Woensdag 20/01/2021

'Ik ben de woordvoerster van de Malinese vrouwen'

wereldmuziek

eerste plaat in zeven jaar van de malinese zangeres oumou sangare

Oumou Sangare is terug, eindelijk! De voorbije jaren is ze nog wel een paar keer in ons land geweest voor een concert, maar het was al zeven jaar wachten op een nieuwe cd van deze Malinese zangeres. Nu ja, de dubbelaar Oumou is niet helemaal nieuw: de plaat is een wat merkwaardige mengeling van bekend oud materiaal en nieuwe liedjes. Afrika's mooiste stem spreekt.

Parijs

Van onze medewerker

Christophe Verbiest

Geduld is een schone deugd. Na een stilte van zeven jaar heeft Oumou Sangare eindelijk nog eens een nieuwe cd uit. Maar dat geduld wordt niet helemaal beloond. Met platen als Worotan en (vooral) Ko sira heeft deze Malinese zangeres zich ontpopt tot een van de grootste stemmen van Afrika. Die vocale pracht is op de nieuwe dubbel-cd Oumou nog volop te bewonderen. Maar de plaat is vis noch vlees. Slechts acht van de twintig songs zijn nieuw, de andere komen uit Sangare's vorige drie cd's. De liedjes staan daarenboven door elkaar: voor nieuwe fans maakt dat weinig verschil uit, maar de trouwe volgelingen worden met Oumou toch wel een beetje gestraft.

Het lijkt erop alsof het platenlabel World Circuit met deze dubbelaar Sangare opnieuw wil lanceren. Een jaar of tien geleden was de firma op weg om uit te groeien tot een belangrijke huis van vertrouwen voor de (West-)Afrikaanse muziek met als speerpunten Sangare en haar landgenoot Ali Farka Touré. Maar zes jaar geleden is World Circuit bijna als bij toeval op een goudader in Cuba gestoten (Buena Vista Social Club en de uitlopers daarvan) en heeft het zijn Afrikaanse poot wat verwaarloosd. Oumou zou het signaal zijn dat World Circuit weer helemaal klaar is om ook in Afrika naar goud te blijven delven.

Waarom hebben we zeven jaar op een nieuwe cd moeten wachten?

Oumou Sangare: "Ik had tijd voor mezelf nodig en mijn zoon, die net negen is geworden, dreigde van mij te vervreemden. Het was ook nodig om als zangeres nog eens wat tijd in Mali zelf door te brengen, want de voorbije twaalf jaar heb ik vooral buiten Mali opgetreden, wat tot heel wat klachten heeft geleid van mijn landgenoten. Mon pays avait besoin de moi. Ik heb maanden lang heel Mali afgereisd en in elke uithoek van het land gespeeld. Ik heb ook van de tijd gebruikgemaakt om een hotelletje te bouwen in Bamako (lacht). Ik heb dus geen zeven jaar op mijn luie krent gezeten."

Is toeren in Mali erg verschillend van optreden in Europa?

"Heel erg zelfs. Als ik voor een Malinees publiek speel, dan begrijpen de aanwezigen meteen wat ik zing. Maar Europeanen en Amerikanen hebben natuurlijk uitleg nodig om te weten waarover ik het heb. Bon, ze reageren wel op de muzikale impulsen. Al merk ik wel dat een korte inleiding wel op prijs wordt gesteld. Maar het westerse publiek is mij even dierbaar."

Maar in Mali bent u een echte ster.

(lachend) "Maar neen, je suis une simple chanteuse. Ik ben een eenvoudige woordvoerster van de Malinese vrouwen."

Is dat een roeping?

"Ja, het is een taak die ik mezelf heb opgelegd. Waarom? Omdat ik zie dat de Afrikaanse vrouw erg lijdt onder de polygamie. Ik ben zelf in een polygame familie geboren: ik ben de eerste dochter van mijn moeder en ik heb met mijn eigen ogen gezien hoe die situatie op haar heeft gedrukt. Ik heb haar op jonge leeftijd al moeten helpen door op straat te zingen en kleine spullen te verhandelen. Dus ik ben het al van jongs af de polygamie en de gedwongen huwelijken beginnen te haten. En fait, c'est un peu personnel."

U bent afkomstig uit Wassoulou, een streek die wat afgesneden was van de rest van Mali en daardoor is er ginds een andere muziek ontwikkeld, die men ook wassoulou noemt.

"Ja, de muziek uit Wassoulou is een stuk ritmischer en meer dansbaar. Andere muziek, zoals de mandinge, is toch iets meer om naar te luisteren: daar draait het sterk om de tekst. Terwijl je bij de wassoulou al aan het dansen en het bewegen bent voor er gezongen wordt. Dat heeft met de ontstaansgeschiedenis ervan te maken: de muziek is oorspronkelijk bedacht om door jonge vrouwen gezongen te worden ter aanmoediging van de mannen die op het veld werken. Ze moest dus wel opzwepend zijn. Tegenwoordig gebeurt dat natuurlijk minder, wegens de mechanisering van de landbouw, maar het komt toch nog voor. En de teksten zijn nu ook wel wat belangrijker geworden."

Waarom vermengt u op Oumou oude en nieuwe songs met elkaar?

"We wilden un compil uitbrengen, het is een ideale manier om terug te kijken naar wat er de afgelopen jaren is gebeurd. Eerst een compilatie uitbrengen en vervolgens een cd met nieuwe songs is geen optie die we overwogen hebben. Het was mijn idee, waarmee de platenfirma vervolgens heeft ingestemd."

Oumou is verschenen op World Circuit en wordt verspreid door Munich.

'Ik ben van jongs af polygamie beginnen te haten'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234