Zondag 04/12/2022

'Ik ben geduldig ongeduldig'

kortfilm

retrospectieve en tentoonstelling van bavo defurne

De komende weken staat filmmaker Bavo Defurne driemaal in de kijker. In het Centrum voor Jonge Kunst in Mariakerke (Gent) loopt momenteel de fototentoonstelling Kaspar, op de affiche van Leuven Kort staat een retrospectieve van zijn filmwerk en begin volgend jaar verschijnt er een dvd met een verzameling kortfilms.

Gent / Van onze medewerkster

Sally De Kunst

Het valt meteen op dat Bavo Defurnes fotoreeks Kaspar, geïnspireerd op de historische figuur Kaspar Hauser, dezelfde eigenzinnige visuele handtekening draagt als zijn kortfilms: een hunkeren naar de zuivere kracht van de natuur waarin de schoonheid en de kwetsbaarheid van het mannelijk lichaam manifest is. "Ik heb met een ander medium getracht hetzelfde verhaal te vertellen als in mijn films", licht Defurne zijn tentoonstelling toe. "De foto's zijn geen naaktstudies of portretten, maar veeleer scènes uit een scenario dat bevrijd is van de dwingende lineaire verhaallijn in film. In die zin is de reeks enerzijds een experiment, een stopplaats op de bedevaart naar het grote pelgrimsoord van een langspeelfilm, maar anderzijds is het ook een werk dat op zich staat."

Kaspar is met andere woorden een scharnierpunt in het oeuvre van Defurne. Met een retrospectieve op Leuven Kort en een dvd die begin volgend jaar in de Benelux, Duitsland, Italië en Groot-Brittannië verspreid wordt, sluit de filmmaker een decennium af waarin hij een twintigtal kortfilms en video's realiseerde. "Ik heb mijn kortfilms zien evolueren van low budget en experimenteel naar high production value en toegankelijker, maar als ik terugkijk, merk ik toch een duidelijke lijn", aldus Defurne. "Mijn beelden gaan over breekbare helden die uitgestoten worden door de groep. Ik ga voor die context steeds op zoek naar een natuurlijke arena waarin gevoelens mooi tot hun recht komen. In Saint (1996) is dat bijvoorbeeld een Romeinse atmosfeer, en in mijn recentste film Kampvuur (2000) is het universum een scoutskamp."

In zijn eerste (Nederlands) gesproken film Kampvuur brengt Defurne op sfeervolle wijze een zomerkamp in beeld waar drie jongeren met hun (seksuele) identiteit geconfronteerd worden. "De puberteit is een verschrikkelijk eenzame periode die veel mensen voor de rest van hun leven tekent", verklaart Defurne dat thema. "Ik probeer die pil te vergulden door het visueel mooier te maken. Dat is misschien een beetje klassiek, maar ik denk dat ik daar niet alleen in sta. In het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst in Oostende was er vorig seizoen een hele tentoonstelling, Between Earth and Heaven, gewijd aan nieuwe classicistische stromingen. In de renaissance was het overigens schering en inslag om over iets heel pijnlijks iets heel moois te maken, waardoor de dingen verteerbaarder worden, maar daardoor net ook schrijnender." Kampvuur won ondertussen prijzen op verscheidene filmfestivals en werd door het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding verspreid als positieve beeldvorming over holebi's in scholen. "Het was niet mijn bedoeling om een film met een grote boodschap te maken", zegt Defurne, "wel om een muurtje te doorbreken. Kampvuur gaat over mensen die hun eerste liefde beleven en daarmee worstelen. Daar kan iedereen zich mee identificeren, zij het een hetero, een biseksueel of een homo, die zich dan eindelijk eens niet in de plaats moet stellen van de Judy Garland van dienst. (lacht) Je hoort heel vaak dat de homo-emancipatie al heel ver staat, maar eigenlijk is dat niet waar. Homo's worden nog steeds in een hoekje geduwd. Ik heb niks tegen bijvoorbeeld Priscilla, Queen of the Desert, dat is een grappige film, maar de figuren zijn kolderhomo's. Ik wou een positief homoseksueel hoofdpersonage tonen.

"Enerzijds vind ik het jammer dat mijn werk soms gestigmatiseerd wordt als 'homofilms'. Mijn films zijn voor iedereen bedoeld. Sommige filmfestivals of zenders knappen op die term af en een deel van de Aziatische markt toont daardoor weinig interesse. Anderzijds is het homomilieu een heel sterke markt, doordat ze op zichzelf draait. Als daar iets kwalitatiefs in gebeurt, heeft iedereen het gezien. Dankzij dat toegewijde publiek heb ik internationaal naam gemaakt, waardoor het British Film Institute mijn films is gaan verdelen (Defurne is de enige Belg die verdeeld wordt door deze prestigieuze instelling, SDK), er in januari een koopvideo en dvd's uitkomen en ik nu een retrospectieve heb op Leuven Kort.

"Ik heb het gevoel dat ik wat kortfilms betreft nu dus wel mijn verhaal verteld heb. Met Kampvuur ben ik er eindelijk in geslaagd een film volledig te verwezenlijken precies zoals hij in mijn hoofd zat. Als ik nog kortfilms blijf maken, dreig ik mezelf te herhalen. Er zijn momenteel een aantal langspeelfilmprojecten in onderhandeling, maar ik wil pas aan iets beginnen als het kwalitatief goed zit, en wanneer er voldoende geld is. Ik wil niet in de val van een matige film trappen. Ik ben geduldig ongeduldig."

Leuven Kort loopt tot en met 2 december. De retrospectieve Bavo Defurne wordt vertoond op 25 november om 22.30 uur, op 29 november om 22.30 uur en op 1 december om 17 uur in het Waegehuys, Brusselsestraat 63, Leuven (016/22.21.13. of www.kortfilmfestival.be). De fototentoonstelling Kaspar is te bezoeken tot en met 23 december in het Centrum voor Jonge Kunst, Kasteel Claeys-Boüuaert, Mariakerke-Gent (www.cjk.be) en komt nadien ook naar Brussel. Info: www.bavo.org.

'Als ik nog kortfilms blijf maken, dreig ik mezelf te herhalen'

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234