Maandag 18/10/2021

Iedereen kijkt naar Gilbert

Philippe Gilbert, de man die zondagochtend bij het ontbijt wereldkampioen wielrennen hoort te zijn, sprak gisteren voor internationaal publiek. De topfavoriet voor Geelong 2010 is nu al uithangbord van het mondiale wielrennen. Hij zei het in vier talen. ‘Ik kan winnen. Je peux gagner. I can win. Posso vincere.’

Waarom niet beginnen bij Australia’s Next Top Model, want aan de andere kant van de wereldbol is deze week goed gelachen. Meisje Y had de finale gewonnen van meisje X en daar was ze blij om. “I want to thank my parents, the judges and god.” Tot de presentatrice een bericht kreeg in haar ‘oortje’, het kleinood dat zondag in de koers niet mag gebruikt worden. Foutje in de telling. X gewonnen, Y verloren. Jammer. De Australische volksaard presenteerde zich wel in de reactie van Y. “Niets aan te doen. Honest Mistake. No Worries.”

Philippe Gilbert is zo ook al eens wereldkampioen geweest. “Gilbert à toute allure”, riep een commentator van de Franstalige televisie in 2005, op het moment dat Tom Boonen zich over de meet gooide. Missen is natuurlijk menselijk.

Vijf jaar later klopt het wel: ‘Gilbert à toute allure’ is de samenvatting van het heersende gevoel voor de race. Phil is niet te stoppen. Iedereen denkt dat Gilbert wereldkampioen wordt: de Aussies, de Italianen, de Zwitsers en de Nederlanders. Gilbert sprak gisteren in vier talen: “Ik ben één van de favorieten, dat betekent dat ik goed heb gewerkt. Twee maanden geleden had ik dit niet verwacht. Nu vallen gewoon heel veel dingen samen.”

Gilbert als topfavoriet voor een WK is nieuw. Eén jaar geleden in Mendrisio was hij hoogstens schaduwfavoriet. Wegens te weinig winnaar toen. Dat hij dat nu wel is, heeft alles te maken met wat na dat WK gebeurde. Er was de fantastische vier op een rij in het najaar, er was de Amstel Gold Race in het voorjaar er was de recente dubbele ritwinst in de Vuelta.

Volgens mentor Dirk De Wolf gaat het succesverhaal van Gilbert drie jaar terug in de tijd: “Na het WK van Stuttgart hebben we gesproken. De teneur was duidelijk: ‘Als je zo blijft trainen, word je geen winnaar. Toch niet van de echt grote wedstrijden. Dan blijft het bij de categorie daar onder. ‘Het Volk’, ‘Brabantse Pijl’ en ‘GP Wallonnie’. Nadien hebben we van Philippe een finisher gemaakt. Door te trainen op explosiviteit en op omwenteling.”

Gilbert ziet zelf een andere verklaring: “Ik heb het geluk gehad dat ik bij mijn profdebuut bij Française des Jeux meteen mooie koersen kon rijden. In mijn eerste seizoen al startte ik in Parijs-Tours. Dat heeft me doen dromen. Alles is nadien heel geleidelijk gegaan. Vierde, derde, tweede, en nu kan ik dus eerste worden.” Volgens Gilbert zet winnen ook aan tot nog meer winnen. “Als je wint heb je meer controle over jezelf in wedstrijden. Je bent rustiger. Neem nu Kolobnev. Die wil zondag net zo goed winnen als ik. Maar hij fietst niet met de wetenschap dat hij al een grote wedstrijd op zijn palmares heeft. Daarom zal hij sneller fouten maken dan ik.”

Gilbert is dit seizoen veel meer dan Tom Boonen de nummer één in de hiërarchie van het Belgische wielrennen. Maar die onderscheiding laat hem koud. “Daar doe ik het niet voor. Of ik de nummer één of twee ben in België interesseert met niet. Ik hoef niet per se een prijs te krijgen in de winter. Ik maak keuzes in wat ik wil winnen. En daar ga ik voor.”

‘75 procent kans’

Voor Gilbert en De Wolf is Geelong zo’n project. Een project waarvan de krijtlijnen deze winter al werden vastgelegd. “Elke winter stellen we een lijstje op met doelen”, zegt De Wolf. “Elk afzonderlijk en daarna leggen we die naast elkaar. Doorgaans zijn er nauwelijks verschillen. Van de Tour is dit seizoen nooit sprake geweest. De opbouw van het seizoen was duidelijk. Voorjaar met Amstel en Luik-Bastenaken-Luik, daarna het BK, geen Tour, maar wel Vuelta als opbouw naar het WK. Wat me geruststelt, is dat Philippe er altijd staat als hij naar iets toe werkt. Luik-Bastenaken-Luik heeft hij niet gewonnen. Vinokoerov ging op een moment dat hij niet kon reageren. En tijdens het BK maakte hij een fout. Dat kan gebeuren. Maar nu ben ik er gerust in. Vandaag heb ik voor Phil gereden met de auto. Wat je dan ziet, liegt niet. Hij is klaar.”

De Wolf en Gilbert werken ondertussen tien jaar samen. Dit WK zou de apotheose moeten zijn. Omdat het parcours op maat is en omdat de omstandigheden een zekere voorbestemdheid doen vermoeden. Het parcours lijkt Gilbert bijvoorbeeld beter te liggen dan elke andere kandidaat-wereldkampioen. “Het bevalt me”, zegt Gilbert. “Maar mocht de aankomst vlak na de tweede helling liggen, dan was het helemaal voor mij.” Ook voor De Wolf had het nog beter gekund: “De aankomst had driehonderd meter verder kunnen liggen. En het stijgingspercentage had iets hoger kunnen zijn. In dat geval had ik ons 90 procent kans gegeven. Nu houd ik het op 75 procent.”

Ook extrasportief zou een wereldtitel van Gilbert een sluitend verhaal zijn. In de week voor dit WK overleed de vader van De Wolf. Hij vertrok toch naar Australië, omdat vader Frans hem had gevraagd om ‘het werk af te maken’. “Als ik win zou dat mooi zijn voor mij, maar zeker ook voor Dirk”, zegt Gilbert daarover. “Zijn aanwezigheid hier is belangrijk.” De Wolf noemt Gilbert “een derde zoon. Iemand aan wie ik steun heb.”

En toch is het verhaal van Gilbert en Australië, niet alleen maar positief. Zijn zwangere echtgenote Patricia blogde in Het Nieuwsblad over een telefoongesprek waarin Gilbert ergernis en teleurstelling zou geuit hebben. Onder meer over het feit dat de Australische politie hem de toegang tot het parcours had ontzegd tijdens de verkenning. Als je topfavoriet voor een WK moet zijn, is er inderdaad een dankbaarder setting denkbaar dan Geelong, Australië. De affiniteit met het wielrennen is voorlopig beperkt. Iedereen in Australië zit dit weekend voor de buis, maar dat heeft alles te maken met de Grand Final Replay, een soort Superbowl in het immens populaire Australian Rules Football. Het gaat bovendien om een testwedstrijd nadat de eerste finale voor het eerst in 33 jaar op een gelijkspel eindigde. In Melbourne en omstreken gaat het voortdurend daarover. Niet over de Grand Final van Gilbert.

Uit de wielen gereden

Ook Torquay, waar het hotel van de Belgen ligt, ademt geen wielrennen. Het is een surfstad, of dé surfstad eerder. De thuisbasis van multinationals Ribcurl en Quicksilver, vlak bij Jan Juc en Bells Beach, walhalla’s voor wie graag op een plank staat. Torquay bevestigt zo nogal wat clichés over Australië. Elke straat zou ‘Ramsay Street’ kunnen heten. Bloemen voor het raam, klimop tegen de muur. En Gilbert lijkt zich niet meteen omhelsd te voelen door het gastland. Drie kangoeroes heeft hij al gezien. “Twee lagen dood langs de weg”, voegde hij er aan toe.

Het zou ook kunnen dat de teleurstelling en ergernis met iets anders te maken heeft. Op training zou Gilbert bij de beklimming van een col nogal nadrukkelijk uit de wielen gereden zijn door de ploegmaats. “Dat verhaal klopt”, zegt De Wolf. “Maar het bewijst dat de ploegmaats in vorm zijn. En het voorval dateert van bij het begin van de week.” Gilbert schrijft het toe aan de jetlag. “De eerste week was er een van hoogtes en laagtes. De conditie was soms goed, soms niet. Nu is er meer stabiliteit.”

Het ‘gameplan’ voor zondag is niet duidelijk. Moet Gilbert aanvallen om de groep uit te dunnen, moet hij speculeren op zijn eindsprint, of moet hij iets daar tussenin doen? Gilbert zelf is nogal overtuigd van zijn slaagkansen in de laatste rechte lijn. “Ik heb een goede vitesse de pointe, zeker na zo’n zware race. Weinig renners kunnen me in die omstandigheden kloppen. Alleen aankomen is mooi, maar sprinten is dat ook.”

Wie Gilbert als zijn belangrijkste concurrent inschat, was gisteren niet vast te stellen. Vertegenwoordigers van de buitenlandse media wilden graag weten wat de Belgische primus dacht van hun beste kanshebber en voorkomende Phil dichtte die stuk voor stuk prima kansen toe. “Pozzato is gevaarlijk. Cancellara ook. Ja, ook Hushovd. En Freire zeker.” Toch tipte Gilbert vooral die laatste. “Freire heeft zich hier echt op toegelegd. En wanneer hij zoiets doet, mist hij zelden.” Gilbert krijgt in ieder geval vier bewakers mee tijdens de wedstrijd. Aerts, De Weert, Hoste en Willems moeten hem doorlopend flankeren. “We mogen niet te ver uit elkaar rijden, omdat we alleen verbaal of via handgebaren kunnen communiceren”, zegt Gilbert. Dat heeft natuurlijk te maken met het door de UCI verboden gebruik van de oortjes. “Alleen Mario heeft de tijd zonder oortjes nog meegemaakt”, zei Gilbert. Nu, de Belgen zouden natuurlijk de Belgen niet zijn, mocht er ondertussen geen remedie bestaan. Bondscoach Bomans heeft een achterpoortje ontdekt in de reglementering. “Als het nodig is, dan schrijf ik wel een boodschap op de drinkbussen. En ik monteer een megafoon op het dak. Dat is niet verboden in de reglementen.”

WK ’s nachts op de buis

Een wereldkampioenschap wielrennen aan de andere kant van de wereld heeft zo zijn ‘nadelen’. Degene die geen seconde wil missen, zal zijn volledige nachtrust moeten opofferen. Sporza begint er zondagochtend om 0.40 uur aan op één. De start van het WK elite wordt om 2 uur Belgische tijd gegeven. De VRT brengt de wedstrijd rechtstreeks in de huiskamer met commentaar van Michel Wuyts en Karl Vannieuwkerke. Aansluitend op de rechtstreekse uitzending vanuit Australië (omstreeks 8.30 uur) volgt een terugblik vanuit Brussel met Lieven Van Gils en José De Cauwer. De ontknoping van de wegrit wordt herhaald.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234