Zaterdag 06/03/2021

Aanslagen Frankrijk

"Ik kan de geur van kaarsen niet meer verdragen"

null Beeld reuters
Beeld reuters

De Franse journalist Antoine Leiris verloor zijn vrouw tijdens de aanslag in de Bataclan. Hij schreef toen een pakkende brief op Facebook waarin hij weigerde te haten. Na de massamoord in Nice neemt hij opnieuw de pen ter hand in een beklijvende bijdrage voor de Franse krant Le Monde. 

Op 13 november zag Leiris zijn vrouw Hélène voor het laatst - zij kwam samen met 89 andere concertgangers om in concertzaal Bataclan. Hij bleef achter met zijn zoontje van zeventien maanden. Terwijl de wereld op zoek ging naar een verklaring voor het onverklaarbare, postte de 34-jarige journalist op Facebook een open brief met de titel: "Jullie zullen mijn haat nooit krijgen." Daarin sprak hij de terroristen rechtstreeks aan en weigerde hij "deze dode zielen" zijn haat te schenken, ter wille van zijn zoontje Melvil.

Zijn bericht ging het internet rond, werd honderduizenden keren gedeeld en verscheen in vele kranten. In zijn nieuwe bijdrage laat hij zijn licht schijnen over Nice.

"Ik kan de geur van kaarsen niet meer verdragen. Ik moet ervan overgeven. In Nice, Parijs, Orlando, Brussel, en elders waar dood en vernieling is gezaaid, zien we steeds dezelfde scènes. Soortgelijke foto's en bloemen worden neergelegd. Gelijkaardige kaarsen worden aangestoken. En steeds die doordringende geur die in mijn mond een nasmaak van vergoten bloed achterlaat.

Ik dacht dat ik geen tranen meer had. Ik dacht dat het ergste achter ons lag. Ik dacht dat ik het gewoon was geworden. Ik vergiste me. Na elke nieuwe aanslag heb ik geweend. Het waren mannen, vrouwen, kinderen. Zij hadden verlangens en angsten. Zij zijn dood. En wij steken een kaars aan.

Tegenover een vrachtwagen die in volle vaart komt aanrazen, tegenover kalasjnikovs geladen met rancune, tegenover explosieven die klaar zijn om te ontploffen, stelt een kaars maar weinig voor. Nochtans is het een wapen dat veel krachtiger is dan de wapens die zij gebruiken. Want op de dag dat de dood van een ander ons onverschillig laat, op de dag dat we geen kaarsen meer laten branden, zijn we geworden zoals hen: wezens zonder angst voor de dood.

Maar om geen schrik meer te hebben voor de dood, moet je bibberen van angst voor het leven. De dood vrezen is het leven omarmen. Sinds de dag na de aanslag heb ik een kaars aangestoken en voor mijn raam geplaatst. Vandaag brandt ze nog steeds. Ze roept de geur van angst, haat en overgeven op. Ze herinnert mij aan de nood om te leven."

null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS
null Beeld AFP
Beeld AFP
null Beeld AP
Beeld AP
null Beeld AFP
Beeld AFP
null Beeld REUTERS
Beeld REUTERS
null Beeld EPA
Beeld EPA
null Beeld AP
Beeld AP
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234