Maandag 27/01/2020

'Iedereen dacht: what the fuck komt die doen?'

Christophe Coppens regisseert in De Munt. Christophe Coppens? Is dat niet die met zijn gekke hoeden? Ah, het is voor Het sluwe vosje van Janácek. Ze hadden hem dus nodig voor de dierenkostuums? Wel, niet dus. Coppens tekent voor de kostuums én de regie, en hij heeft de opera gelijk een nieuwe naam gegeven: Foxie!

Christophe Coppens is er niet helemaal gerust in. Hij is vriendelijk, dat wel, maar ook niet helemaal zeker van wat het interview brengt. De controlefreak in hem heeft alles goed voorbereid. Zo goed zelfs dat hij in de repetitiezaal voor onze fotograaf een decorstuk heeft laten klaarzetten: een praalwagen in de vorm van een boomstronk. Zo bang dat de mensen hem niet serieus gaan nemen?

"Ach, mijn plankenkoorts kan onmogelijk zo erg zijn als mijn eerste ontmoeting met de honderdtwintig man met wie ik deze productie aan het maken ben. Ik heb toen zelf de vraag opgeworpen die op ieders lippen brandde: what the fuck komt die hier doen? Ik heb hen toen hetzelfde geantwoord als nu: van mijn vijftiende tot mijn tweeëntwintigste was ik er tweehonderdduizend procent van overtuigd dat mijn toekomst in het theater lag. In de humaniora zat ik na school van zes tot acht uur op de academie voor theaterlessen, dictie, voordracht, ballet, alles wat je kon doen. Op mijn achttiende ben ik naar het conservatorium in Brussel gegaan, in de theaterklas van Senne Rouffaer. Al snel merkte ik echter dat ik niet zo'n goed acteur was. Ik zei tegen Senne dat ik graag regisseur wilde worden. Het antwoord was: "'t Kan me niet schelen wat je later doet, maar hier ga je acteren!" Ik ben dan maar 's avonds met mijn medestudenten zelf voorstellingen in elkaar beginnen steken. We speelden ermee in de Beursschouwburg, de Arenberg, overal in feite."

Hoe kwam u dan in de mode terecht?

"Ik zorgde ook altijd voor het decor en de kostuums. Op één van die voorstellingen had ik hoeden nodig. Toevallig kwam er een modejournaliste langs en drie maanden later stond ik in Parijs met die hoeden. Dat heeft mij 21 jaar - welja - afgeleid. Maar in alles wat ik in die jaren deed, nam storytelling een centrale plaats in. Toegegeven, dat was niet altijd nodig. Vaak stond ik daar met mijn verhaal en wilden ze gewoon een rode sjaal. Maar zo ben ik nu eenmaal."

Hoe bent u nu bij De Munt beland?

"Ik ben altijd kostuums blijven maken voor het theater. Dat was leuk, maar tegelijk ook altijd frustrerend omdat ik nooit kon beslissen wat er uiteindelijk mee gebeurde. Ik heb bijvoorbeeld de kostuums gemaakt voor To Be Sung van Pascal Dusapin in De Munt. Peter de Caluwe (directeur van De Munt, red.) vroeg mij toen of ik niet nog een voorstelling wilde doen. 'Ja, maar alleen als ik ook het decor mag doen.' En hij: 'Al eens gedacht om iets te regisseren?' Mijn eerste reactie was nee. Die tijd is voorbij. Ik woonde al in Los Angeles en hield mij vooral bezig met beeldende kunst. Maar de volgende dag heb ik hem teruggebeld: 'Ja, natuurlijk wil ik regisseren!' En ik moet zeggen: sinds ik hier zes maanden geleden ben begonnen, heb ik voor het eerst in mijn leven het gevoel dat ik alles wat ik geleerd heb tegelijk kan gebruiken. Al de omwegen en kronkels die ik heb afgelegd - theater, mode, beeldende kunst - hebben mij gevoed. Ik voel mij niet meer louter de decor- en kostuumontwerper. Ik ben bezig met het geheel."

Opera functioneert heel anders dan teksttheater. Het tijdsverloop ligt tot op de seconde vast.

"En dat vind ik super. Alles wat ik bedacht heb, gaat met de muziek mee. Alle bewegingen zijn lyrisch. Al de ideeën die ik tijdens het proces opteken - en dat is dikwijls echt tekenen in een schetsboek - ontstaan op basis van wat ik hoor. De plot van Het sluwe vosje is niet bepaald grote literatuur: het is gebaseerd op een stripverhaal uit de krant. Maar de muziek heeft meer potentie dan wat je meestal te zien krijgt: diertjes die rondhuppelen in het bos. Je moet ook kijken naar de nevenfiguren: de priester, de leraar, de vrouw van de cafébaas, die van de boswachter. Die personages kun je uitdiepen. En omdat ik geen ballet doe, kan ik al die prachtige interludia en balletmuziekjes gebruiken om dieper te gaan dan het verhaaltje."

Mensen zullen nochtans al gauw denken: rondhuppelende diertjes, dat is inderdaad iets wat je aan een kostuumontwerper moet geven.

"Eerlijk gezegd was dat precies wat ik dacht toen Peter de Caluwe mij Het sluwe vosje aanbood. Ik zal wel heel mooie vlinders kunnen maken en toffe krekels en grappige kikkers. Maar dat is nu net wat ik niet meer wil! Gelukkig heeft hij mij kunnen geruststellen: vergeet het bos, vergeet de vuurvliegjes, in die muziek zit véél meer. Door de bouwperikelen van De Munt zou de voorstelling ook niet in de mooie grote zaal plaatsvinden, maar in de tent op Tour & Taxis. En hoewel ik doodgraag die gouden zaal had bespeeld, was die tent eigenlijk beter voor het concept dat ik had. Bij mij speelt het verhaal zich niet af in een bos maar in een lelijke polyvalente zaal in een dorp. Daarin ontwikkel ik een verhaal over empowerment van vrouwen, over de levenscirkel, over oud tegen jong. Er staat de hele tijd een groep adolescenten op het toneel. Dat is een sterker beeld dan een voorbij huppelend dierenballet."

Daarom wilde u de opera ook een nieuwe naam geven?

"Dat was een heel gevecht. Ik vind Het sluwe vosje geen goede titel. Oorspronkelijk, in het Tsjechisch, heet de opera: De avonturen van het vosje Scherpe-oortjes. Aan dat vossenmeisje is niks sluws. Ze is vrank en vrij, nieuwsgierig, rechtuit, maar niet sluw. Maar in De Munt vond men het niet kunnen dat je aan een opera een naam geeft die het publiek niet kent. Foxie! was een mooi compromis. Een moderne naam die veel beter bij de protagonist past. Maar meer is het niet. Ik wil er niets diepzinnigs mee zeggen."

Komt er nog meer opera van Christophe Coppens?

"Eerst mijn eerste poging nog zien lukken. Maar ik moet zeggen dat ik het gevoel heb dat ik hier helemaal op mijn plaats ben. Ik weet het: een riskante uitspraak. Ik heb vaak in mijn leven gedacht 'nu ben je iets aan het doen wat niet jouw ding is'. Maar de laatste maanden waren de tofste van mijn leven. 's Morgens werd ik opgewonden wakker: hopelijk zijn er weer veel e-mails met problemen en vragen!"

Foxie!loopt van 17/3 tot 2/4 in het Muntpaleis. demunt.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234