Dinsdag 19/11/2019

'Ik kan het nog!'

'Petacchi è tornato', kopte de website van La Gazzetta dello Sport nauwelijks vijf minuten na de aankomst van de derde Girorit. Petacchi is terug.

Cagliari l Terwijl 'Ale Jet' daags voordien in Bosa nog machteloos werd overvleugeld door Robbie McEwen, spurtte hij in Cagliari onweerstaanbaar naar zijn eerste ritzege.

Het was al de twintigste in zijn totale Girocarrière, wat hem op de recordtabellen een stek gunt naast Olmo, Bitossi en Poblet. En zijn 41ste in een grote ronde, waarmee hij na Merckx (64) en Cipollini (57) Bernard Hinault evenaart.

Via Roma heette de aankomststrook in Cagliari. Logisch dat Petacchi zich thuis voelde. En dat terwijl zijn Milramtreintje in de slotfase véél minder aanwezig was dan in Bosa. Petacchi deed het voor één keer op zijn McEwens. Of toch ook weer niet. Listig weggestoken in het zog van de Australiër, dat wel. Maar dan: in één langgerekte zucht op de finish af. "300 meter spurtte ik op kop, op die kasseien. Volle bak. Uit noodzaak. Want ik mis nog explosiviteit."

Waarop Petacchi even moest bekomen. En zijn massieve kop in zijn rechterarm verdween, snikkend op zijn stuur. Tranen van geluk. En van bevrijding. Exact één jaar en zes dagen was het geleden dat hij in de Giro op weg naar Namen zijn linker knieschijf brak. En vervolgens door een hel ging. "Ik stond nergens, na mijn val. Ik moest van nul herbeginnen om opnieuw op topniveau te geraken. Dat is me gelukt. Je ziet: ik kan het nog. Ik heb mezelf teruggevonden. Basta, basta nu met de polemieken!"

Het zat hem diep, Petacchi, dat hij - niet in het minst in eigen land - zo goed als opgegeven werd als topspurter. Niet alleen Freire, Boonen en McEwen namen hem de maat. Ook nieuw, aanstormend geweld als Haedo, Eisel, Brown en Bennati. Finito, klonk het. "Er staat een rekening open", zei Petacchi bij het begin van de Giro.

Gisteren werd ze vereffend. Brown gaf onderweg op, Hushovd viel in de laatste rechte lijn. Dat scheelde al. En zijn grootste rivaal kwam nooit in het stuk voor. McEwen, zelf ingesloten: "Ik geraakte niet eens meer tot in het wiel van Petacchi. Een superspurt was het. Ik ben blij voor hem."

Wat volgde is typisch Italiaans. Mille grazie aan allen die hem lief zijn. "Ik draag deze zege op aan iedereen die weet hoe hard ik heb geleden", snotterde Petacchi. "Anna Chiara, mijn vrouw. En twee heel speciale mensen: Michele Bartoli (Petacchi's boezemvriend en begeleider, die in 1999 in de Ronde van Duitsland zelf zijn knieschijf brak, JDK). En... er is nog iemand. Mijn tweede vader, zowat. (stil) Maar die naam hou ik liever anoniem. Ciao. Ik ga genieten van deze zege als betrof het de eerste overwinning in mijn carrière." En weg was hij.

De Girokaravaan, voorwaar weer aangevoerd door Di Luca's ploegmaat en kwelduivel Enrico Gasparotto (achtste in de spurt, JDK), scheepte gisteravond op Sardinië nog in voor Salerno, waar vandaag de eerste rustdag is gepland. Morgen slijpen de klassementstenoren een eerste keer de messen op weg naar Montevergine di Mercogliano. En donderdag is het weer spurten geblazen in Frascati. "En wil ík opnieuw winnen", lachte McEwen. (JDK)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234