Donderdag 21/11/2019

Ik ga op reis en ik neem mee...

We zijn met z'n allen verbonden. Via e-mail, sms, smartphone, twitter, skype, facebook en ga zo maar door... Bereikbaarheid is met voorsprong dé obsessie van het laatste decennium. Met z'n allen aan de sociale netwerken, allemaal communicatiejunks. Maar wat begon met een zachte knuffel is voor velen intussen een versmachtende wurggreep geworden. Zo versmachtend dat het stilaan hip staat om nu en dan een digitale vasten in te lassen. Na de mythe van de bereikbaarheid, die van de onbereikbaarheid. Een mondiale trend is het nog niet, maar toch al een trendje. In Londen en New York heeft het kind al een naam: digital detox. Met de vakantie voor de deur geef ik het u graag mee. Digital detox is immers hét excuus bij uitstek om een vakantie lang je mails onbeantwoord te laten, je geen fluit van de wereld aan te trekken en toch niet voor onbeleefderik versleten te worden.

Weet u nog hoe de vakanties zich in uw kindertijd eindeloos voor u uitstrekten? Een zee van tijd, een eindeloze vlucht. Aan neerstrijken hoefde u voor 20 augustus niet eens te denken. Pas toen doemde in de verte het monster dat school heet weer op. Om uw herwonnen digitale tijd om te zetten in échte kwaliteit dit ik-ga-op-reis-en-ik-neem-mee lijstje. Om te beginnen een paar luisterboeken voor in de auto onderweg. U kent uiteraard de audiofilms van Het Geluidshuis: rasverteller Warre Borgmans neemt u samen met een rits acteurs mee in een van de klassiekers van Andersen of Grimm. Ze zijn ongeëvenaard in hun genre. Soberder, maar even sterk is Zoon van Mich Walschaerts. Een dierenfabel - een soort coming of age van een jonge ezel - die aan een verhaal van Steinbeck doet denken. Zoon is met evenveel gloed geschreven als verteld.

Nog soberder zijn de luisterboeken uitgegeven bij Rubinstein. U raakt met gemak ter hoogte van Orange met Rasmus en de landloper, een klassieker van Astrid Lindgren, integraal voorgelezen door de Nederlandse acteur Sander de Heer. Eén stem, die zonder toeters of bellen alle personages naar zijn hand zet. Het valt nog maar eens op wat voor een magistrale verhalenverteller Lindgren is. Wilt u, na een portie proza, het dak écht van de auto, dan is er Rudy's danspaleis. Onlangs nog te bewonderen op Manu Mundo. Liedjes vermomd als kitsch en camp, maar eigenlijk met bijzonder veel goede smaak gemaakt. Rudi Genbrugge koos overigens goed gezelschap om de songs van het luisterboek in te zingen. Ludo Mariman, Rick de Leeuw, Esmé Bos en Guido Belcanto, om er maar een paar te noemen.

Eenmaal op uw bestemming bent u klaar voor het echte werk. Dat u in uw reizen nu en dan uw lot in handen van het toeval moet leggen, leert u De wonderlijke reis van Edward Tulane, van Kate DiCamillo. Een modern sprookje over de vriendschap tussen een porseleinen konijn met een behoorlijk rotkarakter en een meisje. Klinkt duf? Geloof me, Edward Tulane is bloedmooi. Een van die geheime parels uit de jeugdletteren die iedereen gelezen moet hebben. Wie pendelt tussen Vlaanderen en Spanje, kan het best Galgenmeid van het duo Jean-Claude van Rijckegem en Pat van Beirs lezen. Een wervelende historische roman die door de tijd en door Europa reist en zich afspeelt in Antwerpen en Sevilla. Ook Kristien Dieltiens verdient aanbeveling. Niet zo lang geleden won ze de Prijs voor de Letterkunde van de provincie Antwerpen voor Papinette, ook een verhaal uit het 16e-eeuwse Antwerpen. Nu is er Kelderkind, een historische roman gebaseerd op het verhaal van Kasper Hauser. Het boek is qua vormgeving - wat een fantastische cover van Carll Cneut -, qua tekst én qua omvang erg ambitieus. Dieltiens wint er, zo werd pas bekend, de Prijs voor de Letterkunde van de provincie West-Vlaanderen mee. Het boek is evenzeer voor volwassenen als voor jongeren. Maar dat geldt voor alle goede jeugdboeken, heeft de lezer van deze rubriek intussen geleerd. Voor de allerkleinsten, tot slot, leest u voor het slapengaan De kar van de koning van Leo Timmers voor, of Waarom lig jij in mijn bedje? van Joke van Leeuwen, twee loepzuivere prentenboeken.

'Voila, dat was het dan', zei de boer. Hij zette zijn facebookstatus op adiós mis amigos, liet zijn portable computer boven op zijn blackberry in een put vallen, gooide de put weer dicht en kuiste zijn schup af. 'Kom', zei hij tegen vrouw en kinderen. 'We zien wel waar we stranden.' Daarna vertrok hij, terwijl hij ietwat uit de toon 'I was bo-orn under a wandering star' van Lee Marvin neuriede. Het begon zachtjes te miezeren...

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234