Maandag 21/09/2020

DM Zapt

Ik ben op geen enkel moment gewaterboard, noch zitten er elektroden op mijn mannelijkheid

Kamp WaesBeeld RV

Robin Broos zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: een herkansing voor Kamp Waes.

Deze column is op vrijwillige basis geschreven en heeft niets te maken met de (zelden goed geschreven) scheldtirades op sociale media na een eerder column over Kamp Waes. Nooit kreeg ik de boodschap dat de Special Forces enkele aanvalshonden hebben die een speelkameraadje zoeken. Ik ben op geen enkel moment gewaterboard, noch zitten er momenteel elektroden op mijn mannelijkheid.

Wel is er mij beleefd op gewezen dat dit programma louter kadert in een poging de falende rekrutering van Defensie aan te pakken. En dat had ik eigenlijk moeten weten.

In 2013 kreeg ik deze dwingende invitatie via de VDAB. “U wordt uitgenodigd voor een informatievergadering over de loopbaanmogelijkheden bij defentie voor masters.” Dat Defensie verkeerd werd geschreven, was al een eerste psychologische beproeving. Maar dat ze dit uitgerekend naar mij hebben verstuurd, bewees de absolute wanhoop.

Er is mij deze week meer dan eens jaloezie verweten. Alsof de eerdere column vanuit pure frustratie was geschreven omdat deze journalist zelf nooit geselecteerd raakte voor het leger, noch het programma. Nu, wie mij een beetje kent, weet hoe lachwekkend dat zou zijn. Ik kan geen drie push-ups na elkaar doen. En met een 20 kilo zware rugzak om de schouders val ik gegarandeerd binnen de minuut om. Zelfs bij windstilte.

(Ik ben deze week ook meermaals een ‘vieze bosmongool’ genoemd door ene E.G., maar dat had dan weer met een andere column te maken.)

Dus heb ik Kamp Waes herbekeken, met een andere bril. En sinds ik vrienden heb gemaakt bij de Special Forces, kreeg ik ook toegang tot de tweede aflevering, die pas zondag wordt uitgezonden.

Alle gekheid op een stokje. Ja, in Kamp Waes wordt nogal overdadig ingezoomd op krachtpatserij, met een overdosis machisme (en kaki) die van het scherm spat. Geloof me, zondag wordt een absolute stomp in de maag. Maar dat is logisch: het blijft televisie. Bovendien zijn er de veiligheidsredenen. Deze eenheid kan niets tonen van lopende opdrachten en moet het de identiteit van haar leden beschermen.

Wat te weinig naar voren komt – en dit is allesbehalve cynisch bedoeld – is wat deze mannen en vrouwen nu eigenlijk doen. Feit dat mijn collega’s en ik in deze krant kunnen schrijven wat we willen, hebben we aan hen te danken. Zij beschermen onze manier van leven en onze gemeenschap, zijn zelfs bereid daar hun eigen fysieke en mentale veiligheid voor op te offeren. Iets waar ik – dat geef ik grif toe – nooit de moed, noch de fysiek voor zou hebben. Daarom: dank aan hen, voor de vrijheid die ze mij geven om hier kritiek te geven. Allicht ook namens E.G., opdat hij me gratuit een ‘vieze bosmongool’ kan blijven noemen.

Overal ter wereld houdt Defensie problemen onder controle, zodat ik hier mijn toekomst kan waarmaken. (Enige overeenkomst met een bestaande slogan van Defensie berust op louter toeval.)

Wervingscampagne van Defensie.Beeld RV

Kamp Waes, zondag om 20 uur bij Eén.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234