Zondag 27/11/2022

'Ik ben een muzikale dief'

Het lijkt heerlijk verdwalen in die grote herten- ogen en zwarte krullen van haar. Maar onder die engelachtige façade schuilt niets heiligs bij St. Vincent. Haar songs zijn gitzwarte vertellingen over hardvochtige minnaars, haklustige chirurgen en pathologische leugenaars. Te ontdekken op Crossing Border.

Ze heet eigenlijk Annie Clark. Maar omdat de Texaanse niet verward wou blijven worden met elektrotante Anne Clark, koos ze voor een meer sacrale artiestennaam.

St.Vincent verdiende haar eerste sporen bij de avant-gardekunstenaar Glenn Branca en The Polyphonic Spree. Nog op haar cv: backing vocals bij Sufjan Stevens, waarna ze op eigen kracht ging touren met Arcade Fire. En op vraag van Bon Iver schreef ze nadien mee aan het grandioze 'Roslyn'. Solo maakte ze ook een boeiende evolutie door, hoewel de platen Marry Me en Actor vandaag vooral aardige vingeroefeningen lijken in vergelijking met haar intrigerende derde plaat Strange Mercy.

"Ik probeer een donkere sensualiteit in mijn songs te bewaren. Een vorm van mystiek is daarbij noodzakelijk. Van mij hoef je geen duidelijke antwoorden te verwachten: mijn liedjes twijfelen tussen waarheid en leugen", vertelt Clarke. Al neigen ze meer naar dat laatste. In de titelsong zingt ze bijvoorbeeld "Oh little one, I'll tell you good news that I don't believe, if it would help you sleep". En in 'Champagne Year' gaat het: "I make a living telling people what they wanna hear". Die vraag beheerst Strange Mercy: is het meestal niet beter om staalhard te liegen? "De waarheid is soms lelijk en goor", glimlacht Clark. "Eigenlijk willen alle mensen in een fantasie leven. Barmhartige leugens geloof je liever dan de kille waarheid. Is dat zo fout?"

Fucked-up huwelijksgeluk

Maar niet alleen bedrog ziet Clark als een zoete zonde. "Ik steel als de raven. Muzikaal ben ik kleptomaan (lacht). Zelfs m'n artiestennaam ging ik stelen bij een andere artiest: Nick Cave zingt in 'There She Goes, My Beautiful World' over een ziekenhuis met diezelfde naam. De riff van 'Year of the Tiger' speelde mijn moeder dan weer vaak op de piano, toen ik kind was. Dat muziekje is altijd in mijn hoofd blijven rondspoken. Daarom heb ik die melodie gewoon gejat."

Het blijkt niet de enige diefstal op haar nieuwste plaat. "In 'Surgeon' zing ik over genezing via pijn. Dat idee heb ik gestolen uit een stuk in Vanity Fair, waarin de dagboeken van Marilyn Monroe uitgeplozen werden. 'Best finest surgeon, come cut me open', schreef ze naar haar docent aan de Actor's Studio. Ik vond die uitspraak zo mooi omdat ze niet strookt met het algemene beeld van het dwaze blondje. Ze was emotioneel erg intelligent. Alleen als je de diepste krochten van je ziel durft verkennen, zul je bij iemand zo'n smeekbede afsteken."

Ook Clark ging diep in de aanloop naar Strange Mercy. "Liefdesverdriet, onzekerheid, de dood van enkele dierbaren... Ik scheerde vorig jaar een paar keer rakelings langs een inzinking. De ironie wil dat de mooiste muziek op zulke momenten ontstaat. Ellende is inspirerend, eenmaal je je uit je zetel kan slepen."

Ze heeft het onder meer over David Byrne, met wie ze momenteel aan een gezamenlijk project werkt. "Hou het maar onder ons, maar ik betrap mezelf erop dat ik indruk op hem probeer te maken. Meestal is het echter net omgekeerd: zijn muziek brengt me helemaal van mijn stuk." Met een kinderstemmetje vervolgt ze: "Later, als ik groot ben, wil ik David Byrne worden."

Aangezien Strange Mercy cirkelt rond leugens om bestwil, willen we uiteindelijk weten wat de barmhartigste leugen was, die zij ooit vertelde. "Ik zwijg liever dan de waarheid geweld aan te doen", verdedigt Clark zich. "Zo hoor ik wel eens dat mensen 'Marry Me' draaiden op hun huwelijk. Heel ontroerend, maar ik vraag me altijd of ze de tekst wel goed hebben gelezen. Het is een fucked-up versie van huwelijksgeluk (lacht). Wie ben ik immers om pasgehuwden te verhinderen dat ze zichzelf iets voorliegen?"

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234