Zondag 17/10/2021

'Ik heb geen tijd om met pensioen te zijn'

Het gesprek zit er bijna op wanneer Michel D'Hooghe zijn accordeon bovenhaalt. De geneesheer op rust zet zich schrap en tovert vrolijke deuntjes uit zijn oude instrument. 'Eigenlijk doe ik dit veel te weinig.' Vijftien maanden geleden ging de man met pensioen, maar zijn agenda zit even vol als vroeger en hij reist nog altijd de halve wereldbol af in opdracht van FIFA en UEFA. 'Eigenlijk doe ik alleen wat ik graag doe.'

We beginnen met een vraag die we de voorbije weken vaker gehoord hebben: hoe zou het nog zijn met Michel D'Hooghe?

"Goed. Dank u wel. In december 2010 heb ik afscheid genomen van het AZ Sint-Jan, het ziekenhuis waar ik 33 jaar diensthoofd ben geweest, maar ik heb sindsdien nooit het gevoel gehad dat ik met pensioen ben gegaan. Ik heb geen tijd om met pensioen te zijn."

Dat moet u toch even uitleggen.

"Ik heb zo veel activiteiten dat ik nog even actief ben als in mijn echte beroepsleven. In de allereerste plaats is er mijn engagement bij de FIFA en de UEFA. Daar is in België niet veel belangstelling voor, maar ik denk dat ik een van die mensen ben die internationaal een redelijke rol spelen."

Haalt u energie uit die internationale mandaten of zou u het stilaan graag wat kalmer aan willen doen?

"Ik doe het nog altijd met veel plezier. Ik weet dat het gevoelige tijden zijn om zoiets te zeggen, maar ik wens ieder mens een leven toe waarin hij nooit met pensioen gaat. Daarmee bedoel ik niet dat iedereen moet blijven werken. Wat ik wel bedoel, is dat ik hoop dat mensen iets zinvols overhouden in hun leven, ook na hun actieve carrière. Te vaak belanden mensen in een zwart gat. Het is toch opmerkelijk dat de statistieken wijzen op een duidelijke toename van de mortaliteit rond de leeftijd van 65 jaar. Dat betekent dat mensen dan de zin van het bestaan verliezen. Daarom raad ik iedereen die de 50 voorbij is aan om zich goed voor te bereiden op de verandering die er zit aan te komen."

Bij u verloopt die overgang blijkbaar erg vlot. Of hebt u ook het zwarte gat ervaren?

"Daar ben ik nooit bang voor geweest. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik niet meer zinvol zou zijn voor de maatschappij. Ik verwijs graag naar een citaat van mijn grote meester Charles Aznavour. Jullie weten wellicht dat ik al mijn hele leven gek ben van zijn muziek en dat ik zijn repertoire ongeveer van buiten ken. In een van zijn liederen zingt hij: 'Le printemps passe, et puis l'été, mais l'automne a des joies cachées qu'il te faut découvrir toi-mème'. De lente en de zomer gaan voorbij, maar daarmee is het verhaal niet over, want er valt nog de verborgen vreugde van de herfst te ontdekken. De term 'met pensioen gaan' heeft zo'n negatieve bijklank en klinkt zo oud, maar Aznavour herinnert ons eraan dat er ook een mooie kant is."

We geloven u graag, want u ziet er bijvoorbeeld uitstekend uit. Bent u vermagerd?

"Was het maar waar. Er zou een paar kilo af moeten. Ik zit elke ochtend een halfuur op mijn hometrainer, maar blijkbaar is dat niet genoeg. Terwijl ik fiets, kijk ik naar tv. De herhaling van het laatavondjournaal of van buitenlandse matchen. Barcelona, Manchester United, AC Milan: ik zie veel wedstrijden op die manier."

Een simpele blik op uw agenda leert dat uw dagen bijzonder goed gevuld zijn, maar waar bent u op dit moment concreet mee bezig?

"Wij zijn in volle voorbereiding op het EK in Polen en Oekraïne. De voorbije maanden heb ik een dertigtal ziekenhuizen bezocht. Als hoofd van de medische dienst van de UEFA ben ik straks verantwoordelijk voor de gezondheid van de hele UEFA-familie. Dat wil zeggen: de officiële delegatie van de UEFA zelf, maar ook de delegaties van de zestien deelnemende landen én de duizenden journalisten en de massa supporters. Elk van die groepen heeft zijn eigen specifieke behoeften en ik moet zorgen dat die mensen in geval van nood correct geholpen kunnen worden."

Dat klinkt als een heel groot werk.

"Heel gevarieerd werk ook. Dat gaat van de ambulances die moeten klaar staan op wedstrijddagen om gewonde supporters te vervoeren tot het vinden van een vliegtuig voor het vervoer van een geblesseerde topvedette, die naar een specialist elders in Europa moet worden gebracht. Ook de capaciteit en de kwaliteit van de ziekenhuizen wordt door ons gecontroleerd. In de meeste gevallen is dat in orde, maar ik zal op een paar plaatsen nog een keer moeten terugkeren."

We gaan het nog een laatste keer vragen: waarom zet u dat jachtige leven toch voort?

"Mijn vriend Luc Rammant, die het casino van Middelkerke heeft grootgemaakt, maar jammer genoeg overleden is, heeft me een wijze les geleerd. Op een dag vertelde hij me dat hij wist wat het is om rijk te zijn. Ik reageerde dat ik wel kon raden dat hij wat centjes had vergaard in zijn leven, maar dat bedoelde hij niet. 'Rijk zijn wil zeggen dat je op een leeftijd komt dat je alleen nog doet wat je graag doet', zei hij. Wel, ik probeer in die zin rijk te zijn. Eigenlijk doe ik alleen wat ik graag doe."

In het jaar voor uw pensioen was u ernstig ziek. Heeft dat u niet aan het denken gezet?

"Dat was op 1 mei 2009. Ik was nog voorzitter van Club Brugge en stond op het punt om te vertrekken naar de wedstrijd tegen Lokeren. Ik wist niet dat er iets mis was, maar plots ben ik gevallen in de garage. Ze hebben me ter plaatse gereanimeerd, een paar dagen later werd een hersentumor verwijderd boven mijn linkeroor. Toen ik naar de operatiekamer werd gebracht, wist ik perfect waar ik aan toe was. En toch was ik heel kalm. Weet je waar ik aan dacht: dat ik in mijn leven dingen heb mogen meemaken die de meeste mensen van honderd jaar nooit beleven."

Maar die dingen zullen er misschien ook voor zorgen dat u de honderd niet haalt. Al die stress en al die druk, dat vreet toch aan een mens?

"Ik denk niet dat die tumor iets met stress te maken had. Stress leidt eerder tot een hartaanval. Ik denk dat mijn levensstijl lastiger is voor mijn vrouw dan voor mezelf. Ik ben Anne-Marie dankbaar voor de 40 jaar dat ze met me getrouwd is. Niet alleen als echtgenote, ook binnen de FIFA heeft ze een belangrijke rol. Sepp Blatter, onze voorzitter, heeft geen partner, waardoor Anne-Marie zo'n beetje de leading lady van de FIFA is. Ze is er al het langst bij, en dankzij haar grote taalvaardigheid is ze op officiële plechtigheden vaak het bindmiddel tussen de aanwezigen. Ik hoop dat ze mijn waardering beseft."

Hebt u wel voldoende tijd voor uw familie?

"Ik maak er tijd voor. De tijd die ik niet meer in mijn patiënten hoef te steken, gaat voor een groot deel naar de familie en mijn muziek. Ik ben grootvader van vijf kleindochters. Deze week heb ik ze goocheltrucs geleerd met de kaarten. Als zij er niet zijn, kruip ik meestal achter mijn piano. Als ik thuis ben, speel ik bijna elke avond. Meestal Chopin. Daar geniet ik van, voor het raam, met uitzicht op de reien. En af en toe speel ik op mijn oude accordeon: een heel mooi instrument, ik zou het vaker moeten doen."

Volgt u Club nog?

"Als ik kan, ga ik kijken naar de thuiswedstrijden. Ik denk dat ik er tien of elf gezien heb dit seizoen. Ik ga ook naar de beheerraad, maar ik bemoei me niet met de beslissingen die daar genomen worden. Ik heb al gezegd dat ik geen stiefmoeder wil zijn. Daarvoor citeer ik nog graag twee mensen. Jan Wauters schreef me in 2001, bij mijn afscheid van de voetbalbond: 'Hij die tijdig gaat, is hij die blijft'. Een grote waarheid. Steve Stevaert zei het onlangs zo: 'Hij die niet te vroeg weggaat, gaat altijd te laat weg'. Tijdig weggaan: dat advies wil ik iedereen geven."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234