Woensdag 27/10/2021

'Ik heb drieduizend mensen onder me'

Matthias Declercq en Jonas Lampens rijden voor deze rubriek lukraak door het land en klampen mensen aan met de simpele vraag: 'Meneer, mevrouw, oe is't? Vandaag: Rik, begraafplaatsploegleider in Zedelgem

Op een kerkhof valt een fluo-oranje jas altijd op. Een kleine man, met op de rug een gemotoriseerde kruimeldief, blaast het gevallen blad voor zich uit. Wat verderop doen zijn collega's hetzelfde. Ze schrapen het loof van de witte kruisjes, met daarop een Belgische vlag. De man met de bladblazer heet Rik, Rik Schreel (51), en op de vraag hoe het met hem gaat, zegt Rik: "De zunne verwarmt minne rik". Dat de zon zijn rug verwarmt.

Rik staat aan het hoofd van de Zedelgemse begraafplaatsploeg, een woord dat ze in West-Vlaanderen zelf hebben uitgevonden. Eigenlijk is Rik dan begraafplaatsploegleider. Mensen kijken soms raar op, als hij over zijn job praat. Dan zegt hij fier: "Ik heb drieduizend mensen onder me."

Ze vragen of hij niet triestig wordt van een leven tussen zerken. En zeggen dat hij bij een asverstrooiing nooit tegen de wind in mag strooien. Rik zegt dat je er de schoonheid van moet inzien, van een begraafplaats.

"Ik ben een gewone mens uit West-Vlaanderen, uit Zedelgem. Hier ben ik opgegroeid. Noem mij maar 'eigenaar van een gewoon leven'. Da's genoeg. Als kind rende ik door de kruidenierswinkel van mijn ouders, op het dorpsplein. Klanten noemden me toen 'Riksche'. Ik zag hen om brood komen, of hesp, of een blik bonen.

"En ik zie hen nog altijd, iedere dag zelfs. Nu verzorg ik hun graven en zeg hen gedag. Dat is vreemd, en tegelijk ook niet. Het zijn dezelfde mensen die mijn leven nog altijd omringen. Soms moet ik 's winters een put graven voor een vriend van mij. Hoewel, graven, 's winters is dat hakken met een pikhouweel. Daarna doe ik mijn zwarte kostuum aan en zet mijn kepie op. Dat is wat hè, meneer, dat leven. En hoe gaat ge daar mee om, hè?

"Als iemand zich wenend op een kist gooit, is schoonheid niet het juiste woord, maar een begraafplaats is méér dan alleen de dood. Het is een waardige plek. Ik ben ooit naar Egypte geweest, naar de piramides. Ik wilde zien hoe zij hun mensen gedenken. Ik kon mijn ogen niet geloven. Sindsdien weet ik: dat moet hier schoon zijn, op al mijn kerkhoven. In 2005 kregen we op de International Funeral Awards de prijs voor 'Mooiste nieuw kerkhof'. Goed hè.

"Mijn moeder is vrij vroeg gestorven. Ze was achtenvijftig. Soms poets ik haar graf, het is mijn job geworden. Bij ieder graf dat ik delf, denk ik: 'Die heeft langer geleefd dan mijn moeder.' Ik ben wat bang geworden voor de dood, raar hè. Op dezen bol hier loop ik te graag rond.

"Dat is wat mijn job me iedere dag aanraadt: doe uw ding Rik, leef. Dat klinkt zo futiel, maar dat is het toch, niet? Iedere dag zie ik de waarde van het leven, hoe broos het ook is. Het maakt mij gelukkig. Ben ik dan bang voor dat onbekende? Neen, ik ben niet bang hier niet meer te kunnen zijn, ooit, dat is het."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234