidelijk gezegd dat ik niets kon beloven. 'In het voetbal kan het alle kanten opgaan', zei ik letterlijk.

"Eén ding is zeker, en dat heb ik toen ook gezegd: wat er ook gebeurt, ik zal de Gentse fans nooit vergeten. Ik weet dat iedereen het heel spijtig vindt dat ik vertrokken ben, maar veel mensen hebben me ook al gezegd dat ze het begrijpen. Het was het juiste moment en het is verlopen op de goede manier. Ik ben uiteindelijk vertrokken door de grote poort, niet via de wet van '78."

Een sneer aan het adres van Steven Defour?

"Ik weet niet hoe de club zich tegenover hem heeft opgesteld, en ik wil me daar niet mee moeien. Ik weet alleen dat ik het niet zou toelaten dat mijn hele privéleven zomaar in de kranten verschijnt, zoals dat bij hem is gebeurd. Een interview met mijn vader zal men niet krijgen. Het gaat tenslotte toch om mij, niet?"

En over je club, natuurlijk. Laten we het daar over hebben. Is Anderlecht klaar?

"Ja. We zullen het wel nog moeilijk krijgen in uitwedstrijden, denk ik. Ik weet dat er heel veel talent is, maar er moet ook een ploeg zijn. Na de Supercup zei de trainer terecht dat we bij de omschakeling allemaal onze taak moeten doen. Op verdedigend vlak moet het echt nog veel beter. In groep moeten we na balverlies alles beter opvangen. We geven te veel kansen weg. Als we tegen een goed team spelen, gaan we het nog heel erg moeilijk krijgen."

Oei, en wij dachten dat jullie superfavoriet waren voor de titel?

"Dat komt door al die aankopen, natuurlijk. Fantastisch voor de club is dat, maar er moet wel nog een ploeg staan. Dat kun je niet kopen. We moeten bouwen, maar hebben heel weinig tijd."

Eind augustus volgt de eerste grote test al?

"Club Brugge, inderdaad."

En daarna de Champions League waar jij zo van droomt.

"(glundert) Ik weet dat die matchen eraan komen. Ik hoop dat we iets kunnen betekenen. (denkt na) En ik wil echt wel tegen Barcelona spelen. (glimlacht) Dat moet ongelooflijk zijn. Ik stond onlangs nog in Camp Nou. Met de nationale ploeg van Marokko speelden we er tegen Colombia. Alleen de eerste ring was gevuld. Ik dacht: wat moet dat zijn als het hier helemaal vol zit? Ik wil dat echt meemaken. Prachtig. En aan het einde van de match wil ik het truitje van Ronaldinho. Ik mag dan misschien klein zijn, maar daar wil ik met al mijn ploegmaten voor vechten. (lacht)"

Jij vechten met Frutos? Dat willen we wel zien.

"Nico is mijn maatje, hoor. We gaan samen naar Argentinië om een foto te maken met Maradona. Hij heeft er al zo eentje in zijn kast hangen. 'Het is goed', zei hij meteen. 'Op één voorwaarde. Dat we dan een beetje langer blijven.' (lacht) Ik heb gezegd dat het in orde was."

Welke taal spreken jullie tegen elkaar?

"Frans. Hij kan het al goed, en bij mij begint het nu ook te komen. En ondertussen leer ik ook wat Spaanse woorden. Chicas, dat was het eerste wat ik heb geleerd. (lacht zich te pletter)"

De sfeer is duidelijk goed?

"Ja, heel goed. Met die Argentijnen en zo... Iemand van de club vertelde me dat de sfeer veel beter is dan vorig jaar tijdens de voorbereiding. Dat is alleen maar positief. Bij elke club komt er wel eens een mindere periode. Bij Anderlecht is dat nog vaker omdat er zulke hoge verwachtingen zijn. Als je dan een kleedkamer hebt vol individuen die weglopen van de problemen, dan red je het niet.

"Bij AA Gent heb ik dat nog zelf mogen ondervinden. Toen het niet goed ging in de eerste helft van vorig seizoen heeft coach Leekens ons bij elkaar gehouden. En toen zijn we keihard teruggekomen. We werden kampioen van de terugronde. Daarom vind ik het ook heel goed dat Vercauteren nu de nadruk legt op teambuilding. Dat is misschien wel het belangrijkste van al."

De groep heeft nieuwe leiders nodig. Kun jij er één worden?

"Als ze me dat vragen, sta ik klaar."

De reis begint zondag op Staaien.

"Niet gemakkelijk, maar we gaan ervoor. Ik kan niet wachten. Ongeduldig. Ik zei het toch."

De vreugde van de Gentse fans na de 4-1 tegen Club vorig seizoen was onbeschrijflijk. Mensen stonden te huilen van blijdschapIk ben bij AA Gent weggegaan op de juiste manier. Ik ben vertrokken door de grote poort, niet via de wet van '78We geven te veel kansen weg. Als we tegen een goed team spelen, zullen we het nog heel erg moeilijk krijgen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234