Zondag 26/01/2020
Actrice Halina Reijn. Beeld Geert Joostens

Column

Ik begin zenuwachtig te worden voor mijn vertrek naar the old country, dat met de dag dichterbij komt

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

"As always girls should have long hair tied back in a neat ponytail." Mijn zus woont sinds kort vlak bij Londen en leest me aan de telefoon de regels voor waaraan haar oudste dochter op school moet voldoen. Wij, met onze hippieschool- en kikker­erwtenachtergrond, kunnen nauwelijks geloven dat er nog scholen bestaan die dat soort kapsel eisen, maar blijkbaar is dat in Groot-Brittannië normaal. Langzamerhand begin ik steeds zenuwachtiger te worden over mijn eigen vertrek naar the old country, dat met de week dichterbij komt. 

Wat is dat eigenlijk voor oord? In wat voor cultuur dompel ik me onder, pas ik daar wel? De stad waar ik zal wonen, is overweldigend groot en uitgestrekt met zijn 7 miljoen inwoners, om nog maar te zwijgen van de raadselachtige klassenmaatschappij waarin ik terecht zal komen. Alleen al de prijs van een kopje koffie doet me duizelen, al staat het pond voor ons nu gunstig zwak. Ik hoef dan misschien niet in uniform naar een intimiderende Harry Potter-school met enge regels, maar ik kom wel in het hart van het Britse theater terecht, tegenover een raspaard-acteur van Britse komaf, en ik moet van alles uitbeelden in ‘hun’ taal.

Na overleg is besloten dat we in de voorstelling Obsession, die we vanaf maart in Londen gaan repeteren, een Brits accent zullen hanteren. Even was er twijfel of Amerikaans meer gepast was, Italiaans werd zelfs door een acteur geopperd, maar de hoofdrol­speler en de regisseur werden het eens dat het accent van het land waar we in première gaan, het meest passend is. 

De taalcoach heeft alle woorden met dezelfde klank in groepen verdeeld en onder elkaar gezet. Vervolgens heeft hij met een voicerecorder de juiste uitspraak opgenomen, en nu loop ik dus de hele dag met mijn iPhone tegen mijn oor geklemd hardop te ratelen, om de klanken van de Engelse taal met het juiste Britse accent onder de knie te krijgen. Als ik ’s avonds laat thuiskom van mijn werk, nestel ik me haastig op mijn bank om naar The Crown te kijken, een serie over het Britse koningshuis. En ik probeer minstens tien minuten per dag de kaart van Londen te bestuderen, in de hoop enigszins grip te krijgen op de enorme metropool. 

Gelukkig heb ik onlangs een vriendin gemaakt die me samen met mijn zus wegwijs kan maken. Zowel in de straten als in de gebruiken, tradities en gewoontes van het volk. Zij speelt op dit moment acht keer per week Hedda Gabler in het National Theatre en woont in het hart van de stad. Ivo van Hove heeft haar geregisseerd in de voorstelling die wij eerder in Amsterdam opvoerden. Toen ze onlangs naar The Fountainhead kwam kijken, heb ik haar aangeklampt met de prangende vraag of ze me wilde helpen integreren. Ze nam het verzoek tot mijn opluchting zeer serieus.

Nog anderhalve maand en we vertrekken. Ik ben iets minder zenuwachtig nu ik een paar goede gidsen ter beschikking heb. Ik laat mijn haar maar groeien, zodat ik het in een neat ponytail kan dragen als ik aankom. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234