Dinsdag 16/08/2022

'Iedereen is een vreemdeling'

rock

elliott murphy vanavond voor het eerst sinds lang te gast in ons land

Elliott Murphy geniet van zijn ravioli, maar hij eet altijd zijn mond leeg voor hij antwoordt. Every inch a gentleman, maar wel eentje die een beetje ijdel is, want voor de fotosessie zet hij zijn bril af. Hij heeft een nieuwe cd (Soul Surfing), eigenlijk zelfs ook een tweede (Rainy Season) en speelt vanavond voor het eerst sinds lang nog eens met een band in ons land.

Brussel / Van onze medewerker

Christophe Verbiest

De in Parijs residerende Amerikaan heeft in 2003 iets te vieren. Want dan is het precies dertig jaar geleden dat zijn debuut Aquashow is verschenen. Hopelijk ligt tegen dan zijn roman Poetic Justice in de winkel, want het begin van die western (te lezen op www.elliottmurphy.com) is aanlokkelijk. Drie weken geleden is Café Notes verschenen, een collectie verhalen en essays. Helaas is het werk voorlopig alleen in het Franse vertaald, maar Murphy heeft er goede hoop op dat het boek later ook in het Engels zal uitkomen. Laten we het dan maar over Soul Searching hebben, de nieuwe cd waarop een reeks knappe eigen songs prijken, maar ook twee covers, onder meer het verrassende 'Hold on', uit Mule Variations, de jongste studio-cd van Tom Waits.

Murphy: "Aanvankelijk wilde ik een hele coverplaat opnemen, allemaal soulsongs waarvan ik hou. Met soul bedoel ik niet alleen de zwarte muziek uit de jaren zestig en zeventig maar ook rockballads. Waits' laatste plaat is ronduit schitterend, ze behoort tot zijn beste werk. Ik heb een hekel aan de opvatting dat succes en jeugd onlosmakelijk met elkaar verbonden zouden zijn. Weet je, het is makkelijk om een genie te zijn op je 25ste, maar veel moeilijker om dat nog te zijn als je vijftig bent. Ik ben altijd op zoek naar de Picasso's van de rock, de muzikanten die nog aan bezig zijn op hun 92ste."

Dat wil jij ook?

"Ofwel val je dood op je 27ste met een naald in je arm ofwel wil je in bed sterven met een 19-jarige meid aan je zijde als je 90 bent. (lachend) Dat zijn de twee mogelijkheden en voor de eerste ben ik al te oud."

Je was een gereputeerde surfer in je jeugd. Refereert de titel aan het surfen?

"Niet echt, al ben ik sinds een jaar of drie weer regelmatig aan het surfen, maar dat heeft met mijn zoon te maken. De titel is meer een variatie op de Engelse uitdrukking soul searching. En soul surfing slaat op hoe ik met mijn emoties omga. Ik surf erop en probeer niet van mijn plank te vallen. Mensen denken wel een dat songschrijvers veel met hun emoties bezig zijn, terwijl liedjes bedenken je net de kans geeft dat niet te doen."

Het is, als ik het goed begrijp, makkelijker om over je emoties te zingen en te schrijven dan ermee om te gaan in het dagelijkse leven?

"Heel juist. Weet je waarom ik gitaar begon te spelen? Omdat ik schrik had om meisjes ten dans te vragen. Want, zo dacht ik, als ik op het podium sta, kan ik die meisjes toch ontmoeten en is de kans veel kleiner dat ik een blauwtje zal lopen."

Je nieuwe cd sluit netjes aan bij je vorige studioplaten.

"De nieuwe cd vormt samen met Beauregard en Rainy Season een trilogie. Bijna elk liedje had op elk van de drie cd's kunnen staan. Soul Surfing is wel de plaat waarop ik het sterkst naar mezelf kijk. Ik denk niet dat dat met mijn leeftijd samenhangt, het is meer een gevolg van een gevoel van vrijheid. Elke artiest wil het punt bereiken waarop het commentaar van anderen er niks meer toe doet. Ik heb het voordeel dat ik op zakelijk vlak redelijk onafhankelijk ben. En als je kunt doen wat je wilt, wordt je muziek sowieso persoonlijker. Rainy Season zit bij de cd als bonus bij Soul Surfing omdat de release ervan wat in het honderd is gelopen. Om in 2000 de duoplaat met Iain Matthews niet voor de voeten te lopen, is Rainy Season niet verschenen in bijvoorbeeld de Benelux, maar ze was wel al op de markt in Spanje en Duitsland. Dat heeft voor verwarring gezorgd."

Je hebt vorig jaar de liveplaat Last of the Rockstars op de markt gebracht. Heb je die titel gekozen omdat je jezelf liever als een rockartiest ziet dan als een singer-songwriter?

"Als ik met een groep speel, klink ik veel meer als een rocker. Maar ik blijf dezelfde persoon en de liedjes veranderen evenmin. (denkt lang na) Onder folkrock gaan toch meestal folkartiesten schuil die in de richting van de rock zijn opgeschoven. Terwijl ik een rock'n'roller ben die in de loop der jaren akoestischer ben geworden. Als troubadour heerst er tussen de band en het publiek een intiemere sfeer: je kunt iedereen in ogen kijken. Ik heb mijn publiek nodig, ik krijg veel feedback van mijn fans en dat is belangrijk. De rockstar daarentegen is de verpersoonlijking van de American Dream."

'Come on Louann' is een liedje over de strijd die ook wel bekend is al liefde. Het is een thema waarover je al vaak hebt gezongen, maar toch blijf je een frisse kijk behouden op het onderwerp.

"Bijna al mijn songs zijn gebaseerd op wat ik heb meegemaakt. Soms leidt dat tot een compleet fictief verhaaltje, maar niet altijd. Iemand heeft mannen en vrouwen eens de grootste grap van god genoemd. De verhouding tussen beiden verbaast en verwart me nog altijd. Net daarom schrijf ik er wellicht liedjes over. Ik ben altijd een fan geweest van liedjes met meisjes in de titel en ik wou nog een naam toevoegen aan de rockmythologie."

Je schrijft ook, maar musiceren blijft je hoofdbezigheid.

"Ik zeg altijd: literature is my religion and rock'n'roll is my addiction. Ik moet schrijven omdat ik zo met beide benen op de grond sta. Maar de kick van het podium blijft onweerstaanbaar. Wat ik voelde toen ik me als zestienjarige op de muziek ben gaan toeleggen, heb ik nooit verloren. It's a big escape. Ik heb ook nog acteerlessen gevolgd aan de unief. Maar ik had een bloedhekel aan het wachten dat met filmen gepaard gaat. Als je optreedt, krijg je meteen reactie, maar als filmacteur mis je de kick van het podium, er staat geen publiek te applaudisseren."

In 'Eifel Tower Blue' zing je: I'm a stranger in a strange land. Heb je dat gevoel nog altijd?

'Ik leef ondertussen al twaalf jaar in Parijs en ik voel me beter in Europa dan in de States. Maar de ironie van de migrant is dat hoe langer je ergens verblijft en hoe meer je van de cultuur weet, des te sterker je voelt dat je verschillend bent. Als ik in Amerika ben, voel ik me telkens meer vervreemd van dat land, want het verandert snel. In een bredere, zeg maar existentiële context, bedoel ik dat iedereen in deze wereld een vreemdeling is. Dat is niks nieuws als je Albert Camus gelezen hebt."

In een paar songs van de nieuwe plaat heb je het over sterfelijkheid.

"Het is een onderwerp dat me de jongste tijd sterker bezighoudt. Toen mijn eerste plaat verscheen, kreeg ik behoorlijk wat aandacht, maar ik ben er niet in geslaagd om een echt groot publiek te bereiken. Ergens diep in mezelf heb ik altijd gedacht dat ik daar nog een kans toe zou krijgen. Maar op een bepaald ogenblik, ik denk toen ik vijftig werd, heb ik beseft dat het nooit meer zou lukken. Ik zou nooit nog 25 zijn, ik zou nooit meer the next big thing zijn. Dat heeft me met mijn sterfelijkheid geconfronteerd."

Je speelt met heel wat uitstekende muzikanten op Soul Surfing: Olivier Durand, Ernie Brooks, Patrick Riguelle, maar de man die de songs domineert, is toch Kenny Margolis. Wat hij doet op piano, Fender Rhodes, Wurlitzer en accordeon is schitterend en laat de cd hier en daar naar soul geuren.

"Zeer zeker. Ik heb zelfs grappend gesuggereerd om de cd The Genius of Kenny Margolis te noemen. Veel mensen vinden wel dat zijn accordeonspel een 'Franse' invloed is. (lacht) Maar omdat hij nu met Cracker op toernee is, zal hij er live niet bij zijn. Maar ik speel volgende week wel met een band. Met hoeveel mensen precies, weet ik nog niet. Alleen ben je een soloartiest, met zijn tweeën een duo en vanaf drie is er sprake van een band."

Je hoeft je niet te schamen, hoor, ik kan ook maar tot drie tellen.

Soul Surfing + Rainy Season is verschenen op Last Call en wordt verspreid door Bang!

Elliott Murphy speelt vanavond om 20 uur in de Botanique, Koningsstraat 236, Brussel. Kaartjes: 10/12,50 euro. Info: 02/218.37.32. Morgen (vrijdag) om 22 uur in de Spirit of 66, Place du Martyr 16, Verviers. Kaartjes: 13 euro. Info: 087/35.24.24.

Elliott Murphy speelt met zijn band op woensdag 1 mei ook op het Boogie Town festival in het Parc à Mitrailles in Court-Saint-Etienne, nabij Louvain-La-Neuve. De rest van de affiche: Trigger Finger, The Seatsniffers, Five Horse Johnson, Southern Culture On The Skids, John Hammond's Wicked Grin, Six Hands & The Beat en Canned Heat. Info: 068/57.01.53 en 010/61.66.06.

'Als ik in Amerika ben, voel ik me telkens meer vervreemd van dat land'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234