Zaterdag 27/11/2021

Iedereen boos op Bert

null Beeld UNKNOWN
Beeld UNKNOWN

Elke week brieft deze kleine maar noeste belegger ons over de ins en outs van het beursgebeuren. Jules Hanot maakt ons in alle confidentie deelgenoot van zijn persoonlijke portefeuille.

CEO's horen het uithangbord te zijn van hun bedrijf. Inspirerende leiders met een voorbeeldfunctie die voorgaan in de strijd. We dachten dat Bert De Graeve er zo eentje was. Een ogenschijnlijk slim en minzaam man met een hart voor zijn bedrijf en het daarbij horend menselijk kapitaal. We hebben ons vergist. Bert blijkt niet meer dan een inhalige wolf in maatpak met een verregaande minachting voor de 'gewone man'. De besnorde generaal liet zijn soldaten in de steek en maakte er een onsmakelijk potje van.

Daarom zijn we boos op Bert. Hij liet zich kennen als een harde en hautaine 'patron', bereid zijn ziel en reputatie voor een handvol extra zilverlingen te verkopen. 'Alexander, voor mij en voor geen ander.' Daarmee maakt hij niet enkel zijn beroep te schande maar degradeert hij zichzelf van 'geliefde leider' tot een asociaal en schraapzuchtig ventje. Met de klap verloor hij alle respect en dreef hij de sociale onvrede nodeloos op de spits. Geen inschattingsfout of een kwestie van ongelukkige timing, zoals nu her en der wordt beweerd. Eerder de illustratie van een wereldvreemde mentaliteit die binnen de ivoren torens van de zich boven alles en iedereen verheven voelende 'captains of industry' regeert.

De Graeve en zijn hofhouding zijn immers geen onnozelaars. Ze konden en moesten weten dat de bekendmaking van een fikse opslag voor de grote baas midden in een ontslaggolf als pure provocatie zou worden onthaald. Er was nochtans meer dan tijd genoeg om een gebaar van begrip en solidariteit te stellen. Een uitgestoken hand van begrip en solidariteit waarmee de 'patron' zich ook een beetje mens toonde in plaats van een door geld gedreven robot.

Jammer, want we hadden Bert graag. Aan het eind van de vorige eeuw loodste hij de openbare omroep de moderne tijden binnen. Een man met een plan, die de verstarde want door en door gepolitiseerde instelling wist om te turnen tot een swingend overheidsbedrijf. Hij zei weinig, deed veel en was nooit te beroerd om in de clinch te gaan met bedilzuchtige politieke schoonmoeders. Toen hij naar Bekaert verkaste, was in en om de Reyerslaan dan ook vooral geween en tandengeknars te horen. 'Zo ne goeie hadden ze daar nog nooit gehad.'

Geheel volgens de verwachtingen klom hij bij de staaldraadreus op tot 'numero uno'. Bekaert floreerde als nooit tevoren en veroverde in geen tijd de immense Chinese markt. De Graeve werd manager van het jaar en verdiende zowel vast als variabel behoorlijk de kost. Met opties, pensioenrechten, verzekeringen en een bedrijfswagen elk jaar goed voor zo'n anderhalf miljoen euro. Geen haan die er naar kraaide. Wat goed was voor de CEO was goed voor het bedrijf. Het personeel profiteerde mee en beleggers zagen het aandeel tot boven de 85 euro klimmen. Alles ging om ter best in de beste der werelden.

Tot ook de Chinezen massaal zaagdraad gingen produceren en de markt met goedkopere producten overspoelden. Tot overmaat van ramp werden de subsidies voor het installeren van zonnepanelen overal teruggeschroefd, zodat Bekaert zijn ooit zo lucratieve zaagdraad aan de straatstenen niet meer kwijtraakte. Het aandeel kelderde en koerst nu doelloos rond de 23 euro. Met een van smart vertrokken gezicht kondigde de CEO aan dat de vette jaren voorbij waren. Er moest zwaar gesaneerd worden en een of meerdere ontslagrondes waren onvermijdelijk.

Merkwaardig toch dat zelfs een visionair bedrijfsleider als Bert de instorting niet zag aankomen. Onder zijn leiding werd Bekaert een zwalpend schip, bestuurd door een kapitein die enkel aan het eigen welbehagen denkt. Of dat een beloning van 435.000 euro verdient laten we in het midden. Vanzelfsprekend is zijn loonsverhoging volkomen legaal. Dat maakt ze niet minder onfatsoenlijk. "Hou die centen maar", had hij moeten zeggen. "Jullie kunnen ze beter gebruiken en Ingrid en ik zullen er geen boterham minder om eten." Dat deed hij niet. Bert zweeg en incasseerde. "

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234