Vrijdag 03/04/2020

Getuigenis

"Ik geloof mijn moeder niet meer"

Stefano.Beeld rv Sam Feys

Zijn moeder zoekt geen contact meer met hem, zijn vader hoort hij nog maar af en toe. Stefano (20) woont al een zevental jaar bij zijn oma. "Ik geloof mijn moeder niet meer."

"Mijn mama was 17 toen ik geboren werd, mijn papa was er rond de 20. Dat is heel erg jong. Ik weet niet of ze al in staat waren om voor kinderen te zorgen. Ze nam mij mee naar school, heb ik later van oma gehoord. Op haar achttiende had mijn mama al haar tweede kind."

"Toen ik naar de kleuterklas moest, nam mijn oma me mee. Mijn ma zat toen zelf nog op school en mijn pa ging werken."

"In de lagere school had ik meer moeite. Ik moest naar het internaat in Maasmechelen. Dat was de hel. De idee dat je ouders en grootouders enkele kilometers verderop zijn en jij niet bij hen kan zijn, vond ik ondraaglijk. Ik was altijd aan het aftellen naar het weekend."

"In het middelbaar keerde ik terug naar Diepenbeek. In het eerste jaar was ik agressief, meestal uit frustratie. ADHD en autisme, luidde de diagnose. Ik was alleen, mensen keken raar en ik werd soms gepest. Ze sloten mij op in de wc, ik werd geschopt en geslagen. Met niemand kon ik erover praten. Ik was veel met mezelf bezig en met de vraag: 'Waar is mijn moeder nu?'"

"Ik verbleef bij mijn oma en opa. Op een gegeven moment wilde mijn ma me terug naar haar huis halen, maar ik heb me toen vastgeklampt aan de zetel. Ik wilde niet meer terug. Nooit."

"Mijn ouders kregen bezoekrecht. Mijn pa was er af en toe, ook al was het op vreemde, niet-afgesproken uren en deden we niets samen. Mijn moeder kwam nooit. Ze beloofde het wel altijd, maar ze is maar twee keer komen opdagen. Ze moest werken, haar auto was kapot en ga zo maar door. Sindsdien geloof ik haar niet meer."

"Pleegzorg betekende voor mij vaak: eenzaamheid. Toen ik bij mijn grootouders woonde, kon ik niet bij vrienden gaan slapen. Ik moest daarvoor telkens twee weken op voorhand toelating vragen aan jeugdzorg. Bovendien hadden we het helemaal niet breed."

Stefano.Beeld rv Sam Feys

"Ik heb geen normale jeugd gehad, geen normale ouders. Het is heel stom geweest, maar stilaan bloei ik open. Ik heb nu een vriendin en hoop binnenkort met haar een huis te kopen. Kinderen te krijgen en die zelf en met veel liefde op te voeden."

De Morgen sprak met drie jongeren over hun ervaringen als pleegkind. Het resultaat zijn een aantal emotionele getuigenissen:

"In mijn ogen wilde mama ons gezin kapotmaken" (+)

"Mijn terminale mama moest opeens op zoek naar een nieuw gezin voor mijn zus en ik" (+)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234