Zaterdag 27/02/2021

'Ik had niet de benen om aan te vallen'

Matthews, Sagan, Boasson Hagen. Het waren op zijn minst twee struikelblokken te veel voor Greg Van Avermaet in de kopgroep van zes. Hij bolde als vierde over de streep. 'Ik kon enkel volgen.'

Achtste in Cherbourg. Etappezege en geel in Le Lioran. Drie leiderstruien op rij na onder meer een bewonderenswaardige reddingsmissie in de eerste Pyreneeën-rit over de Aspin (vijfde). En gisteren vierde na een ware blitzkrieg met een elitegroep. De Tour-balans van Greg Van Avermaet oogt met de dag aantrekkelijker. Onverwoestbaar rijdt hij hier nu al tien dagen rond.

Dat hij het even rustiger aan zou doen, klonk het nochtans op de rustdag in Andorra. Alles op Bern, volgende week donderdag. Zijn laatste kans op dagwinst. Van Avermaet vergeet snel. Op de Port d'Envalira al trad hij uit spaarstand. "Ingeving van het moment. In het peloton zit je anders ook maar de hele dag te vloeken dat je er niet bij bent."

Andorra deed wonderen. Zijn afgepeigerde lijf kwam er opnieuw tot leven. Net op tijd hervond hij de benen die nodig zijn voor meer spektakel. En een nieuwe Van Avermaet is een gevaarlijke Van Avermaet. Ook al moest die in de slotkilometers van de Envalira tijdelijk de rol lossen.

"Ik voelde me goed, zocht mijn eigen tempo, beende het peloton over de top weer bij en sloeg met Chavanel meteen de brug naar de koplopers", legde hij uit. Alsof het niks was. "Een computerspelletje", om ploegkinesist David Bombeke nog maar eens te citeren. "De vlucht die vertrok, zou standhouden tot de finish, wist ik. Weinig ploegen die zin hadden in een reactie."

Spurten op de verrassing

Normaal ook, als je de kopgroep van vijftien even ontleedde. Wat een weelde daar voorin. "Dan besef je dat je meedoet voor de zege", wist Van Avermaet. "En tegelijk ook dat het bijzonder moeilijk wordt met zoveel goede renners." Van het goede te veel, vond Peter Sagan. En dus dunde de wereldkampioen de groep op 23,5 kilometer van Revel eigenhandig verder uit. Van Avermaet: "In zijn eentje trok hij alles en iedereen op de kant. We zaten allemaal op ons tandvlees. Hij was echt wel de sterkste man in koers." Michael Matthews genoot dan weer het onmiskenbare voordeel van de numerieke meerderheid van zijn team. "Durbridge en Impey knapten het meeste werk op, hij kon zich sparen."

Twee kansen gaf Van Avermaet zichzelf nog om uit de houdgreep van Sagan en Matthews te geraken. De Côte de Saint-Ferréol, een klimmetje van derde categorie op 7 kilometer van de streep, en de eindspurt. Twee keer werd het niets. "Ik wilde wel op die klim, maar ik kon niet. Ik had niet de benen om aan te vallen. Geen schande, want iedereen zat à bloc. Het tempo lag te hoog en bovendien sprong Sagan op alles wat bewoog. Impey ging wel 35 keer, maar telkens zat hij op het wiel. Oei, dit wordt lastig, begreep ik. Daar al mijn krachten verspillen had weinig nut. Spurten dus maar."

Een spurt om in te kaderen, werd het. Waarbij Van Avermaet het slim probeerde aan te pakken. Hij liet zich uitzakken, linkebalde wat, om op 300 meter van de finish fors aan te zetten. "Van achteruit, op de verrassing", zo wilde hij het. "De enige manier om Sagan en Matthews op zo'n vlakke strook te verschalken. Als je met een beetje snelheid kunt komen, raken ze misschien ingesloten en neem je met de klap een paar meter."

Helaas, Van Avermaet kreeg meteen twee blokken aan het been. "Ik denk dat ik niet slecht spurtte, maar de streep lag 200 meter te ver. Ze kwamen nipt over me heen. Ik kan mezelf niets verwijten. Ik ben op mijn waarde geklopt."

Sagan tevreden met groen

Ook Peter Sagan werd geklopt. De Slowaak was nochtans de sterkste man in de kopgroep. Hij weigerde evenwel om ontgoocheld te zijn met zijn tweede plaats. "Ik ben al vaak tweede geweest in de Tour, maar het was een mooie dag", vertelde Sagan. "Ik word geklopt, ja, maar ik heb de groene trui terug en daar ben ik blij mee. Ik heb al een rit gewonnen en ik heb al geel gedragen; als ik dat groen kan houden tot Parijs, zijn al mijn doelen gelukt."

Sagan stoorde zich meer aan de houding van zijn medevluchters dan aan die nieuwe ereplaats. "Er zaten veel renners in de ontsnapping die niet wilden meewerken", zei hij. "Ik heb geprobeerd om de boel gaande te houden en ik heb gevraagd om rond te draaien, maar ze wilden niet. Daarom heb ik zelf gedemarreerd in de zijwind."

Ook in de laatste 20 kilometer was Sagan de motor van de kopgroep. "Ik heb veel energie verbruikt", bekende hij. De Tour-organisatie beloonde hem voor zo veel initiatief met de prijs van de strijdlust. Terecht, maar het bleef uiteraard een troostprijs gezien zijn spurtnederlaag die volgde. "Ach, ik ben blij voor Michael", reageerde Sagan, en dat was gemeend. "Het is leuk dat hij zijn eerste Tour-rit gewonnen heeft." Natuurlijk wilde hij zelf liever winnen, maar de wereldkampioen wist niet hoe hij dat voor mekaar had moeten brengen. "Ik heb alles geprobeerd", zei hij. "Ik heb zelf aangevallen op het laatste klimmetje, drie keer zelfs, en ik heb gecounterd wanneer de anderen aanvielen. Maar iedereen keek naar me. De hele oorlog kwam op mij terecht. Orica was met drie en ze waren te sterk. Daar kun je niks aan doen."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234