Vrijdag 18/09/2020

'Ik heb eindelijk vrede met mijn stem'

Volgens de BBC brengt Michael Kiwanuka de 'Sound Of 2012'. Opmerkelijk genoeg doet de Londense soulzanger dat met een geluid uit 1971.

anneer je naar Home Again luistert - de single én zijn gelijknamige debuutplaat - lijkt het net alsof je teruggeflitst wordt in de tijd. Maar nostalgie gaat hand in hand met ontroering bij Michael Kiwanuka (24). Niemand die ongevoelig blijft voor zijn goddelijke stem, fluweelzachte sixties-soul of rootsy seventiesfolk.

Geen wonder dat Kiwanuka's gloedvolle single voor de derde week op rij de allereerste plaats in De Afrekening bezet. En ook in zijn thuisland lijkt de weg naar succes geplaveid. Kan natuurlijk niet anders, als je opgetild wordt door de sterke schouders van Adele, Laura Marling en Jools Holland. Die laatste gaf in zijn Later with...-show een beslissend voorzetje aan Kiwanuka.

Je veelbesproken optreden bij Jools Holland heeft je in één klap op de kaart gezet.

"Aan die show heb ik veel te danken. Mocht ook wel: in mijn hele leven ben ik nooit nerveuzer geweest. De andere gasten waren Björk, Red Hot Chili Peppers en Noel Gallagher! Bovendien was mijn soundcheck rampzalig. Begin er dan maar eens aan: als amateuristisch jonkie afgaan naast zo'n kleppers. Ik dacht écht voor een moment dat ik een kruis over mijn onbestaande carrière kon trekken. (lacht)"

Maar je show was fantastisch, zoals je achteraf wel kon zien op tv.

"Ik heb de beelden nog steeds niet durven te bekijken. Al hoorde ik achteraf dat Björk en de Peppers onder de indruk waren. Hun zanger Anthony Kiedis gaf me trouwens nog een compliment - een heel lieve en joviale vent. Noel Gallagher keek dan weer stuurs rond in de backstage. (lacht) Ach, geen probleem. Ik had het op dat moment toch te druk met God op mijn blote knietjes te bedanken."

Nu je zelf over Hem begint: in je teksten sluipen vaak religieuze verwijzingen.

"Ik ben gelovig opgevoed. En het hogere boeit me: alles wat de dagdagelijkse sleur van dit leven overstijgt. Volgens mij is dat de reden waarom alleen spirituele songs een gevoelige snaar raken. Heel wat muzikanten gaan in het begin door een fase waarin ze alleen maar liedjes willen schrijven die cool klinken. Maar alleen met eerlijkheid en universele woorden zullen mensen naar je luisteren. Nu, toch even formeel stellen dat ik géén religieuze fanaticus ben. Dat hadden mijn ouders al nooit toegestaan."

Vertel eens over hen? Ik las dat ze moesten vlucht uit het Oeganda van dictator Idi Amin, de Slachter van Afrika.

"Gevlucht is een groot woord. Ze zagen dat hun land in een neerwaartse spiraal raakte, en namen het zekere voor het onzekere. Vandaag woont er nog steeds familie van me, die ik wel eens bezoek. Maar ik voel geen connectie met mijn geboorteland. Nog niet. Hopelijk komt daar verandering in als ik ouder word of de taal leer spreken. Nu voel ik me vooral very British wanneer ik in Oeganda rondloop. Zelfs op reis blijf ik een middleclass jongen uit de voorstad van Londen."

Eén die weliswaar versleten wordt voor de opvolger van Bill Withers.

"(zucht) Iederéén vertelt het me, dus zal er wel iets van aan zijn, zeker?"

Hoor je dat zelf niet?

"Nee. Maar ik ben niet de beste criticus voor mezelf. Ik heb mijn zangstem jarenlang veracht. Eigenlijk wilde ik nog het liefst als Marvin Gaye klinken. In mijn hoofd klonk dan ook altijd een stemmetje: "Je bent Marvin niet, dus stop met die soulrotzooi van je." Vandaag heb ik eindelijk vrede genomen met mijn stem. Daarom doe ik ook mijn best om niémand na te apen. Zélfs niet Bill Withers."

Ik heb je onlangs zijn 'I Just Don't Know' zien coveren, nochtans.

"Touché. (lacht) Maar doe me een lol, zeg: zo'n fantastische song moet toch gehoord worden? Zijn prachtige muziek brengt me in euforie. Dat voel ik bij Bob Dylan en Joni Mitchell trouwens ook: hun verhaalstijl is direct en uniek."

Je won BBC's Sound of 2012. Een prijs die in het verleden zowel een zegen als een vloek bleek.

"Om eerlijk te zijn: toen ik genomineerd werd, wist ik niet goed wat te denken. Ik vreesde eerst dat ik onder de druk zou zwichten. Je wordt ineens met argusogen bekeken, hè. Mensen vragen zich af: kan die snotaap alle verwachtingen wel inlossen? Maar eigenlijk kon de timing niet beter zijn. De opnames waren afgerond, dus hoefde ik mezelf niet meer gek te maken van de angst in de studio. En als iemand nu torenhoge verwachtingen heeft van mijn debuut, kan ik me daar alleszins geen zorgen meer over maken. Ik bezit wél maar mooi de sound van dit jaar, hè. (lacht)"

Je bent intussen dikke kameraadjes met de frontman van The Black Keys, hoorde ik daarnet in de wandelgangen. Die deden er aanzienlijk langer over om bekend te worden.

"Tien jaar! Ik heb heel veel respect voor die twee. Elke artiest moet vechten voor erkenning, maar hun gevecht leek er één tegen windmolens. Toch zag ik geen greintje zelfgenoegzaamheid bij Dan (Auerbach, zanger-gitarist, GVA). Hij noemde zich een grote fan, zowel van mijn stem als van de sound op mijn plaat. Wat in dit stadium van mijn carrière even onwaarschijnlijk klinkt als een award van de BBC krijgen nog voor mijn plaat in de winkels ligt."

Klopt het gerucht dat je met de Black Keys een plaat zal uitbrengen?

"Nee, dit was een eenmalig dingetje. Het was vooral een hoop lol om in de studio van Ray Davies te duiken, even te jammen en op een halve middag tijd met een song naar buiten te komen ('Lasan' heet hun mooie, sobere ballad, die zopas de weg naar het internet vond, gva)."

Net als de songs van The Black Keys klinkt jouw debuut alsof ze ingeblikt werd aan het eind van de sixties, of het begin van de seventies.

"Dat heeft met de ziel van vintage instrumenten te maken. Ik raak pas in de groove als ik op stokoude gitaren speel. Met een gloednieuw instrument kan ik ook wel iets aanvangen, maar het inspireert me gewoon niet. Toch dweep ik niet met de sixties. Ik ben geen fetisjist van het verleden. Dan wordt het te gauw een parodie. Maar verder hield ik me aan geen enkele regel. Eigenlijk geldt maar één raad geldt voor alle muzikanten: als je eerlijk blijft met jezelf, kun je overal mee wegkomen."

Home Again ligt 9/3 in de winkels. Op 30/4 speelt Kiwanuka in de AB.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234