Zaterdag 16/10/2021

'Ik ben niet de Duitstalige Bart De Wever'

Revolutie in het anders zo rustige oosten van het land. Na vijftien jaar Karl-Heinz Lambertz krijgen de Duitstaligen een nieuwe minister-president. Oliver Paasch (42), voorvechter van de Duitstalige rechten, strijder tegen vooroordelen. 'Ik ben géén separatist.'

"Die Zeit is reif... Oli (M)P wählen!" 8.355 Duitstaligen deden wat Oliver Paasch tijdens zijn campagne uitschreeuwde: hij en niet zijn vriend Karl-Heinz Lambertz is de vierde minister-president van de Duitstalige Gemeenschap. Met 8.355 voorkeurstemmen, effectief. Paasch werd er zelfs stemmenkampioen mee. Een schril contrast met de net geen 182.000 van Elio Di Rupo (PS), laat staan met de 314.650 van Bart De Wever (N-VA).

Maar zo gaat dat in Eupen, Bütgenbach en omstreken. Negen gemeenten, 77.000 inwoners op een lap grond van 854 km², vormen er samen een gemeenschap. Eentje die vertegenwoordigd wordt door 25 parlementsleden die grosso modo één keer in de maand in plenaire samenkomen, een veredelde gemeenteraad van een deftige centrumstad als het ware, en waar een regering vier ministers telt. Minister-president en alle andere voordelen van alle aard inclusief, net zoals bij de grote broers in Brussel en Namen. "Ik had nooit gedacht dat hij minister-president zou worden", zucht Paasch' vader Lorenz.

Hoogste schavot

Politiek is niet wat hij in gedachten had voor zoonlief. Maar na zijn studies Rechten aan de universiteiten van Namen en Louvain-la-Neuve en enkele jaren bij de banken Crédit Général en KBC waagde Oliver in 1997 toch de sprong. Zeven jaar zat hij in de oppositie, tien jaar lang was hij minister van Onderwijs onder Lambertz, nu schuift de 42-jarige vader van twee dochters door naar het hoogste schavotje.

"Of ik trots ben? Ik ben tevreden", houdt Lorenz Paasch zich in. "Trots ben ik op wat hij tot nu toe al gerealiseerd heeft. Of ik over vijf jaar ook trots zal zijn, dat zal ik u dan weten te vertellen."

Vader Paasch is een kritische toeschouwer. Meer dan een toeschouwer, fluisteren sommigen, hij zou zelfs de eerste adviseur van zijn zoon zijn. En dat is een meer beladen uitspraak dan het op het eerste gezicht lijkt. Lorenz Paasch is een figuur in Oost-België.

In de jaren '70 was hij de oprichter van de PDB, de Partei der deutschsprachigen Belgier, die autonomie hoog in het vaandel droeg. Zo hoog dat de woorden "Heim ins Reich", symbool voor een terugkeer naar Duitsland, wel eens in dezelfde zin vielen. Compleet ten onrechte, verzekert Paasch vandaag. "Wij waren altijd een pro-Belgische partij." In de jaren '80 kwam pa Paasch wel stevig in opspraak omdat zijn partij geld had aangenomen van de Niermannstichting, een Duitse organisatie die Duitse minderheden ondersteunt en extreem rechtse linken zou hebben. Paasch werd vrijgesproken, zijn partij hield na verloop van tijd op te bestaan.

In 2003 werd ze opgeslokt door de nieuwe beweging van zoon Oliver: ProDG, "Voor de Duitstalige Gemeenschap". "Ik ben mijn eigen weg gegaan", zegt Oli de MP met enige nadruk. "Van de PDB ben ik nooit lid geweest, dat was de partij van mijn vader. ProDG is een echte burgerpartij. Noem ons links-liberaal, maar we gaan vooral uit van de belangen van onze inwoners."

Onafhankelijkheid past niet in dat plaatje, verzekert de van ambitie blakende Paasch. Zijn Duitstaligen houden immers van België, willen nergens anders heen. Ze willen alleen een klein beetje meer zeggenschap.

Hier en daar mogen serieuze wenkbrauwen gefronst worden over het mogelijk onuitgesproken einddoel van ProDG, Paasch is categoriek. Een vergelijking met N-VA wijst hij radicaal van de hand. "Ik de Duitstalige Bart De Wever? Helemaal niet. Benoît Lutgen (voorzitter van de cdH, de moederpartij van de CSP die door Paasch uit de coalitie gehouden is, AVB) heeft ons ultraregionalistisch genoemd, maar dat klopt van geen kanten. Ik ben géén separatist. Wij zijn ook niet regionalistischer ingesteld dan eender welke andere partij hier. Wat het toekomstbeeld van de Duitstalige Gemeenschap betreft zitten we allemaal op exact dezelfde lijn."

Vierde gemeenschap

In de dromen van Paasch, Lambertz en hun collega's vormen de negen Duitstalige gemeenten van de Oostkantons heel binnenkort een volwaardige vierde gemeenschap binnen het federale België. Eentje met extra bevoegdheden. Ruimtelijke Ordening en Wonen, om te beginnen, en de provinciale bevoegdheden die nu vanuit Luik worden behartigd.

Krijgt zoonlief dat voor elkaar, dan kan hij rekenen op een trotse vader. "Extra bevoegdheden zijn het politieke doel, inderdaad", bevestigt Lorenz. "Maar ik zou toch ook graag hebben dat hij heel goed samen zal werken met de Vlamingen, Walen en het buitenland. En dat hij met de voetjes op de grond blijft, uiteraard."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234