Woensdag 19/01/2022

'Ik denk dat meisjes houden van wat ik zeg'

Zanger van Afghan Wigs laat zich van zijn 'orgiastische' kant zien

Twee jaar na 1965, de zesde en tot nu toe vrolijkste langspeler van de Amerikaanse gitaarrockband The Afghan Wigs, laat hun zanger en gitarist Greg Dulli zich van een andere kant zien. Hij maakte een cd onder de noemer The Twilight Singers, een nevenproject waaraan leden van onder andere Fila Brazillia, de Screaming Trees en Brad hun medewerking verleenden. Vergeleken met het uitbundige 1965 klinkt Twilight veel intimistischer. Het verschil tussen 'orgiastisch' en 'tantaliserend', zegt Dulli.

Brussel / Eigen berichtgeving

Jeroen de Preter

Hij lijkt wat op superman, maar vliegen zie je Greg Dulli nog niet doen. Daarvoor valt het leven hem te zwaar. Een getormenteerde superman is allicht een nauwkeurigere omschrijving: zo ziet hij eruit, en zo klinken zijn songs. Donker is zijn muziek altijd geweest, maar speelden The Afghan Wigs aanvankelijk nog potige gitaarrock, vanaf de ep Uptown Avondale ('92) werd het groepsgeluid steeds nadrukkelijker bepaald door dampende soul en hitsige r&b. Waarom Twilight, de eerste cd van The Twilight Singers, ondanks de vele overeenkomsten met het werk van The Afghan Wigs, toch heel anders klinkt?

Volgens Greg Dulli is het "de afwezigheid van elektrische gitaren. Als je goed luistert, hoor je er nog af en toe een jammeren, bij wijze van interpunctie." De prominente plaats van de gitaar werd ingenomen door een elektronische ritmesectie, een gevolg van Dulli's fascinatie voor de Engelse danceformatie Fila Brazillia. "Ik luisterde al vijf jaar naar hun platen toen ik ze op een dag opbelde, en vertelde hoeveel ik van hun muziek hield. Die jongens konden niet geloven dat er een Amerikaan bestond die al eens van hen gehoord had. Ze nodigden me onmiddellijk uit om in hun studio's te komen werken. De samenwerking was fantastisch, het zijn heel goede vrienden geworden. In januari ga ik opnieuw met hen samenwerken." Of die samenwerking in een tweede cd van de Twilight Singers zal uitmonden, is nog niet zeker.

"Op dit ogenblik ben ik liedjes aan het schrijven voor mezelf. Ik weet nog niet of ze voor The Afghan Wigs of voor The Twilight Singers bestemd zijn. Misschien houd ik ze wel voor mezelf."

Een solocarrière? "Ik weet het niet. Ik neem mijn tijd om erover na te denken. Ik ben in elk geval niet van plan The Afghan Wigs te verlaten. Ik houd van die groep, zoals ik ook van The Twilight Singers houd. Ik denk dat ik, zoals de meeste mensen, meer dan één persoonlijkheid heb. De ene leeft zich uit in de Afghan Wigs, de andere in The Twilight Singers."

Je hoort tegenwoordig steeds vaker zeggen dat gitaarrock dood is, en alleen techno nog voor vernieuwing zorgt. Is Dulli om die reden scheep gegaan met Fila Brazillia? "Absoluut niet. Mensen die mijn werk kennen, weten dat ik hartstochtelijk van r&b en soul houd. Je kan het als een natuurlijke evolutie beschouwen dat ik op een bepaald ogenblik een dansbare plaat zou maken. De stelling dat gitaarrock dood is, vind ik ridicuul. Voor mij zijn er maar twee soorten popmuziek: goede en slechte. Elke keer als ze de rock 'n roll willen begraven, staat er wel iemand op die een plaat maakt die je van je sokken blaast. The Flaming Lips, bijvoorbeeld. Die band maakt al zeventien jaar gitaarrock, maar hun beste plaat dateert van vorig jaar. Of luister naar Transcendental Blues, de laatste plaat van Steve Earl, een van de beste die ik de afgelopen jaren gehoord heb. Sommige mensen noemen zijn muziek country, wel, ik denk dat Steve Earl zichzelf definieert."

Op platen als Gentlemen ('93) en Black Love ('96) leek het of Dulli Lou Reeds meesterwerk Berlin in zwartgalligheid nog wilde overtreffen. 1965 klonk een stuk feestelijker. "It was a party record", beaamt Dulli. "Ik ben een tijdje ziek geweest in mijn hoofd. Na mijn ziekte was ik klaar om opnieuw te feesten, klaar om opnieuw een gelukkig mens te zijn."

De meeste songs op Twilight werden geschreven in '97, een jaar waarin Dulli kennelijk nog niet aan feesten toe was. Thema's als paranoia, gefnuikte liefde en zelfvernietiging regeren, en het huiveringwekkende 'Last temptation' lijkt zelfs op een testament. "Wel, het is de spijker op de kop. Ik ben er in die tijd heel dicht bij geweest", licht Dulli toe. "Ik heb zelfmoordneigingen gehad. Op dit ogenblik gaat het een stuk beter met me. Je hebt dat niet zelf in de hand, vrees ik." Ondanks de stroom van duistere gedachten is Twilight opnieuw een erg sensuele plaat. Is het die sensualiteit die maakt dat The Afghan Wigs, anders dan de meeste 'luide gitaarbands', zoveel vrouwen tot hun fans mogen rekenen?

(lacht) "Ik heb het gisteren voor het eerst opgemerkt. Ik trad op in New York voor duizend mensen, en er waren minstens zevenhonderd meisjes bij. Ik weet niet hoe dat komt. Misschien is het vanwege mijn persoonlijkheid? Ik denk dat meisjes houden van wat ik zeg, en de muziek, wel, ik houd van songs die langzaam naar een climax gaan..." Twilight klinkt nochtans ingehouden, de songs barsten zelden open. "Dat klopt. Je zou kunnen zeggen dat de nummers van The Afghan Wigs orgiastisch zijn. Twilight is meer een tantaliserende plaat. Zo moet je ook de titel van de cd begrijpen. Twilight is voor mij een bevroren moment in de tijd. Het is een moment tussen dag en nacht. Een magisch tijdstip, zei mijn grootmoeder, en dat klopt. Het is een ogenblik waarop alles mogelijk is, een ogenblik vol verwachtingen."

The Twilight Singers toeren op dit ogenblik door Amerika. Of ze binnenkort naar Europa komen, is nog niet zeker. "Ik weet alleen zeker dat ik na deze tour naar Hawaï ga. Als ze me daarna vragen om naar Europa te komen, dan doe ik dat. Ik ben dol op Europa en vooral Brussel, en ik doe altijd wat van mij gevraagd wordt."

Rock

Interview met Greg Dulli over 'Twilight'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234