Donderdag 01/10/2020

Theo Maassen

"Ik haat interviews, dit is mijn laatste"

Beeld Frank Ruiter

'Er is één vraag die je niet mag stellen', zegt Theo Maassen voor het gesprek begint. Sowieso is de man die aan een nieuw seizoen van '24 uur met' begint, niet zo happig op interviews. Veel te kunstmatig.

2013 of 2014?

"Zéker 2014. In 2013 ben ik het hele jaar bezig geweest met mijn oudejaarsconference Einde oefening. Het was een stressjaar. Zo'n oudejaarsconference kun je niet eerder dan eind december af hebben, dat is de ellende. En toen ging Nelson Mandela ook nog op het laatste moment dood. Dat kwam mij heel slecht uit."

"Ik nam me voor om in 2014 helemaal niets te doen. Dat is me twee maanden best goed afgegaan. Maar het gekke is: ik ben een fanaticus en ook in nietsdoen word ik fanatiek. Dan ga ik als een bezetene films en toneelstukken kijken."

"Op een gegeven moment voel ik vanzelf weer de behoefte om iets te maken. Ik heb een paar keer met Nachtgasten (improvisatietheatergezelschap, red.) meegespeeld en met filosoof René Gude heb ik stand-up filosofie georganiseerd: drie filosofen staan op het podium en beantwoorden vragen uit het publiek."

"In 2015 ga ik in Duitsland spelen, een beetje stand-uppen. Ik heb als kind een jaar in Duitsland gewoond en heb daar leren lezen en schrijven, dus die taal zit wel lekker in mijn mond. Ik vind het een mooie taal, ik vind Duitsland een leuk land en ik vind Duitsers leuk."

Wilfried de Jong of Theo Maassen?

"Theo Maassen. Ik heb mezelf nooit vergeleken met Wilfried. Ik zie 24 uur met... als één lange improvisatie. Ik heb improviseren altijd leuk gevonden, op de toneelschool al. Je kunt je nog zo goed voorbereiden, zodra je samenkomt met de gast gebeurt het gewoon. In die situatie voel ik me op mijn gemak. Op de een of andere manier maakt het mij niet uit dat er camera's bij zijn. Misschien word ik daar juist wel iets scherper van."

"Ik functioneer in twee concentraties tegelijkertijd: ik ben met zoveel mogelijk aandacht in het hier en nu, maar ondertussen ben ik het ook een beetje aan het beschouwen. Gaat dit goed, moet ik dit bijsturen, is dit bruikbaar? Dat doe ik tijdens een try-out ook. Dan ben ik én aan het spelen én aan het kijken of het goed gaat."

"Het is nogal wat, 24 uur met elkaar doorbrengen. Je bent toch samen in een intieme zone geweest. Al mijn gasten zijn welkom om bij mij thuis koffie te komen drinken. René Gude is echt een vriend geworden. En als ik in de buurt van Fijnaart ben, sms ik Frans Bauer."

Interview je liever mannen of vrouwen?

Denkt lang na: "Mannen zijn voor mij grijpbaarder, bekender terrein. Ik snap ze beter. Mijn vrienden zijn ook allemaal mannen. Ik deel meer met mannen dan met vrouwen, weet bij mannen veel meer hoe ik dingen moet zeggen. Het fysieke is ook meteen makkelijker. Als je mannen plaagstootjes geeft, is dat vaak een teken van intimiteit, een toenaderingspoging. Vrouwen kunnen ze ervaren als het tegenovergestelde, als wegduwen."

"Met Ali B ging ik in discussie over besnijdenis. Die discussie liep hoog op, maar dat was geen probleem. We agree to disagree en dan lekker vol erin. Misschien is het wel zo dat ik 24 uur met een vrouw moeilijker vind. Als je allebei een cirkel bent, is er gewoon meer overlap. Vanuit de cirkel ga ik op zoek naar de grenzen: in hoeverre lijken we op elkaar en in hoeverre verschillen we van elkaar? Ik kom nu eenmaal meer overeen met een mannetjesneushoorn dan met een vrouwtjesmens."

Ouder en wijzer of ouder en rustiger?

"Ouder ben ik sowieso, maar rustiger zeker niet. Met wijsheid was ik ook liever wat meer opgeschoten. Het wordt alleen maar meer een zooitje. Mijn gedachtengoed wordt steeds paradoxaler en verwarrender."

"In de eerste aflevering van het nieuwe seizoen 24 uur met... zit ik met rapper Typhoon. Ik heb me wel vier keer verbaasd over hoe wijs die jongen al is. Hij is heel genuanceerd, liefdevol ook. Typhoon vertelde over het gevecht van Muhammed Ali tegen George Foreman. Ali geeft Foreman op een gegeven moment een klap. Daarna weet hij zeker dat Foreman gaat instorten. Hij kan ervoor kiezen nog een laatste klap te geven, maar houdt zich in omdat dat de overwinning chiquer maakt. Dat vind ik mooi, maar ik weet dat ik die laatste klap ook zou hebben gegeven. Ik denk vaak genuanceerder dan ik handel."

"Mensen die consequent zijn in hun wijsheid vind ik eng. Daarom vind ik René Gude zo leuk: hij heeft een chaotische geest, een emotionele binnenwereld die hij probeert te ordenen met behulp van filosofie en rationaliteit. Als hij alleen maar een rationele man zonder innerlijke strijd zou zijn, waren wij niet bevriend geraakt."

Sonja Barend Award of Poelifinario?

"Ik geloof niet in prijzen in de kunst, behalve in stimuleringsprijzen voor jonge talenten, maar de nominatie voor de Sonja Barend Award vond ik leuk. Ik ben ambitieus in het interviewen, ik wil er echt heel goed in worden. Ik heb ook een jaar of tien geacteerd. Dat vond ik leuk om te doen, maar ambitieus ben ik er nooit in geweest - misschien ook omdat ik altijd geweten heb dat ik niet de beste acteur van Nederland ben. Over 24 uur met... ben ik zelfverzekerd, het is op mijn lijf geschreven. Hierbij kan ik denken: wie zou het anders moeten doen dan? Laat mij dat varkentje maar wassen."

Interviewer of geïnterviewde?

"Ik haat geïnterviewd worden. Dit is mijn laatste interview. Echt, ik wil dit niet meer. Ik ga nooit meer iets doen wat ik niet leuk vind, daarom zit ik ook niet meer bij De Wereld Draait Door of andere talkshows. Ik word er doodongelukkig van. Het is zó'n artificiële situatie, dat jij een vraag stelt en ik antwoord geef. Het gesprek dat wij hadden voor het interview begon, vond ik veel leuker. Ik wil ook dingen aan jou vragen. In 24 uur met... zitten de gast en ik opgesloten in een ruimte, met een interview als doel, maar toch voelt het voor mij als een oprechte ontmoeting."

Verwondering of verontwaardiging?

"Verwondering is natuurlijk veel mooier, maar verontwaardigd zijn, gaat mij veel makkelijker af. Als ik ga toeren met een cabaretprogramma neem ik me altijd voor mijn ergernis om te zetten in verwondering. Dan kom ik met twee vrienden aan in een theater en krijgen we alle drie één consumptiebon. Wat wonderlijk dat ze het zo aanpakken, denk ik dan. Ja, dat werkt heel goed. Je wordt er veel gelukkiger van."

Verwarring zaaien of begrip oogsten?

"Ik krijg weleens brieven van mensen die blij zijn met iets wat ik heb gezegd, omdat ze dachten dat ze de enige waren die er zo over dachten. Dat vind ik altijd een mooi complimentje. Ik probeer dingen te verwoorden die nog niet verwoord zijn."

"Ik heb altijd gedacht dat verwarring zaaien het hoogste goed is voor een kunstenaar. Mijn eerste programma maakte ik twintig jaar geleden, in een tijd waarin alles vast zat, duidelijk was. Denkbeelden. Wat goed en wat slecht was. Hoe het hoorde en hoe het niet hoorde, wat normaal en niet normaal was. Tegenwoordig is er zo veel verwarring dat verwarring stichten geen kunst meer is. Het is allemaal al verwarrend genoeg. Daarover ben ik ook verward: wat is nu je taak als kunstenaar, in godsnaam."

"Verwarring zaaien is wat een tuinman doet met zijn schoffel: de grond bewerken zodat er zuurstof bij kan. Dat het bovenste even onder is en het onderste boven. Ik heb veel geëxperimenteerd met psychedelische drugs. Die doen hetzelfde: verwarring zaaien in je hoofd. Wij mensen zijn zulke afschuwelijke gewoontedieren ook. Zoals we onze loopjes hebben in de supermarkt, hebben we ze in ons hoofd ook. Loopjes, associaties, redenaties. Het is heerlijk verfrissend om af en toe even in je kop te wieden, niet meer te weten wat je loopje is."

Ouder en wijzer of ouder en rustiger?

"Ik zou meer rust willen hebben, meer willen vinden dat het goed is zoals het is. Ik ben heel onrustig, op alle vlakken. En ongeduldig. Toen jij net een broodje warme brie bestelde, was ik geërgerd ja. Dat snap ik gewoon echt niet. Je weet toch van te voren dat een broodje warme brie lang gaat duren?"

"Ik ken wel de kwaliteit van rust, maar kan die alleen ervaren als ik doodmoe ben. Eigenlijk ben ik het gelukkigst als ik doodmoe ben en een voetbalwedstrijd kan kijken. Op de bank. Liggend. Als ik energie heb denk ik al gauw: ik kan toch wel iets beters doen dan nu naar een voetbalwedstrijd kijken? Pas als ik doodmoe ben, is het goed."

Na het interview vist Maassen een briefje op uit zijn broekzak. Op het briefje staat: 'Voorspelbare vraag: Victoria Koblenko of Patricia Paay.'

'24 uur met...' NPO3, vanaf 28/11, 20.25 uur, VPRO

CV

Theo Maassen

1966

Geboren in Oegstgeest

1987-1991

Academie voor Drama, Eindhoven

1990

Winnaar Groninger Studenten Cabaret Festival en Cameretten, sluit zich aan bij Comedytrain

1994

Eerste theaterprogramma, Bepaalde dingen

2000

Eerste televisierol in All Stars

2001

Eerste filmrol in Amnesia, hoofdrol naast Carice van Houten in Minoes

2006

Wint Poelifinario, prijs voor het meest indrukwekkende cabaretprogramma, voor Tegen beter weten in

2006

Prins Bernhard Cultuurprijs

2009

Zonder pardon

2011

Met alle respect

2013

Einde oefening, VARA-oudejaars conference

2014-heden

Gastheer 24 uur met...

2014

Genomineerd voor Sonja Barend Award en Poelifinario

Theo Maassen woont in Eindhoven. Met zijn vrouw heeft hij twee dochters.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234