Zondag 22/09/2019

'Ik ben niet goed in gewoon zijn'

Acteur Terence Stamp mag dan wel een echt sixtiesicoon zijn - hij werd ooit 'de Engelse James Dean' genoemd - maar alhoewel hij dit jaar 75 wordt, is hij nog steeds in erg goeden doen. Dat blijkt uit zijn glansrol in Song for Marion, een emotioneel drama over ziekte, dood, en verzoening.

Arthur (rol van Terence Stamp) houdt heel veel van zijn echtgenote Marion (rol van Vanessa Redgrave). Zij is terminaal ziek, maar hij wil haar blijven verzorgen en beschermen. Tegelijk vindt hij het maar niks dat zij zoveel tijd en energie steekt in het plaatselijke amateurkoor. Als Marion overlijdt, moet Arthur voor zichzelf beslissen hoe het verder moet met zijn leven.

Het is een standaardvraag - "Waarom aanvaardt iemand een bepaalde rol?" - en het levert dus meestal voorspelbare reacties op. In het geval van Terence Stamp (°1938) en zijn keuze voor Song for Marion volgt een uitgebreid, verrassend persoonlijk antwoord: "Ik heb een manager in LA, Beth Holden-Garland. Het is een half mirakel dat ze mij als cliënt houdt, want ik wijs heel veel films af. Op een dag vertelde ze mij over een scenario dat ze me niet doorstuurde omdat ze dacht dat het niets voor mij was. Dat is normaal. Een maand later had ze het opnieuw gelezen. Dat is ongebruikelijk. Ik las het dus op mijn beurt. Ik twijfelde want ik was niet zeker of ik wel de geschikte acteur was. Ik praatte erover met mijn beste vriend in Londen, Herbert Kretzmer, die het Engelse libretto voor Les Misérablesschreef. Hij zag maar één probleem: dat ik hiermee een deur zou openen, die niet meer kon gesloten worden. Hij zei: 'De mensen zullen voortaan weten hoe oud je werkelijk bent' (lacht). Maar zelf twijfelde ik vooral omdat het zo'n mooi en ontroerend verhaal was over een gewone man. En ik ben niet echt goed in gewoon zijn. Uiteindelijk heeft Paul (scenarist en regisseur Paul Andrew Williams, jt) mij overtuigd. Volgens hem was ik perfect voor de rol. Maar er was méér. Indertijd had ik nee gezegd tegen de verfilming van de musical Camelot (uit 1967, van Joshua Logan, jt), omdat ik onzeker was over mijn zangstem. Ik heb mij dat altijd beklaagd. Toen ik hoorde dat Vanessa Redgrave, die in Camelot de rol van Guenevere vertolkte, zou meespelen in Song for Marion, dat mijn personage Arthur heette en dat ook gezongen moest worden, leek het wel alsof ik a blessing from the universe had gekregen. Ik kon dus niet weigeren.

Er was nog een zeer belangrijke reden, namelijk dat ik de rol van Arthur kon spelen als mijn vader. Hij was emotioneel zeer gesloten. Als matroos bij de koopvaardij had hij tijdens de Tweede Wereldoorlog drie keer schipbreuk geleden. Toen ik oud genoeg was om mijn vader echt te leren kennen, was het alsof de glans van zijn leven was verdwenen. De enige liefde die hij nog kon opbrengen, was voor mijn moeder. Net zoals Arthur in de film alleen liefde voelt voor Marion."

Arthur is aanvankelijk een 'grumpy old man'. Zijn evolutie maakt het boeiend.

Stamp: "Ja, dat was inderdaad de uitdaging. Dit is het verhaal van een man die zijn eigen stem moet vinden. Niet alleen letterlijk, ook figuurlijk. De liefde die hij voor Marion voelt, zit wel degelijk in hem. Maar er zijn ook andere mensen die behoefte hebben aan die liefde. Zoals zijn zoon James.

Toen mijn vader stierf, is mijn moeder ook grotendeels gestorven. Zij was nochtans een krachtige, vitale vrouw. Even extravert als mijn vader gesloten was. Ze hadden samen vijf kinderen op de wereld gezet. Na de dood van haar man, zag mijn moeder geen reden om voort te leven. Dat is net wat Arthur in deze film wel zal doen.

Als acteur wilde ik Arthur absoluut niet spelen als: 'Ik gedraag mij nors, maar eigenlijk ben ik heel aardig'. Ik haat het als acteurs zoiets doen. Arthur is niet aardig, maar hatelijk. Really nasty! En het publiek moet hem ook zo ervaren. Anders zou de evolutie van het personage niet waarheidsgetrouw en dus ook niet geloofwaardig zijn."

Eigenlijk moet Arthur vooral zichzelf overtuigen dat zijn leven niet voorbij is.

"Ja, en daarin schuilt precies de

schoonheid van het scenario."

De gespannen verhouding

tussen Arthur en zijn zoon James is ook zeer belangrijk.

"Mijn scènes met Chris (Christopher Eccleston , jt) waren erg makkelijk, want mijn eigen vader heeft ook nooit gezegd dat hij trots op mij was. Toch niet tegen mij. Toen ik vertelde dat ik acteur wilde worden, zei hij alleen maar: 'People like us don't do things like that'. En eigenlijk bedoelde hij dat goed. Hij wilde mij de ontgoocheling besparen."

Hoe is de zangscène verlopen? Hebt u het live voor een volle theaterzaal gedaan of was dat een beetje filmmagie?

"We hebben het gedraaid zoals het in de film zit en het stond er in één take op. Het was de avond van de laatste draaidag en we hadden niet veel tijd meer."

Wel riskant, want zonder die scène was er geen film.

"Ik weet het. (lacht). Het was een soort transcendente ervaring. A state of grace. Zingen is totaal anders dan praten, maar de emoties waren er toen ik 'Goodnight, My Angel' van Billy Joel zong. En ze waren echt. Dat is niet iets wat een acteur zomaar kan oproepen, maar het moest toen wel gebeuren, tussen 'Action!' en 'Cut!'. Het was buitengewoon. Net als de hele film. Ik had snel begrepen dat het bij deze film niet om mijn vakmanschap of mijn talent als acteur draaide, maar om mijn carrière als man.

Ik wil niet sentimenteel klinken, maar Vanessa Redgrave had in het jaar vóór zij deze film draaide, haar dochter, zuster en broer verloren. Toen ik Vanessa op de set ontmoette, was mijn eerste gevoel: ik moet er zijn voor haar. Dat was de trigger voor mijn vertolking als Arthur. Ik wil hier niet voor Vanessa spreken, maar volgens mij heeft zij al haar verdriet in haar vertolking gestopt. We hebben daar nooit met elkaar over gesproken. Dat zou het alleen maar zwaarder gemaakt hebben."

Song for Marion, vanaf 01/05 in de bioscopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234