Donderdag 17/06/2021

'Ik heb veel meer dan me toekomt'

Alles komt terug, ook Mark Uytterhoeven. Terug van de Provence, terug bij de openbare omroep. En zelfs terug op TV 1. Vanaf volgende week maakt hij samen met Rob Vanoudenhoven Alles komt terug. Een talkshow die in meer dan één opzicht aan vroeger doet denken. 'Net als tien jaar geleden zegt de man op de straat nog steeds dat er niets op televisie is. Dat is het beste bewijs dat er de afgelopen jaren niet veel veranderd is', vindt Uytterhoeven.

Brussel / Eigen berichtgeving

Kristof Demasure

Back to basics. De slogan blijkt dan toch geen exclusief bezit van Endemols Big Brother, maar wordt zelfs door Mark Uytterhoeven bovengehaald om zijn nieuwe zondagavondprogramma te omschrijven. Terug naar de 'goede oude tijd' van Het huis van wantrouwen en Morgen maandag. Een makkelijkheidsoplossing? "Neen, want wat ik met Rob Vanoudenhoven in Alles komt terug ga doen, is voor mij veel meer dan louter teruggrijpen naar de Huis van wantrouwen-formule", legt hij uit. "Het is eerder het bovenhalen van alle trucs die ik sedert de wereldbeker voetbal in 1990 gebruikt heb om televisie minder grijs te maken dan die door de band is. Het gaat om simpele basistrucs die ik in mijn lijf heb zitten. En die komen nu allemaal terug."

Intussen is het Vlaamse televisielandschap sterk geëvolueerd en maakt de commerciële concurrentie flitsende quizprogramma's of real-life soaps. Wordt het contrast met wat u zult doen niet groot?

Mark Uytterhoeven: "Ik hoop alvast op een zeer groot contrast. Dat de omgeving intussen beweegt, vervaagt of extremer wordt, trek ik me niet aan. Net zoals de kever intussen gemoderniseerd is, heb ik zelf veel goesting om vertrekkende van Het huis van wantrouwen opnieuw op TV 1 een praatprogramma te maken. Overigens, in die tijd was Het huis een fantastisch programma dat toen voor Vlaanderen vernieuwend en grensvervagend was. Nu zijn die afleveringen echter niet meer om aan te zien. Ik ben dan ook redelijk boos dat fragmenten uit Het huis van wantrouwen momenteel op TV 1 heruitgezonden worden in De leukste eeuw."

Hebt u dan geen toestemming gegeven om die fragmenten heruit te zenden? Of zijn de uitzendrechten in handen van de VRT?

"Die rechten zijn eigendom van de bvba Ventout, van Mark Uytterhoeven dus. Van die beelden moeten ze gewoon afblijven. Ik had de toestemming gegeven om in de eerste vier afleveringen van De leukste eeuw, toen nog met Warre Borgmans, stukjes uit Morgen maandag te gebruiken. Nu zitten we echter al aan aflevering veertig van De leukste eeuw. Dat ze nu nog fragmenten uit mijn andere programma's gebruiken, zie ik echt niet meer zitten. Ik heb er immers heel hard op gestaan om die rechten bij mij te houden, net omdat ik programma's maak die je één keer kunt bekijken in de sfeer van dat moment. En daarna niet meer. Als in Histories ooit de geschiedenis van de Vlaamse televisie van de laatste tien jaar gemaakt zou worden en daar tien seconden van Het huis van wantrouwen getoond worden, zou ik me daarin kunnen vinden, maar niet zoals nu in De leukste eeuw, om te tonen hoe goed dat programma tien jaar geleden was. Dat is het in mijn ogen nu allang niet meer."

Wat zal u dan ondernemen om die heruitzendingen van het scherm te houden?

"Ik heb mijn ongenoegen al laten blijken, maar wacht nu nog op een concreet antwoord. Maar ik ben nu ook niet van plan om helemaal dwars te gaan liggen. Ik wil ook helemaal geen financiële vergoeding. Dat is voor mij geen zalf op de wonde. Ik kan er maar beter voor zorgen dat er geen wonde is. Dan heb je die zalf niet eens nodig. Maar anderzijds: door bijna de helft van het jaar in Frankrijk te wonen, heb ik er ook geen last van. Afstand relativeert. Wanneer ik daar een Humo van zeven weken oud in mijn handen gestopt krijg, merk ik bijvoorbeeld dat ik de helft van de 'bekende figuren' die daarin opduiken niet eens ken."

Maakt die vervreemding het ook niet moeilijk om opnieuw aansluiting te vinden bij het brede publiek?

"Ik merk dat ik op een week tijd weer helemaal aangepast ben. De mensen in Humo die ik niet ken, zijn volgens mij ook helemaal niet belangrijk. Waarom zou ik acteurs uit allerlei soaps moeten kennen? Ze hebben me wel eens moeten uitleggen wat K3 voor iets was, want ik kende als sportjournalist enkel de K1 en de K2 uit het kano. Op tien seconden begreep ik echter wat ik me bij K3 moet voorstellen. In drie woorden was dat verteld. En de kans dat zij in mijn programma terecht zouden komen, achtte ik niet enorm groot. De achtergrond van die drie meisjes hoef ik dan ook niet te kennen."

Misschien zorgt dat ook wel voor een verfrissende aanpak tegenover de eeuwige inteelt en de platgetreden paden op de Vlaamse televisie.

"Het is nu ook niet mijn bedoeling om ermee te koketteren wanneer ik iets of iemand niet zou kennen. Daarom zit Rob ook naast mij in Alles komt terug. Ik wilde dat programma trouwens alleen maar met hem maken. Anders had ik helemaal niets op TV 1 gedaan. Dat moest ik uiteindelijk ook niet: ik heb op dat vlak geen contractuele verplichting meer om voor de VRT te werken. Mijn exclusiviteitscontract met de VRT, dat nog tot 2007 loopt, verplichtte me om een aantal programma's te maken. Dat aspect is intussen vervuld. Nu werk ik van programma tot programma en heb ik geen verplichtingen meer. Er is overigens meer kans dat ik iets doe als ze mij die druk niet opleggen dan wanneer ik verplicht wordt op een bepaalde termijn een programma te maken. Dat is ook de reden waarom een productiehuis als Woestijnvis voor mij zo goed werkt.

"Toen Woestijnvis opgericht werd, heb ik trouwens van meet af aan beslist om niet financieel in het productiehuis te stappen, om de simpele reden dat ik daar niet tegen kan. Ik ben vandaag dan ook blij dat ik het niet gedaan heb en kan Tom Lenaerts zeer goed begrijpen dat hij nu uit het management van Woestijnvis gestapt is. Toen hij mij dat eind augustus kwam vertellen, vroeg hij me of ik hem kon begrijpen. Natuurlijk begrijp ik hem, want ik volg hem daarin volledig. Zo is Tom bezig met zeer wazige televisieprojecten die voor hem zelf dan wel enige vorm aan het krijgen zijn, maar waarvan ook wij niet eens weten wat het uiteindelijk zal worden. Dat soort mensen moet wel net die kansen krijgen om tot betere resultaten te komen."

Een blad als Bonanza was voor Woestijnvis nodig om de continuïteit van het bedrijf te kunnen blijven verzekeren, zo klonk het.

"Bonanza moest vooral een financieel draagvlak creëren waarop de televisiebranche van Woestijnvis had kunnen teren wanneer er bijvoorbeeld problemen waren met het televisiecontract. Er wordt nu, na het stopzetten van Bonanza, gezegd dat de geniale televisiemakers niet in staat waren een tijdschrift te maken, terwijl er geen enkele zogenaamd geniale televisiemaker meewerkte aan Bonanza. Zelf werd ik één keer per week opgebeld voor een klein stukje. Meer dan dat heb ik niet gedaan. De andere televisiemakers hadden helemaal niets met Bonanza te maken. Behalve Bruno Wyndaele, die dan ook nog eens vier dagen per week een televisieprogramma maakte.

"Bonanza stond als een extern bedrijfje naast Woestijnvis, maar onder de Woestijnvis-koepel lag het verwachtingspatroon voor een weekblad echter veel te hoog. Was Bonanza door eender welke andere uitgeverij gelanceerd, zou er geen enkel probleem geweest zijn en had het blad nu nog altijd bestaan. Ik begrijp dus de frustratie van de redactie. Door de mensen die over ons schrijven, werden wij als televisiemakers plots als concurrenten bekeken. Zelf heb ik er geen last van gehad omdat ik in die periode geen programma maakte, maar Tom Lenaerts bijvoorbeeld heeft in Humo's 'Dwarskijker' een serieuze mot gekregen, die op zijn zachtst gezegd onder de gordel was. Gelukkig is het Bonanza-verhaal nu voorbij en heeft Woestijnvis een nieuw contract met de VRT. Wat er daarna gebeurt, zien we dan wel."

Waarom bent u met alle ervaring die u de afgelopen jaren heeft opgedaan eigenlijk niet veel meer achter de schermen actief om bijvoorbeeld jongeren te coachen of de richting van een televisiestation te bepalen?

"Het grote probleem is dat ik zeer eenzijdig ben: ik kan enkel iets bedenken waar ik zelf iets mee kan doen. Nog steeds heb ik mezelf nodig als glijmiddel om iets te kunnen bereiken. Voor anderen iets bedenken kan ik niet."

Bent u dan zo egocentrisch?

"Pathologisch egocentrisch. (lacht) Het is dan ook een wonder dat ik niet in het Big Brother-huis zit, want ik heb toch ook een ziektebeeld dat er mag wezen."

Hoewel u nu bewust niet alleen op de voorgrond treedt, maar Rob Vanoudenhoven naast u hebt.

"Rob Vanoudenhoven is op dit moment een echte TV 1-zondagavondfiguur. Ik ben alleen een fossiel en een herinnering daaraan. Toen ik vorige week samen met Rob het omroepgebouw binnenwandelde terwijl een groep jongeren de VRT bezocht, had ik de indruk dat de meesten dachten dat Rob met zijn vader op stap was."

Ook dat zal vanaf volgende week helemaal anders zijn. De verwachtingen over Alles komt terug zijn immers opnieuw zeer hoog gespannen.

"Daar trek ik me dan ook helemaal niets van aan. Ik houd graag alles in de hand, maar weet dat ik dat verwachtingspatroon nooit in de hand kan hebben. Deze keer wil ik echter bewust geen externe factoren creëren die de aandacht naar het programma zuigen. Als het programma niet goed genoeg is, zullen de mensen gewoon niet kijken. Dat is uiteindelijk nog steeds het gezondste mechanisme. Ik ben dat gehype al jaren zat. Dat gebeurt op zo'n kleffe manier dat het nu echt wel tijdverlies geworden is. Bij Morgen maandag was dat nodig: na Het huis van wantrouwen was ik verplicht om minstens straffer te scoren of het was gedaan met mij. Ik heb toen dus alles aangewend om straffer te zijn dan Het huis van wantrouwen. En dat is toen ook gelukt. Wanneer ik daar nu op terugkijk, is dat ook wel het enige waar ik trots op ben in verband met Morgen maandag. Nu heeft echter nog niemand gezegd dat ik hogere cijfers moet halen dan voor mijn vorige programma's of bij het wereldkampioenschap voetbal."

Wat trouwens met het wereldkampioenschap voetbal volgend jaar? Bent u opnieuw op de afspraak?

"Ik heb geen zin om volgend jaar opnieuw het WK te presenteren. Want ik heb dat nu al vier keer gedaan, als je Euro 2000 meerekent. Een vijfde keer zou geen goede zaak zijn. De kijkers kunnen het zich wellicht niet eens herinneren dat er een groot toernooi met de Rode Duivels geweest is dat ik niet gepresenteerd heb. Het zou voor de kijker en voor de VRT dan ook verfrissend zijn dat iemand anders het doet. Bovendien worden volgend jaar voor het eerst sinds lang in ons land twee wereldkampioenschappen wielrennen georganiseerd. Ik kijk er dan ook veel meer naar uit om in september en oktober volgend jaar over wielrennen programma's te maken in plaats van opnieuw omtrent het WK-voetbal. De Tour de France heb ik afgelopen zomer in de Provence ook niet gemist. Ook daar zal dus voorlopig geen vervolg op komen."

Wat drijft u sowieso nog om telkens terug naar Vlaanderen te komen? Waarom blijft u niet gewoon permanent in de Provence?

"Omdat afwisseling een goede zaak is, omdat ik getrouwd ben, omdat ik een dochter van zestien jaar oud heb en omdat het af en toe een goede zaak is om in de koude te verblijven omdat ik de warmte anders niet meer apprecieer. Dat is een cliché zo groot als een huis, maar ik kan u verzekeren dat het absoluut waar is. Eind februari fietste ik met mijn vrouw voor de derde keer die week langs dezelfde kustweg. Toen merkte ik dat ik er geen plezier meer aan beleefde, dus ben ik terug naar Vlaanderen gekomen tot ik er weer zin in heb."

Levensgenieter zijn is behoorlijk lastig.

"De mens is een sukkelaar over de hele lijn. We kunnen alleen proberen gelukkig te zijn, maar telkens bots je weer op de beperktheden van de mens. Voor mij was de dood van mijn moeder een absoluut breekpunt. Dat was de enige tegenslag die ik totnogtoe in mijn leven gehad heb. Ik kan mij niets herinneren dat daarmee vergelijkbaar is. Mijn moeder had altijd alles voor haar gezin over gehad en schoof genieten steeds voor zich uit omdat ze er later wel van zou profiteren. Die tijd heeft ze dus niet gekregen, want ze is op haar 54ste gestorven. Toen wist ik zeker dat er niemand vol medelijden voor mijn kist zal moeten staan. Voor mijn kist mogen ze staan en zeggen: 'De smeerlap, hij heeft er genoeg van geprofiteerd.'

"Nu ben ik 44 jaar oud, maar ik denk wel zes keer per dag aan de dood. Dat maakt me vreemd genoeg vrolijk, omdat ik besef dat het snel gedaan kan zijn. Ik zou er rationeel onmiddellijk in kunnen komen dat mijn tijd nu al opgebruikt is. Zelfs als ik in Frankrijk zit, vraag ik me ook steeds weer af hoe het komt dat ik dit verdiend heb, want ik heb veel meer dan me toekomt. Ik heb in mijn leven tien keer straffere dingen meegemaakt dan ik in mijn jeugd gedroomd heb. De werkelijkheid overtreft mijn stoutste jeugddromen. Misschien heb ik als kind niet hard genoeg gedroomd. (lacht)

'In mijn nieuwe programma met Rob Vanoudenhoven haal ik alle trucs boven die ik sedert 1990 gebruikt heb om televisie minder grijs te maken'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234