Maandag 01/03/2021

Vijf vragen aanDonorkind Steph Raeymaekers

‘Ik heb mijn vader zeventien jaar gezocht, en drie jaar geleden is hij gestorven’

Steph Raeymaekers. Beeld
Steph Raeymaekers.

Steph Raeymaekers (41), voorzitter van Donorkinderen vzw en zelf donorkind, zocht zeventien jaar lang naar haar biologische vader. Vorige week kwam de verlossing: DNA-onderzoek liet geen twijfel meer bestaan.

Wat was het cruciale puzzelstukje dat u uiteindelijk bij uw vader deed uitkomen?

Steph Raeymaekers: “Het was een groot doolhof, maar uiteindelijk kwam er een doorbraak door een DNA-match met een 14-jarige jongen uit Amerika die zich bij de DNA-databank MyHeritage had geregistreerd. We bleken genetisch dicht aan elkaar verwant te zijn. Toen ik zag dat de namen van zijn grootouders ook in de stamboom van een andere DNA-match voorkwamen, wist ik dat ik heel dicht was. Ik moest toen enkel nog op zoek naar de kinderen van broers en zussen van dat grootouderpaar: een van hen moest het zijn. Zo kwam ik bij Marc Folens uit. Een DNA-test bij familieleden van hem gaf uitsluitsel: hij was mijn vader.”

Het was ook een bitter eind van de zoektocht: u was drie jaar te laat.

“Ik heb zeventien jaar gezocht, en drie jaar geleden is mijn vader gestorven. Dat doet pijn. Toen ik hem vond en zag dat hij geboren was in 1958, dacht ik: hij gaat nog leven, ik ga hem kunnen spreken, ik ga aan zijn deur kunnen staan. Ik heb heel hard gerouwd toen ik via een vriend van Marc vernam dat hij overleden was.”

Het is wettelijk niet de bedoeling dat donorkinderen hun ouders kunnen vinden. Hebben de barricaden die u over moest, u kostbare tijd gekost?

“Er zijn veel mensen die het mij zo moeilijk mogelijk gemaakt hebben om mijn vader te vinden. Had de fertiliteitsarts zijn dossier niet verbrand, had de arts opengestaan voor mijn zoektocht, hadden we een wetgeving gehad die wel begrijpt dat donorkinderen met vragen zitten en hen niet discrimineert in het kennen van hun afkomst, dan had ik mijn vader misschien wel nog gekend. Hij is gestorven aan kanker: ik had hem kunnen helpen, ik had nog voor hem kunnen zorgen. Ik had er alles voor gegeven om hem gewoon te kunnen spreken. Nu resten me alleen nog de kruimels van zijn bestaan.”

Wat bent u te weten gekomen over uw vader?

“Marc Folens had een creatieve maar ook onrustige ziel. Hij leefde van de liefde, maar sprong van de ene naar de ander partner. Hij was een danser. Hij is geboren in Leopoldstad, zijn ouders kwamen oorspronkelijk van Oost- en West-Vlaanderen. Later is hij in Brussel het kunstenaarsleven gaan opzoeken. Hij was beeldhouwer, maar maakte ook sierraden. Uit zijn werk kan je afleiden dat hij een donker kantje had, maar mensen zeggen dat hij tegelijk heel innemend was. Iedereen zegt ook dat het een heel knappe man was. IJdel, maar ook onzeker.

“Ik weet dus al heel veel, maar ik wil nog meer weten. Ik wil bijvoorbeeld heel graag zijn handschrift zien, weten wat zijn favoriete muziek is, zijn stem horen. Alles wat hem net hem maakte.”

U wil ook andere donorkinderen helpen om hun ouders te vinden?

“Ik ben bestuurslid bij Donor Detectives, waar we mensen helpen die op zoek willen gaan of gevonden willen worden. Dat kunnen dus ook donoren zijn. Op een cynische manier heb ik mijn roeping gevonden. Wij zijn het antwoord geworden op een systeem dat niet klopt. Tegen de mensen die deze zoektocht afkeuren, zeg ik: als je niet wilt dat mensen op zoek gaan naar hun onbekende afkomst, waarom laat je hen dan zo verwekken?”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234