Vrijdag 20/05/2022

'Ik besef dat ik iets groots heb gerealiseerd'

Daar zat hij dan. Net derde geworden in de Ronde van Italië. Op zijn kerfstok: poging tot moord op alle Giroconcurrenten, met voorbedachten rade. Of hij zijn gevoelens kon verwoorden, vroegen we. 'Het was surrealistisch.'

Je hebt deze Giro van een ondraaglijke saaiheid gered. De raid zaterdag over Mortirolo en Stelvio verdiende het predikaat 'heroïsch'.

(verlegen) "Dank. De tactiek van de tenoren heeft me gediend. Koersen ze volle bak vanaf de voet van de Mortirolo, dan ontplof ik. Nu maakten ze gewoon tempo. Dat ligt me beter. De puzzel viel perfect in elkaar. Het was mijn mooiste zege."

Je bent geen klimmer 'pur sang', zeg je. Maar om die monsters te bedwingen heb je méér nodig dan brute kracht.

"Twee versnellingen overleef ik, bij de derde blaas ik me op. Dan kies ik liever mijn eigen tempo. De klimmende tijdrijder: tegen de limiet, maar er net niet over. A la Wiggins. Kan ik daarop blijven trainen, dan rijden ze me op termijn zelfs met scherpe demarrages niet zo makkelijk uit het wiel."

Na de rit werden Scarponi en co vanop de Stelvio per helikopter overgevlogen naar hun hotel. Jij reisde met de bus, waardoor je pas 2,5 uur later aan tafel zat. Wat vond je daarvan?

"Dat hij er weinig aan gehad heeft... (lacht) Ik zit liever bij de maats in de teambus dan in die heli. Daar is de sfeer veel beter."

Wat zei Scarponi na de tijdrit waarin je hem zijn podiumplaats ontfutselde?

"Complimenti! Maar het was met een zuur gezicht. Normaal, hé? Die had hier graag op dat podium gestaan. Net als Basso. Een Italiaan wordt niet graag vierde in de Giro."

Zelf schrijf je Belgische wielergeschiedenis. Besef je dat?

"Het moet nog tot me doordringen. Die podiumplaats betekent natuurlijk wel wat. Ook jongens als Monfort en Van den Broeck hebben dit in de benen. Alleen: ze zijn er nog nooit in geslaagd."

Je leek overdonderd op dat podium.

"Het is hier de Ronde van België niet, hé. (grijnst) Het waren drie stressvolle weken, die fysiek én mentaal het maximum hebben vereist. Op het podium viel dat plots van me af. Ik werd er een tikkeltje emotioneel bij. Ik besef dat ik iets groots heb gerealiseerd. Maar als je daar aan de Dom van Milaan naast Hesjedal en Rodriguez staat, wordt het pas echt ... surrealistisch."

De mensen gaan wel meer van je verwachten in de toekomst. Schrikt jou dat af?

"Zo gaat dat. In tijden van succes eisen de mensen altíjd meer. Maar ik zal de lat voor mezelf wel hoger leggen. Meer topvijfplaatsen en podia zitten erin. Maar vraag me nu niet om een grote ronde te winnen. Dat lukt niet. Het hóeft ook niet per se. Misschien dat ik daar over vier jaar, als ik al vier keer tweede zal geworden zijn in een grote rittenkoers, anders over denk. Maar voor hetzelfde geld blijft het bij die ene uitschieter."

Blijf je in jezelf als klimmer investeren?

"Ja. Ik overweeg ook om een tweede verblijf in het buitenland te zoeken, waar ik samen met Evelyn en onze toekomstige kids naartoe kan als ik bergop wil trainen. Die hotelkamers, daar is het plezier nu wel af. En na een maand loopt dat kostenplaatje ook op."

Het wordt druk op Mallorca.

"Mallorca? Dat is niet echt klimmen. Livigno? 1800 meter: ook niet bijster hoog."

Zegt de non-conformistische De Gendt, die de dingen in vraag durft te stellen. Opwarmen voor de afsluitende tijdrit? Alweer, keihard: no way?

(licht geïrriteerd) "Wie zegt dat die opwarming op de rollen zoveel beter is? Sorry, ik loop niet mee met de kudde. Ik zoek wat mij het best past. Zo ben ik in deze Giro niet vermagerd, maar één kilo bijgekomen. Ik at na elke rit flink bij, uit vrees om de dag nadien met slappe poten aan de start te komen. De tijdrit heb ik één keer verkend. Daarna heb ik me teruggetrokken in de teambus, rustig naar de Ronde van België gekeken en gerelaxt. Voor ik het wist waren we een half uur voor de start. 'Pakske' aangedaan, helm op mijn kop, fiets op, gas open en afklokken als vijfde."

De Giro moest een ontdekkingsreis worden. Heeft de aanvaller nu het onderspit moeten delven voor de ambitieuze klassementsrenner?

"Neen. Ik zal blijven aanvallen, omdat ik dat graag doe. Wat dat betreft, kan ik me perfect inschatten. Ik wéét hoe diep ik mag gaan tijdens zo'n inspanning. Als jonge prof heb ik dat uitvoerig getest. In de Ronde van Engeland ging ik ooit drie dagen na elkaar in de aanval. De derde dag reed ik nog steeds even snel als de eerste. Tja, dan weet je het wel. Het heeft ook te maken met wat je na zo'n rit doet. Als je tot elf uur 's avonds op een iPhone zit te tokkelen, dan recupereer je niet goed. Ik ben echt bezig met die dingen. Meestal trek ik na het eten meteen naar boven. Het bed op. (lacht) Om dan, na zo'n zware bergrit, een beetje dwaas voor je uit te zitten kijken."

Wie of wat heeft jou tot zulke daden geïnspireerd in je kindertijd?

"De helden van toen. Marco Pantani. En Eddy Merckx. Mijn ouders hadden nog tapes liggen, met zijn mooiste momenten. Uren heb ik daarnaar gekeken. Dat zei me wel wat. Ik vind een aanval afronden zoveel mooier dan een massaspurt winnen."

Was je als jongeling ook al zo'n beest?

"Bij de nieuwelingen won ik vaak koersen met vijf, zes minuten voorsprong. Als tweedejaars eens twintig in een seizoen, waarvan de helft solo, van start tot finish. Er viel dan elke ronde een premie te rapen. Opgeteld bij je winnaarsbonus liep dat toch gauw op tot een dikke 100 euro."

Dit resultaat werd mee mogelijk gemaakt door de dopingaanpak, liet je je vorige week ontvallen. Merk je 'verandering' in het peloton?

"Ja. Tien, vijftien jaar geleden moest je er als jonge neoprof niet aan denken om te presteren in je eerste seizoen in het profpeloton. Nu draai je met een beetje klasse en talent meteen mee. En kan je zelfs winnen. Je 'voelt' toch wel dat het er zuiverder aan toegaat. Niet dat er plots minder snel wordt gereden, maar bergop demarreren ze geen dertig keer meer na elkaar."

'Plaats De Gendt gerust een trapje hoger dan Van den Broeck en Vanendert', zegt José De Cauwer. Heeft onze ex-bondscoach gelijk?

"Ik durf niet te zeggen dat ik een betere klimmer ben dan Jurgen. Alleszins wel een betere tijdrijder. Bergop kan ik de schade beperken, in een superdag zelfs meer dan dat. Maar pas op: twee jaar geleden werd Van den Broeck vierde in de Tour: dat is niet ver van het podium, hé. De Tour is nóg groter, nóg meer specialistenwerk dan de Giro. Ik denk dat je die prestatie nog hoger moet inschatten dan deze derde plaats."

Zit er op je 25ste nog rek op jou?

"De doorsnee renner 'groeit' tot zijn dertigste. Dat niveau houdt hij vervolgens nog een jaar of drie, vier aan, waarna het opnieuw afbot. Ik heb per definitie dus nog vijf jaar groeimarge."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234