Maandag 16/12/2019

Ik breng je wel even van de Radio 1-studio tot de Klaragang. Er zijn al mensen verdwenen op die route. Echt waar

Vroeger, toen ik nog als archiefmedewerker voor De laatste show werkte, moest ik elke dag in de gebouwen van de VRT zijn. Die job in de media kwam neer op het zeulen met dozen vol videocassettes, het bekijken van diezelfde cassettes in kleine, slecht verluchte kamertjes in gangen waar het misselijke groen van de platgeslenterde tapis-plein afstak tegen het mauve van de raamloze muren. U begrijpt dat ik gek was op dat werk.Het was in een van natuurlijk licht ontriefde, constant gekoelde kamer die in bepaalde kringen ‘Het sportarchief’ genoemd werd, dat ik besloot te kappen met hetgeen ik bezig was en in te gaan op het aanbod van een Amsterdamse uitgeverij om een boek te schrijven. De beste beslissing van mijn leven, na die om nooit nog paling in het groen te combineren met grappa en iemand die beweert Kyara (?) te heten en “gewoon op doorreis te zijn naar Hongarije”. Lang verhaal.Het voordeel aan zo’n VRT-verleden is dat je nog wel ongeveer weet waar lokaal 4N14 is, wanneer je daar een afspraak hebt met een redacteur van een radioprogramma. Ik wandelde door de gangen en besefte dat er maar twee elementen op de VRT enige vreugde kunnen creëren: de stroopwafels van het merk ‘Kanjers’, die je in de snoepautomaten vindt en die nergens anders in België te koop zijn, en de kans op een toevallige ontmoeting met Annelies Beck. Toen ik een uur later de Klarastudio’s verliet, voegde ik daar ook Heidi Lenaerts aan toe. Wat het totaal op drie brengt. Niet slecht voor een gebouwencomplex van acht miljard vierkante meter. En een tuin.Tom Hermans werkt op de redactie van het Radio 1-programma Mezzo. Mezzo, omdat het in het midden van de dag op de radio is. Denk ik. Wegens tijdgebrek leest hij enkel boeken die hij moet lezen voor het werk. Nu ja, dat komt neer op wat velen een droomjob zouden noemen: aan een bureau zitten met een vijftal lotgenoten, hier en daar een boek vastnemen, veel koffie drinken, Kanjers eten en hopen dat je Annelies Beck tegenkomt in de wandelgangen. Er is erger. Bijvoorbeeld werkloos en gescheiden zijn, zonder kabel-tv.“De redactie vormt een soort minileesclub”, zegt Tom. Een vrouwelijke collega tipte hem bijvoorbeeld de verhalenbundel Witte Veder van Sanneke van Hassel. Een van de verhalen gaat over een jonge schrijfster die werk moet voorlezen in een radioprogramma. Wat sommige schrijvers al niet doen voor wat aandacht, het is te gek voor woorden.Tom krijgt hoofdzakelijk non-fictie te verwerken. Bijvoorbeeld een boek over de viering van 400 jaar Nederlandse aanwezigheid in New York, en bij uitbreiding de VS: Yankees, cookies and dollars. Een werk over de invloed van het Nederlands op Amerikaans Engels. Je leert dan: Cookie komt van koekje. Ja, dat had je niet zien aankomen. U dacht dat cookie gewoon van cookie kwam. Ja, dat was dan dom. Het zet Tom dan wel aan om een boek als Netherland(Laagland) van Joseph O’ Neill te lezen, omdat daar ook over zulke zaken gefilosofeerd wordt. En ja, als ik op de VRT zou werken, zou ik ook beginnen te filosoferen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234