Woensdag 23/06/2021

'Ik heb nog een taak te vervullen'

Frank Dingenen blijft na vele omzwervingen hopen op een comeback met een eigen tv-serie

In de zomer van 1988 was Frank Dingenen de koning van het Vlaamse showbizzwereldje. De Prijs voor Radio- en Televisiekritiek die hij voor Meester hij begint weer kreeg, stond nog maar pas op zijn schouw toen hij een megahit scoorde met 'Allez, Allez Maurice'. Meteen mocht hij op diezelfde schouw een plaatsje voorzien voor de Radio 2 Zomerhittrofee. Twintig jaar later is het koninggevoel bij Dingenen ver te zoeken.

Door Pieter Dumon

Het televisiewerk ligt al een hele tijd stil voor Frank Dingenen, een paar korte heropflakkeringen in de vorm van gastrolletjes in Thuis en Aspe buiten beschouwing gelaten.

Dingenen ging zijn heil zoeken op het kabinet van cultuurminister Anciaux om die job, begin vorig jaar, in te ruilen voor een artistieke functie binnen de organisatie van het festival Ten Vrede, een spin-off van de traditionele IJzerbedevaart. Maar daar liep het na enkele maanden helemaal fout. Dingenen kreeg niet de artistieke vrijheid die hij wou en werd bovendien steeds uitdrukkelijker in de richting van de traditionele IJzerbedevaart geduwd. Toen zijn komische bijdrage aan die bedevaart ook nog eens werd gecensureerd, was de maat vol. Het contract van Dingenen werd na elf maanden ontbonden - officieel vanwege artistieke meningsverschillen. Sindsdien zit Dingenen werkloos thuis.

"Wat niet betekent dat ik nu al zeven maanden met mijn vingers zit te draaien", vertelt hij. "Ik werk keihard aan het scenario voor Kabinet X, een nieuwe televisieserie over het reilen en zeilen op een ministerieel kabinet. Het wordt een hit, daar ben ik absoluut zeker van. Met die serie zal Frank Dingenen verrijzen."

Waarom bent u daar zo zeker van?

Frank Dingenen: "Ik heb vijf jaar op een kabinet gewerkt, ik ken het wereldje vanbinnen en vanbuiten en ik weet hoe ik een scenario moet schrijven. Het raamwerk zit al helemaal in elkaar; 120 afleveringen, de perfecte telenovelle. Ik ben nu bezig met het uitschrijven van de dialogen. En daar amuseer ik me rot mee, soms zit ik hardop achter mijn computer te lachen. Maar nu moet er dringend hulp komen. Zo'n serie in je eentje uitschrijven lukt gewoon niet. Daar heb je minstens drie of vier scenaristen voor nodig."

Zijn er al contacten met productiehuizen?

"Nog niet, eerst moet een aantal afleveringen helemaal uitgeschreven zijn. Ik ben trouwens niet van plan om bij gelijk wie aan te kloppen. Ik ben ondertussen 58 jaar, nog zeven jaar dus voor ik op pensioen kan. Die zeven jaar wil ik doorkomen op mijn manier. Het moet een einde in schoonheid worden.

"Als Kabinet X er ooit komt, zal het zijn zoals ik het wil. De rol van kabinetschef bijvoorbeeld is voor mij en niemand anders. Een moderne regisseur die met flitsende beelden werkt, moet ik ook niet. Wat is er mis met traagheid op tv? En ik wil inspraak in de rolverdeling, ook al omdat ik al een aantal acteurs gevonden heb waarin ik echt geloof."

Dat zal het aan de man brengen van die serie er niet makkelijker op maken.

"Een aantal mensen zullen me misschien een moeilijke mens vinden, maar ik wil gewoon mijn werk niet meer door iemand anders laten verbrodden. Ik ben ook een beetje bang om die ronde van de productiehuizen te doen. Als je met mij drie uur aan tafel zit, vertel ik je al mijn ideeën. Daarom wil ik eerst goed weten met wie ik spreek. Er is in het verleden al veel te vaak misbruik van me gemaakt. Ik ben ook niet van plan om met gelijk wie in zee te gaan. Ik kan het me niet permitteren om een slechte partner te kiezen, gewoon omdat ik er 100 procent zeker van ben dat dit het is."

Hebt u dat een paar jaar geleden ook niet over uw theatermonoloog gezegd? U noemde dat toen uw levenswerk, uw testament zelfs, maar ondertussen hebt u er nog nooit mee op de planken gestaan.

"Ik vind die monoloog nog steeds ijzersterk, maar je begrijpt toch ook dat ik nu niet met een monoloog naar buiten kan komen? Daar komt geen kat naar kijken. De jonge generatie kent me niet en de oudere generatie, de mensen die mijn succesjaren hebben meegemaakt, zitten ondertussen in het bejaardentehuis. Het is wachten op een televisiesucces. Pas als ik opnieuw op tv kom, kan ik het nog eens in het theater proberen. En wie weet, dan vind ik misschien ook een uitgever voor mijn boeken."

Boeken?

(lacht) "Ik heb er ondertussen drie geschreven. Een verzameling cursiefjes, een roman en zelfs een kookboek met gerechten voor alleenstaanden. Maar die blijven allemaal in mijn schuif liggen. Je ziet, projecten en ideeën genoeg, maar het grote probleem is dat ik ondertussen geen rotte bal verdien. Officieel heb ik dit jaar maar twee dagen gewerkt, terwijl ik nog nooit zoveel uren heb geklopt als de voorbije maanden. Ik betaal 720 euro huur, veel blijft er dan niet over om van te leven. Ik heb natuurlijk wel een spaarrekening maar die slinkt ongelooflijk snel. Op termijn is deze situatie onhoudbaar. Het zou dus best kunnen dat ik in september of oktober aan de slag ga als receptionist of zo. Hier verderop is een hotel waar ik meteen achter de balie mag gaan zitten. En ik ben een perfectionist, dus ik zou dat waarschijnlijk nog goed doen ook."

Een paar maanden geleden dook u plots op in een paar afleveringen van Thuis en mocht u ook een gastrolletje spelen in Aspe. Hoopte u toen dat de trein opnieuw vertrokken was?

"Neen, ik wist op voorhand dat het slechts een korte heropflakkering zou zijn. Zulke rolletjes zijn nooit een lang leven beschoren. Al was het wel een aangename verrassing om te merken dat de pers daar meteen bovenop sprong. Toen heb ik wel even gedacht: 'They still like me'. (lacht)

"Het probleem met gastrollen is dat je maar één keer in een bepaalde serie kunt opduiken. En eens je in alle lopende series bent gepasseerd, houdt het gewoon op. Daarom ben ik nu acteurs aan het mobiliseren die, net als ik, geregeld voor dat soort rolletjes gevraagd worden. We moeten als gastacteur het vijfdubbele van het gangbare tarief durven te vragen. We weten immers dat het om een eenmalige kans gaat, waarna het weer een hele tijd stil kan worden."

In die eerste jaren nadat u van het scherm was verdwenen doken verhalen op over depressies en drankmisbruik. Dreigt het, nu u zonder werk zit, opnieuw die richting uit te gaan?

"Natuurlijk zit ik nu in een gevaarlijke situatie. Maar ik wil het beeld dat toen van me is gecreëerd, nuanceren. Ik ben helemaal niet de gast die van depressie naar depressie sukkelt. Alleen heb ik in die periode veel te veel inkijk in mijn privéleven gegeven. Ik ben toen te openhartig geweest. En als uit die gesprekken dan ook nog eens enkel de negatieve zaken worden gefilterd, krijg je een vertekend beeld natuurlijk. Meestal verschenen die verhalen dan ook nog eens rond Kerstmis. Een zwarte rouwrand was het enige wat ontbrak om het plaatje helemaal af te maken. Eén keer heb ik letterlijk moeten kotsen toen ik een interview met mezelf las. Ik werd er fysiek misselijk van.

"En drinken? Ik beperk me al jaren tot twee glazen rode wijn per dag, en die drink ik dan nog enkel omdat dat goed voor me is. De geruchten die toen de ronde over me deden, waren fel overdreven. Oké, ik dronk graag eens een Duvel, maar geen tien per dag zoals werd beweerd. Maar als ik op het toppunt van mijn roem ergens een café durfde binnen te stappen, stonden binnen de kortste keren tien Duvels voor mijn neus. Die dronk ik natuurlijk niet allemaal op, maar dat beeld blijft de mensen wel bij. Frank Duvel noemden ze me toen. Dat zegt genoeg, niet?

"Eigenlijk komt het altijd op hetzelfde neer: ik heb in mijn carrière begeleiding gemist. Men had me veel meer moeten sturen. Niet alleen in mijn contacten met de media, maar zeker ook op zakelijk gebied. Heel wat mensen hebben van me geprofiteerd. Ik heb ook nooit geleerd om te doseren. Ik was een veelkunner; theater, muziek, televisie, radio, noem maar op. Ik bleef constant aan de slag. Het ging me voor de wind en ik wou het ijzer smeden terwijl het heet was. De jaren 80 hadden me miljoenen moeten opleveren. In het hedendaagse commerciële tijdperk was ik multimiljonair geweest."

Wanneer is het na die uiterst succesvolle jaren 80 eigenlijk fout gelopen?

"Toen ik na mijn korte avontuur bij vtm naar de VRT terugkeerde. Jan Ceuleers had me overtuigd weer te keren met de belofte dat ik volledig mijn zin zou mogen doen. Maar nog voor ik bij vtm vertrokken was, hadden ze bij de VRT Ceuleers al aan de deur gezet. Op mijn eerste werkdag werd meteen duidelijk dat geen van de gemaakte afspraken zou worden nageleefd. Er was zelfs niet eens een bureaustoel voor me voorzien. Door mijn overstap van de commerciële naar de openbare omroep mocht ik bovendien een jaar niet op televisie verschijnen. Nu zou zo'n verhaal niet meer denkbaar zijn.

"Na mij zijn zowel Marcel Vanthilt als Bart Peeters met veel lawaai en het nodige nagetrap naar vtm overgestapt om nadien met veel tromgeroffel opnieuw te worden ingehaald. Maar bij mij lag het anders, ik kwam niet meer op het scherm, ik werd bij de VRT aan mijn lot overgelaten en amper twee jaar later was mijn carrière naar de kloten."

Maar toch blijft u, meer dan tien jaar na datum, wel koppig geloven in wat u zelf uw verrijzenis noemt.

"En daar heb ik een goede reden voor. Toen ik in 2001, na een zware hartaanval, in mijn ziekenhuisbed lag, was ik er 100 procent zeker van dat ik opnieuw de oude zou worden. Normaal gezien overleeft slechts 20 procent van de mensen een hartaanval van die omvang. Dat net ik één van de gelukkigen was, moest toch iets te betekenen hebben? Ik heb hier nog een taak te vervullen. Pas als mijn werk af is, zal ik aan een hartaanval ten onder gaan."

De jonge generatie kent me niet en de oudere generatie, de mensen die mijn succesjaren hebben meegemaakt, zitten ondertussen in het bejaardentehuis. Het is wachten op nieuw televisiesuccesn Uit De Morgen van zaterdag 11 juni 1988.n Frank Dingenen twintig jaar na het grote succes: 'Ik werk keihard aan een nieuwe tv-serie. Het wordt een hit. Frank Dingenen zal verrijzen.'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234