Zondag 13/06/2021

'Ik ben uit het dal gekropen en speel weer mee'

Jacques Vermeire over zijn herwonnen trots en nieuwe strategie

Volgende week verwisselt VTM de kanonnen. Walter Grootaers bond met zijn Multimiljonair telkens meer dan een miljoen kijkers aan zich. Dat wil de programmadirectie in Vilvoorde niet kwijtspelen. Jacques Vermeire moet met de tweede reeks van zijn komische show en als panellid in het humoristische spelprogramma 't Is maar TV het marktaandeel op dinsdag en donderdag op peil houden. "Ik ben bij VTM aangetrokken om zwaar te scoren en ik doe dat door als een GB of een Delhaize massaproducten aan te bieden", zegt Vermeire. "Delicatessenwinkels hebben wellicht beter materiaal dan ik, maar die richten zich naar een andere doelgroep." De persvisie van de nieuwe reeks van De Jacques Vermeire Show kon ons allerminst bekoren wegens de bijzonder hoge voorspelbaarheidsgraad van de weinig frisse humor. Maar volgens Jacques Vermeire gebeurt dat wel meer. "Een aantal van mijn beste vrienden kunnen mij op het scherm niet zien of rieken. Al elf jaar vertelt men me dat de humor die ik breng voorspelbaar is, hoewel het grote publiek met mijn grappen blijft lachen. Maar ik besef dat ik voor de helft fans en de andere helft tegenstanders heb. Daar heb ik me al lang mee verzoend."

Hoe zit het met de (blijkbaar obligate) blote borst in de shows? Blijft dit beperkt tot de eerste twee afleveringen of is het een vast gegeven in de volledige reeks?

Jacques Vermeire: "Mijn kijkers zien graag af en toe een blote borst. Op televisie moet dat kunnen. En het kan ook, omdat het functioneel is. Het mag ook wel eens expliciet zijn, toch in de eerste afleveringen van een nieuwe reeks. Als ik zou weten dat ik er honderdduizend kijkers bij zou winnen wanneer ik elke week een blote borst breng, dan doe ik dat. Ik ben niet vies van kijkcijfers hé."

Kijkcijfertabellen analyseren behoort ook nog steeds tot de orde van de dag?

"Natuurlijk. Maar dat is toch logisch. Ik hou constant in het oog hoe ik me wil profileren en hoe de kijkcijfers zijn. Ik maak me er ook alle dagen zorgen over. Vorig jaar zijn we met de Jacques Vermeire Show met schitterende kijkcijfers begonnen, maar we hebben het niet kunnen volhouden. Daar hebben we nu lessen uit getrokken en we proberen iets nieuws uit. Mijn eigen publiek wil ik immers niet verliezen. Dat miljoen kijkers wil ik houden, want ik moet scoren. Als mijn show niet zou aanslaan of de komische reeks Verschoten en Zoon niet langer een succes is, heb ik bij VTM een dik probleem. Dan doe ik mijn jaar zelfs niet uit."

In deze reeks ontbreekt uw eeuwige kompaan Luc Verschueren. Hoe moet het nu verder?

"Op televisie moet je steeds proberen iets nieuw te brengen, zonder de basis te veranderen. Een van de zwakke punten van de eerste reeks was de opeenvolging van typetjes. Het zaaloptreden met Luc Verschueren duurde zeven minuten. Dat hebben we in deze reeks beperkt tot een stand-up van drie minuten als een soort rustpunt. Daarbij speel ik geen typetje, maar mezelf die met iedereen lacht, ook met mezelf en met mijn vrouw. Die zelfspot is nieuw voor mij, maar je moet kunnen relativeren en met jezelf lachen."

Vandaar dat er niet groots met die nieuwe stand-upacts wordt uitgepakt.

"Ik houd het voortaan low profile. De tijd van de dikkenekkerij is voorbij. Ik heb op dat vlak voldoende meegemaakt. Toen ik optrad voor studenten had ik een nieuwe stijl van humor en werd geadoreerd. De pers was uiterst lovend en alles wat ik deed, was bingo. Denk maar aan De Drie wijzen of aan De Kampioenen. Ook wanneer het me privé voor de wind ging, pakte ik met mijn jonge madam uit in de pers. Op mijn huwelijk krioelde het van de fotografen. Het is immers geven en nemen. Maar op een bepaald moment ben ik ontploft: door te veel werk, door te veel glitter, door een te hoog bedrag dat de ronde deed bij mijn overstap naar VTM. Dat wil ik niet meer meemaken. Ik ben uit dat dal omhooggekropen en speel nu weer mee. Wat niet zo evident is. Daarom pak ik het nu helemaal anders aan. Gedaan met verhalen over mijn privé-leven. Geen dikke nek meer. Geen interviews meer thuis. Ik wil het allemaal zachtjes in de hand hebben. Geen covers meer."

Het zwarte gat moet wel echt diep geweest zijn.

"Vroeger won ik pop polls en scoorde zowel in Joepie, Humo als Dag Allemaal zeer goed. Maar toen bij mijn overstap dat verhaal van 'het miljard' aan mij gekoppeld werd, stortte mijn wereld in. In Humo stond ik plotseling op nummer drie als lul van het jaar en bij Joepie was ik bij manier van spreken de kloot van het jaar. Ik was van mijn voetstuk gevallen. Een nul, een onnozelaar. Dat heb ik zelf in de hand gewerkt. Het was dan ook mijn eigen fout."

Heeft u nu het gevoel dat uw laatste VTM-comedy, Verschoten en Zoon, als Kampioenen-kloon volledig geaccepteerd werd?

"Opnieuw de rol van een garagist spelen was mijn keuze niet. Dat was op vraag van iedereen. Maar een gemiddelde van wekelijks 1 miljoen kijkers en een gemiddeld marktaandeel van 41 procent, voor een nieuwe comedy is dat in Vlaanderen een bijzonder groot succes. Qua kijkcijfers is dit het niveau van FC De Kampioenen. Maar ik zweef niet. Dan kun je pas bij anderhalf miljoen kijkers, maar voor mij is dat gedaan. Woestijnvis zou mogen zweven. Wat Rob Vanoudenhoven maakt, is nieuw en anders. Ik ben geen jonge god meer, maar een oude zak van 48 jaar. Dat is veel moeilijker om de jeugd te bereiken. Vijftien jaar geleden trad ik aan alle universiteiten op. Rob, Bart en Tom zijn nu de nieuwe goden. Een T-shirtje aan, en een beetje los en stuntelig doen. Dat kan ik niet meer. Dat is mijn imago niet meer."

In 't Is maar TV wordt de samenwerking met Gerty Christoffels en Walter Grootaers in ere hersteld. Wellicht een bewuste keuze.

"Natuurlijk, het is een totaal andere programmaformule, maar de oude bende van de Drie Wijzen is herenigd. Ik heb er trouwens speciaal mijn best voor gedaan om ons opnieuw samen te krijgen. Vorig jaar heb ik in het spelprogramma Linx met andere mensen gewerkt, en het scoorde niet. Net als De Burgemeester op TV 1. Ik had een snorretje en een bril op. Maar het werkte niet. Ik ben geen dommerik die constant nieuwe formules probeert als ik voel dat de oude beter werken. Ik wil niet blijven experimenteren en telkens op mijn bakkes krijgen."

Wordt daarom een vergeten televisiefiguur als Frank Dingenen in de show weer opgepikt?

"Frank is een kameraad die momenteel wat minder werk heeft. Hem haal ik er graag bij. Ik heb veel aan hem te danken. Onder meer door Meester hij begint weer. Je ziet de laatste jaren echter meer en meer gevestigde waarden verdwijnen. Daarom probeer ik ook zo bewust iets nieuws te doen omdat ik nog enkele jaren wil meegaan. Over drie jaar ben loopt mijn contract met VTM af. Ik ben al van in 1987 bezig en ben blij dat ik nog altijd kan meedraaien. Ik denk nu al aan mijn fin de carrière en wil niet in een zwart gat vallen. Zestig is het maximum maar zelfs 55 zou voor mij perfect zijn om te stoppen en een totaal andere job te doen achter de schermen. Zoals jonge mensen stimuleren."

De 'poenschepper' zal dan toch niet gaan rentenieren.

"Ik zal blijkbaar eeuwig de naam dragen van poenpakker die nu al 'binnen' is. Maar met dat miljard worden vijf jaar ieder jaar vijf volledige producties gemaakt. Alleen al aan de Jacques Vermeire Show werken honderd mensen mee en aan Verschoten en Zoon tachtig. Dus, ..."

Kristof Demasure

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234