Dinsdag 24/11/2020
Beeld Paul Faassen

Column

Ik ga in bad om af te koelen. Onder water klinken flarden van de strijd

Schrijver Lize Spit (°1988) vertelt over kleine en grote dingen in het leven. Haar debuutroman Het smelt is het best verkochte boek van 2016 in België.

De koorts breekt uit op maandag, vier dagen nadat in de Oval Office de gordijnen vervangen werden door goudkleurige exemplaren. Noodgedwongen zeg ik al mijn werkafspraken af en kruip ik onder m’n fleece deken, met ­binnen handbereik alles wat ik denk nodig te hebben om de griep uit te zitten – pijnstillers, koortsremmers, water, een pittenkussen, peperkoek, een computer.

In theorie is ‘koorts’ iets goeds. Het wil zeggen – zo beweerde de juf in de lagere school althans – dat je lichaam bezig is ‘de indringers te bestrijden’. Sindsdien zie ik koorts voor me als duizenden minuscule strijdertjes die te paard de aanval inzetten tegen het virus dat m’n lichaam probeert te bezetten. Ze galopperen door mijn aders zoals de politiehelden in de betere misdaadfilms zich door rioleringspijpen waden. Het hoefgetrappel zorgt voor rillingen, in ­schermutselingen ontstaan brandhaardjes.

Lize Spit.Beeld Karoly Effenberger

De hele week houden mijn strijders het gevecht aan. Soms kruip ik in bad om af te koelen. Onder water, in het geruis, klinken flarden van de strijd.

Omdat ik me te lamlendig voel om te werken of om een boek te lezen, scharrel ik wat rond op internet. Overal waar de cursor me brengt, gaat het over Trump. De nieuwsberichten zijn vaak zo onrustwekkend dat ik in de ochtend niet weet wat ik eerst moet doen: de thermometer onder m’n oksel klemmen, of de laptop open­klappen en kijken welke asociale, omstreden maatregel er dit keer werd ondertekend.

Vier dagen lang kom ik het huis niet uit. De buitenwereld, zoals geschetst door de meeste media, wordt met de dag kleiner en gevaarlijker. Rond etenstijd, het uur waarop onze buurvrouw normaliter haar ajuinen begint aan te stoven, is het enige wat ik kan ruiken mijn eigen taaie snot, dat door mijn lichaamstemperatuur begint aan te bakken.

Liggend voor het televisiescherm googel ik de werking van koorts. ‘Om het virus of de bacterie te kunnen bestrijden, zet ons lichaam zijn interne thermostaat een paar graden hoger. In plaats van tot 36,5 à 37,5 graden Celsius, loopt de lichaamstemperatuur bij koorts op tot 38 graden of meer. In die warme omgeving kunnen de schadelijke indringers zich moeilijker vermenigvuldigen. Dankzij dit natuurlijk verdedigingsmechanisme worden ongenode gasten sneller uit ons lichaam gedreven en komen we er dus sneller bovenop.’

Een heruitgezonden natuurdocumentaire op televisie kondigt aan dat 2016 een zacht jaar belooft te worden, maar de waarheid kennen we al: 2016 werd het warmste jaar ooit gemeten, met een wereldwijd gemiddelde van 14,8 graden.

De klimaatopwarming is geen hoax. In het beste geval is het een tijdelijke koorts van de aardbol, in een poging kapitaalzuchtige ­mannetjes te verdrijven.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234