Donderdag 08/12/2022

InterviewWim Hof

‘Iceman’ Wim Hof zweert bij ijskoude temperaturen: ‘Ik ben de afgelopen 40 jaar niet één keer verkouden geweest’

Twaalf jaar geleden reed Wim Hof (63) nog op een vrachtauto. Inmiddels is hij wereldberoemd, kost een Zoom-optreden 50.000 euro en wordt zijn levensverhaal verfilmd. Maar Hof wil meer: dat elk mens via zijn methode controle krijgt over lichaam en geest. ‘Diep ademhalen is gewoon lekker.’

Sara Berkeljon

Op de ochtend van het interview heeft het vierjarige zoontje van Wim Hof brand gesticht in een tipi. Hof gaat op zijn landgoed in het Gelderse Stroe voor, de metershoge tent in, om de ravage te laten zien. De binnenkant is bezaaid met zwartgeblakerde plekken, er zijn gaten. “Moet je kijken, het is gewoon kapot. Het hele ding moet afgebroken worden. We hadden hier samen een vuurtje gemaakt, in een metalen schaal. Ik zei tegen hem: je moet hiermee oppassen, anders steek je het huis in brand, en dan gaan de katten dood, en mama dood, en jij dood. Hij is gek van die katten.

“Het is héél gevaarlijk, zo zei ik dat. Het begrip was er, dat voelde ik. Daarna hebben we het vuurtje aangemaakt en er samen naar gekeken. Toen ben ik in de tuin gaan werken, en ergens heeft hij blijkbaar toch de uitdaging gevoeld met het vuur te gaan spelen.”

Levensgevaarlijk.

“Jaha, hij ging te ver! Dan ga ik niet meer praten, dan laat ik het hem even voelen. Ik heb voor het eerst in mijn leven tegen hem geschreeuwd en hem een klap op zijn kont gegeven. Vuur is pijnlijker dan wat dan ook, dus ik moet hem behoeden. Hij kreeg maar één tik, hoor. Alleen de gedachte al, dat hem iets zou overkomen. Ik hou van die jongen, ik zou doodgaan voor die jongen.”

Traint u hem ook?

“Dat is niet nodig. Ik laat hem gaan en hij volgt mij, zonder dat ik iets hoef te zeggen. In de winter gaat hij gewoon op blote voeten naar buiten. Van mij hoeft hij nooit een sjaal om.”

Hoe reageerde uw vrouw na de brand?

“Ze is met ruzie vertrokken. Ze vond dat ik beter had moeten opletten.”

Hof loopt verder over het landgoed, langs een grot, watervallen, een vijver vol vissen, een buitensauna, een joert, het woonhuis, een zwembad, tropische planten (“Ik ben een halve botanicus”) en een vrieskist vol ijsblokjes, waarin hij vanochtend tien minuten heeft gezeten.

Hof, ook wel: The Iceman – al hoef je dat er tegenwoordig eigenlijk niet meer bij te zeggen – pendelt heen en weer tussen het landgoed in Stroe en een bovenwoning in de Amsterdamse Pijp, die hij bewoont met zijn 34-jarige vriendin en hun 4-jarige zoontje. Hij steekt van wal: “Maar misschien verhuizen we binnenkort voor een half jaar naar Australië, waar mijn vriendin vandaan komt. Vanwege dat stupide covid heeft mijn vrouw haar familie daar al bijna drie jaar niet gezien. Ik heb zes kinderen, de oudste is 39 en de jongste is 4. Je kunt je afvragen hoe dat komt. Nou, ik ben gezond, viriel, ik hou van mijn vrouw en van het leven.

“Met mijn familie gaat het geweldig, al hebben we ook de schaduwkanten van het leven gezien. Mijn vier oudste kinderen zijn al jong hun moeder verloren, mijn eerste vrouw Olaya. Daarna heb ik nog een kind gekregen met mijn tweede vrouw, met wie ik tien jaar een relatie had, maar hem heb ik al twaalf jaar niet gezien. Over mij kan iedereen alles weten, want ik sta elke dag op Instagram, YouTube, dit, dat, overal. Vorige week was hier The Independent, 20 miljoen onlinelezers, en eind van de week was hier de TRT, gericht op de Arabische wereld met 300 miljoen kijkers. Vroeger was Nederland voor mij groot, nu is het voor mij klein. Dit allemaal ter introductie. Je hebt me even aangehoord. Begin nu maar met je vragen.”

Hof ademt heel diep in.

Doet u nu een ademhalingsoefening?

“O, ja! We ademen altijd, maar door de manier waarop we dat doen, doen we onszelf tekort. We ademen oppervlakkig, halfslachtig en ik ben ervan overtuigd dat dat leidt tot auto-immuunziekten. Mensen zijn erop gebouwd om gestimuleerd te worden. Diep ademhalen! Ik voel wanneer ik het nodig heb, wanneer ik een beetje adem tekort kom. Het is gewoon lekker. Als mensen seks hebben, ademen ze ook dieper.”

Nog een diepe ademteug. “Dit is eten, voor mij. Aan ontbijt en lunch heb ik geen behoefte, ik eet één keer per dag, vegetarisch, geen koolhydraten. Alcohol drink ik nooit, ik ben dronken van het leven.”

De in Sittard geboren Wim Hof, die lang als het betrekkelijk obscure fenomeen The Iceman door het leven ging en wereldrecords vestigde met onder het ijs zwemmen en in een vat vol ijsblokjes zitten, is sinds enkele jaren wereldberoemd als wellnessgoeroe. Onder zijn miljoenen volgelingen bevinden zich sterren zoals Orlando Bloom, Novak Djokovic, Matt Damon, Justin Bieber, de Kardashians en Arie Boomsma. Zijn boek werd in 44 talen vertaald, zijn YouTube-filmpjes, waarin hij zijn methode uit de doeken doet, miljoenen keren bekeken.

De BBC zond onlangs een succesvolle realityshow rond Hof uit met Britse bekendheden: Freeze the Fear. Het format zal volgens Hof wereldwijd worden uitgerold. Een Hollywood-film over zijn bewogen leven is in de maak: de regie is in handen van Oscarwinnaar Kevin Macdonald (One Day in September, The Last King of Scotland, The Mauritanian) en Handmaid’s Tale-acteur Joseph Fiennes speelt de rol van Hof.

“Joseph is hier geweest en in Amsterdam. Hij traint als een gek om zijn lichaam ook op één arm te kunnen laten balanceren. Hij vindt het een eer om mij te spelen, want hij gelooft in mijn methode. Eind deze maand doet hij mee aan mijn zomercursus in de Pyreneeën.” Een imperium, kortom, met Hof en zijn oudste zoon Enahm (39) aan het hoofd. Drie van zijn andere kinderen zijn eveneens werkzaam in het bedrijf, net als een van zijn broers.

De Wim Hof-methode behelst drie dingen: ademhalingsoefeningen (‘gecontroleerde hyperventilatie’; de instructies staan op YouTube maar doe dit vanwege kans op een ‘shallow water blackout’ nooit ín het water, waarschuwt Hof), koudetraining (koud douchen of ijsbaden) en ‘het cultiveren van een constructieve mindset’, een positieve instelling en de vastberadenheid om vol te houden. Hof: “Zo’n ijsbad is geniaal. Wat het met je lichaam doet, hoe het voelt. Je brengt je lichaam door die kou in acute stress, waardoor alles áán gaat staan.”

Ter voorbereiding op dit interview douche ik al twee maanden elke dag twee minuten koud, want ik heb geen ijsbad...

(onderbreekt:) “Dat is ook helemaal niet nodig! De douche is ook prima, al vanaf dertig seconden koud douchen per dag zijn er voordelen. In de winter kun je buiten zwemmen. Dat zie je overal groepjes doen, tegenwoordig. Zo leuk, dat mensen samen die power en levenslust delen. Het kost niks, en het geeft alles.”

Toch zie ik er nog elke dag tegenop om die knop naar koud te draaien.

“En ik ook! Ik ook! Maar dat is het juist: je lichaam moet ontwaken. We leven te veel in een comfortzone, waarin het altijd 21 graden is. Als je de hele dag aangekleed bent, heb je een andere stimulatie dan wanneer je naakt zou zijn, als een dier. Maar uiteindelijk zijn we zoogdieren. Als wij onszelf de hele dag bedekken, verzwakken we onszelf. Als je de kou in stapt, versterk je je lichaam.”

Als u in zo’n ijsbad zit, wat voelt u dan?

“Dan voel ik me thuis. Dan voel ik: this is the way it should be. Een práchtoefening, wat een catharsis. Je hoeft er verder niet over te filosoferen. Het is right. En het helpt me beter om te gaan met stress. De huur gaat omhoog, je hebt een ruzie op je werk, er zijn files, noem het maar op, dat veroorzaakt stress in het lichaam. En op een gegeven moment kan die stress te veel worden. Door een ijsbad in te gaan, leer je om rustig te blijven tijdens stress, en dat kun je toepassen in de rest van je leven.”

Uw leven heeft ups en downs gekend, maar het koude water is, sinds u op uw 17de de vijver in het Amsterdamse Beatrixpark in liep, altijd een constante gebleven.

“Absoluut! Het hielp mij om te gaan met problemen. De kou snijdt overal doorheen, zelfs door lethargie. En dat heb ik ook gekend, toen mijn tweede vrouw de relatie verbrak. Maar ik ben het blijven doen, die discipline heb ik altijd gehad. Als er iets is wat me mijn emoties even kan doen vergeten, is het het ijswater.”

Zijn methode kost niets, benadrukt Hof. Cursussen volgen bij een van de inmiddels talloze gecertificeerde Wim Hof-instructeurs kan, vanaf 85 euro, en wie meer wil, kan op reis met Wim zelf, naar zijn huis in Polen, bijvoorbeeld, of naar Spanje (2.499 euro voor zes dagen, exclusief vlucht), maar dat hóéft allemaal niet.

Hof: “Ik vind geld niet belangrijk. Wat voor mij belangrijk is, is mijn ijsbad, het geluk van mijn familie en mijn training. Op mijn 63ste verjaardag heb ik 63 minuten in ijswater gezeten, om te laten zien wat de kracht van de geest kan bewerkstelligen. Mijn methode is gratis te volgen, alles staat op internet. Het is mijn missie om gezondheid, kracht en geluk te verspreiden over de hele planeet.”

Lang werd Hof door niemand serieus genomen, maar sinds een jaar of tien is ook de wetenschap geïnteresseerd geraakt. In 2016 verscheen een Nederlandse studie van orthopedisch chirurg Geert Buijze (AMC Amsterdam) naar de invloed van koud douchen op ziekteverzuim. Hij vond een klein positief effect. Uit ander onderzoek van Buijze, gepubliceerd in 2019, bleek dat bij patiënten met auto-immuunziekte spondyloartritis de ontstekingsactiviteit verminderde na het volgen van een achtweekse training in de Hof-methode. En biomedicus Matthijs Kox en hoogleraar experimentele intensive care Peter Pickkers van het Radboud UMC publiceerden in 2014 een onderzoek dat aantoont dat de Hof-methode mensen in staat stelt hun autonome zenuwstelsel te beïnvloeden, iets wat tot dan toe wetenschappelijk niet mogelijk werd geacht.

Een groep gezonde mannen die tien dagen lang door Hof werd getraind, kreeg in het ziekenhuis een ongevaarlijk gemaakt bacteriebestanddeel toegediend. De getrainde groep wist met behulp van de ademhalingsoefeningen de reactie van hun immuunsysteem te remmen. Ze hadden minder ontstekingseiwitten in hun bloed en veel minder griepverschijnselen dan de ongetrainde groep. De resultaten zouden erop kunnen wijzen dat patiënten met auto-immuunziekten iets aan de Hof-methode kunnen hebben. Aan het Radboud UMC wordt nu vervolgonderzoek gedaan. Het onderzoek bewijst niet dat de Hof-methode het immuunsysteem ‘een boost’ geeft, iets wat Hof beweert, of dat het ziekten zou kunnen voorkomen.

En toch, toen Hof de resultaten van het Radboud onder ogen kreeg, moest hij huilen. “Ja, natuurlijk. Ik brak. Ik ben altijd voor gek versleten, geridiculiseerd. Ik ben nooit geloofd. Ik heb mijn zoon twaalf jaar niet gezien, door het systeem waar we in leven, waarin het alleen maar draait om geld en status. Het onderzoek zag ik als de doorbraak. Als je na al die jaren eindelijk wordt erkend, dan is het toch logisch dat dat een zalvende werking heeft? Op je psyche, die eerder pijn is aangedaan?

“Ja, de wetenschappelijke erkenning heelde mijn ziel. Ik ben altijd diep overtuigd geweest van de kracht van de kou, maar ik had te maken met hoe ik door de buitenwereld werd bekeken. Daardoor werd ik óók gevormd. Toen mijn vorige relatie uitging, kwam alles samen. Ik was arm en voelde me niets waard in deze maatschappij. Dat tezamen maakte me een kwetsbaar mens.”

Een leven aan uitdagingen

20 april 1959 Geboren in Sittard • 2000 Boek De top bereiken is je angst overwinnen2000 Wereldrecord onder ijs zwemmen (57,5 meter) • 2007 Wereldrecord voor snelste halve marathon op blote voeten door ijs en sneeuw (2 uur en 16 minuten) • 2007 Hof verbetert het wereldrecord in-ijs-staan • 2007 Hof probeert de Mount Everest te beklimmen in korte broek en op sandalen, maar staakt zijn poging op 7.400 meter • 2009 Hof beklimt in korte broek de Kilimanjaro • 2011 Hof rent een marathon door de Namibische woestijn zonder te drinken • 2011 Boek Becoming the Iceman2011 Onderzoek door Radboud Universiteit naar Wim en zijn technieken • 2014 Onderzoek door Radboud Universiteit in Nijmegen naar Hof-methode • 2015 Boek Koud Kunstje, met Koen de Jong • 2018 Onderzoek door Michigan Universiteit (VS) naar Wim en het effect van zijn methode • 2019 Onderzoek door AMC Medisch Centrum naar het effect van de WHM op patiënten met spondyloartritis • 2020 Onderzoek door Radboud Universiteit en Metabolites naar het effect van de WHM op metabolische activiteit • 2020 Boek De Wim Hof Methode, vertaald in 44 talen • 2022 Freeze the Fear (BBC) • 2022 Start productie Hollywood-film over het leven van Hof • Wim Hof woont in Amsterdam en Stroe met zijn partner en hun 4-jarige zoon. Uit eerdere relaties heeft hij vijf kinderen.

Bent u zelf ooit ziek?

“Ik ben de afgelopen veertig jaar niet één keer verkouden geweest. Ik ben nooit naar de huisarts geweest. Ik weet niet eens wie mijn huisarts is.”

Veel mensen sporten om er goed uit te zien. Hoe kijkt u daarnaar?

“Dat is allemaal leuk, maar het binnenwerk is ook belangrijk, en het binnenwerk stimuleer je met het ijsbad. Natuurlijk is sport belangrijk, and if you look good, you feel good. Ik til ook halters, en soms train ik grote vechters en dan leer ik ze een lesje. Maar een sportief lichaam is geen garantie dat je geen ziekten krijgt.”

Een ijsbad ook niet.

“Geen garantie, maar de kans is tig keer kleiner dan wanneer je het niet doet.”

Uw populariteit steeg hard tijdens de covid-pandemie. Hoe verklaart u dat?

“Tijdens dat stupide covid is het explosief gegaan, omdat mensen zelf het heft in handen wilden nemen en simpelweg omdat wat ik doe wérkt. Mensen zien dat. Bedrijven betalen mij tegenwoordig 50k om een Zoom-call te doen. Twaalf jaar geleden verdiende ik 7 euro per uur, toen reed ik de post rond met een vrachtauto.”

Was u ook zo overtuigd van uzelf toen u in die vrachtauto rondreed?

“Absoluut. Maar ik was onzeker gemaakt door het verbreken van mijn vorige relatie. Ik had geen geld, en zonder geld brokkelt de liefde af. Het slaat nergens op, maar zo zit de werkelijkheid in elkaar. Ik voelde me diep met haar verbonden en ik werd uiteengescheurd toen zij mij op straat zette. Daardoor werd ik depressief. Dat zou me nu niet meer gebeuren. Nu niet meer! Als mijn huidige relatie wordt verbroken, zal ik weten op te staan.”

Heeft u ooit gedacht: mijn leven is mislukt?

“Ik heb altijd het geloof in mijzelf behouden, en ik ben trots op mijn levensloop. Al moet ik eerlijk zeggen dat de vertwijfeling soms toesloeg, maar dat lijkt me ook logisch. Mijn grote liefde, mijn eerste vrouw, is van acht verdiepingen naar beneden gesprongen. Wie raakt daar niet vertwijfeld door? Dus die klap had ik te pakken, en ik was daarna een jonge, alleenstaande vader.

“Ik had haar ontmoet in een kraakpand in Amsterdam, zij was Spaanse. Vijftien jaar zijn we samen geweest, Olaya en ik, we kregen vier kinderen. Maar op een gegeven moment begon de neergang van haar psychische zijn, en ik keek hulpeloos toe. Ze was depressief, manisch-depressief en schizofreen. Ze had zeven of acht persoonlijkheden. Op een gegeven moment was ze niet meer in staat voor de kinderen te zorgen, daar kwam het op neer. Maar ik dacht: als ze er maar is, want ik ben in relaties altijd loyaal. Als ik maar had geweten wat ik nu weet, dan had ik haar kunnen helpen.”

Hoe?

“Met mijn methode. De bestaande psychiatrie, de pillen, hebben Olaya nog zieker gemaakt. Ze was zichzelf niet meer, haar wil was gebroken. Beestachtig was het, harteloos. Ze was echt ziek, ze deed rare dingen, had waanbeelden. Ze heeft met een mes in haar hand tegenover mijn oudste zoon gestaan. Mijn zoon heeft daar een enorme klap van gekregen, want hij hield zielsveel van zijn moeder.

“Uiteindelijk ben ik zwaar met hem geclasht na Olaya’s dood. Je kunt niemand de schuld geven van zo’n drama, en dus geef je de schuld aan diegene die het dichtst bij je staat, en in zijn geval was ik dat. We hebben tien jaar geen contact gehad, maar het kwam goed, en nu runnen we samen dit zeer succesvolle bedrijf.”

Later: “Mensen zijn hartstikke mooi, maar het moet niet verkeerd lopen, want dan worden ze raar. Zoals mijn vrouw. Maar ook zoals Hitler. Ik geloof niet in slechte mensen, mensen worden gek door het systeem. Een gelukkig en autonoom persoon is niet met geld, geweld, macht of oorlog bezig. En ik kan mensen helpen hun geluk en autonomie te vinden.”

Waarom had u tien jaar geen contact met uw oudste vier kinderen?

“Trauma. Mijn zoon had een antipathie tegen mij, en dat was het gevolg van trauma. Hij heeft mij jarenlang geprobeerd te manipuleren. Als puber wilde hij een scooter, en ik zei: je moet gaan werken, bij de Albert Heijn of zo, of ga kranten rondbrengen, zoals ik heb gedaan. Ik ben er beresterk van geworden, ik won van wielrenners! Nou, daarvan wilde hij niks weten, hij wilde het makkelijk hebben. Hij zat op het atheneum, de klad kwam erin, hij deed zijn best niet meer. Allemaal trauma wat daaronder ligt.

“Als ik geen scooter krijg, gaan mijn cijfers niet omhoog, zei hij tegen mij. En ik gaf toe, ik moest van mijn kleine inkomen elke maand afbetalen voor die scooter. Mijn zoon was de playboy van de buurt, zo reed-ie rond, kijk eens hoe mooi ik ben. Een knappe jongen, absoluut. Maar twee maanden later lag die scooter al half in puin, en hij is blijven zitten en naar de havo gegaan.”

Hij zegt dat de verwijdering ontstond toen u met de kinderen introk bij uw nieuwe vriendin, dat hij op z’n 18de door haar uit huis werd gezet, net als zijn zusjes, van 16 en 14, en dat hun broertje van 12 met hem meeging.

“Nee, hij vertrok en ze gingen in zijn kielzog. Ze wilden allemaal niet luisteren. Ze waren bij mij niet gewend dat ze aan tafel moesten zitten tijdens het avondeten, maar toen ik mijn tweede vrouw kreeg, werd er aan tafel gegeten. De kinderen waren van slag, en ze hadden slechts een klein zetje nodig om weg te gaan. Gelukkig gaan we nu beter met elkaar om dan ooit. Mijn dochters zeiden, toen ze op de basisschool zaten, altijd dat ik normaal moest doen, als ik weer eens in de winter in korte broek op het schoolplein stond. En later wilden ze ook niet veel van me weten wat betreft mijn discipline, mijn sport. En moet je nu eens zien: ze hebben hun opleidingen afgemaakt en ze werken voor mij, voor datgene waar ze vroeger tegen ageerden.”

Dat moet fijn zijn voor u.

“Ik heb altijd van ze gehouden. Maar de trauma’s waren op een zeker moment sterker dan onze band. Zo kan het leven ontsporen. Ook op mij heeft de dood van Olaya een zeer grote emotionele impact gehad, maar ik heb laten zien dat je, als je een diep dal hebt gekend, toch tot zeer grote hoogten kunt stijgen.”

Dat uw zoon van 18 het huis verlaat lijkt me overkomelijk, maar ook uw kinderen van 16, 14 en 12 leefden zonder toezicht in uw voormalige huurwoning, zonder elektriciteit.

“Er werd wel voor ze gezorgd, door vrienden en familie. Je moet niet vergeten: ik was óók confuus en in verwarring. Wat deed ik fout? Ik was altijd bereid ze te ontvangen, maar zij bleven koppig en gingen hun eigen weg. Later gaven ze mij daarvan de schuld. Van hún koppigheid! Zo zit het wel, hè. Niemand heeft de schuld, zo zie ik dat. Door trauma kun je zo in de war raken dat je de verkeerde beslissingen neemt. Mijn deur stond altijd voor hen open. Ik dronk wel, in die tijd. Ik dronk wel. Maar ik deed ook mijn werk. Ik was berggids, touroperator, postbode, vrachtwagenchauffeur, en ik deed mijn wereldrecords.”

Hoe bent u zelf opgegroeid, in wat voor gezin?

“Negen kinderen, in Sittard. Ik ben precies de middelste, ik heb ook een tweelingbroer. Mijn vader was afgekeurd, we leefden van een karig loontje, maar we hebben altijd plezier gehad. Mijn moeder was zeer gelovig, ze heeft zich altijd weggecijferd voor de kinderen, want God en de kerk wilden dat. Toen ze 80 was, vroeg ze: waar zijn mijn jaren? Ik heb me voorgenomen me dat niet te laten gebeuren, daarom haal ik alles uit het leven.”

Was er competitie tussen de broers en zussen?

“Heel erg. Er waren eigenlijk twee kampen: dat van mijn oudere broer Rob, en dat van mij. Hij was de succesvolle man, hij kon goed leren. Hij deed gymnasium, ik lts (lagere technische school, een voormalige Nederlandse opleiding, red.). Rob werd documentairemaker, hij heeft allerlei prijzen gewonnen, maakte talloze films en werd miljonair, maar nu zit hij in zak en as. Hij woont in Nicaragua. Hij dacht laatst dat hij mijn zaak wel even kon gaan overnemen, maar toen hij glorieus presteerde had hij geen aandacht voor me. Hij heeft altijd gebrek aan respect voor me gehad. Dus wat denk je zelf. Bovendien krijg je dan met mijn zoon te maken, die heeft daar helemaal geen zin in.”

Vond u het vroeger vervelend, dat u lts deed?

“Daar heb ik onder geleden, zeker. Ik voelde me minderwaardig, ondergesneeuwd. School is in een arm gezin het belangrijkste, want het is de springplank naar succes. Op een gegeven moment kwam ik tot de conclusie dat die hiërarchische manier van denken niets voor mij is. Ik heb me ervan bevrijd, en toen ben ik me in esoterie en yoga gaan verdiepen.”

U heeft nog steeds een heleboel geldingsdrang, volgens mij.

“Ja, natuurlijk! Ik wil erbovenuit steken.”

U werd tot pakweg tien jaar geleden vooral gezien als een apart figuur. Heeft u weleens gedacht: misschien hebben ze gelijk?

“Nee, nee. Galileo Galilei werd verketterd, en ik ook. Niet door de kerk, zoals Galilei, maar door de dominante stroming in onze samenleving, die voorschrijft dat je normaal moet doen. En als je niet normaal doet, ben je gek. Maar ik ben een baanbreker, een visionair en een pionier. Zo word ik tegenwoordig gezien, terwijl ik nog even gek ben als twintig jaar terug.” (weer een diepe ademteug)

Een van de vreemdere dingen die ik over u las, is dat u ooit op de fontein in het Vondelpark bent gaan zitten.

“Ik had het al honderd keer gedaan, maar dat was jaren eerder, en ze bleken de fonteinkop anders te hebben afgesteld, de opening verkleind, waardoor het water met een enorme druk naar buiten werd gespoten.”

Waarom deed u dat dan, honderd keer?

“Een klysma! Schoonmaken! Stront gaat eruit, haha, de vastzittende koek komt los! Ik had met mijn zoon afgesproken, en ik was te vroeg, dus ik ging zwemmen en ik dacht: ik ga mezelf weer eens schoonmaken. En toen ging het mis. Ik voelde direct dat het helemaal fout zat. Ik bleef in het water liggen, en mijn zoon, met wie ik had afgesproken, belde de ambulance. Ik kan goed tegen pijn, dat leer je door het ijswater, maar ik was bijna dood. Mijn darmen waren geperforeerd, ik werd helemaal opengelegd en schoongemaakt, daardoor kon ik weken niet eten. Ik zag eruit als iemand die net uit het concentratiekamp kwam.”

Heeft u er iets aan overgehouden?

“Helemaal niks, behalve een litteken. Dokters zeiden dat het anderhalf jaar zou duren voor ik weer normaal zou kunnen functioneren, en wereldrecords moest ik uit mijn hoofd zetten. Vier maanden later deed ik mijn volgende wereldrecordpoging, met een open wond. Ik heb toen twee uur in het ijs gestaan.”

Wat kreeg u voor zo’n record?

“Het begon met weinig, 1.000 euro per wereldrecord. En nu verdien ik 50.000 euro met één gesprekje. Ik ga daar verder niet prat op, want mijn boodschap is dezelfde. De wereld is gek, daarom krijg ik nu dat soort bedragen. Zo werkt het blijkbaar. Wat ik ontdekt heb, is vele malen groter dan wie en wat ik ben.”

Is het u ooit gaan tegenstaan, die wereldrecords?

“Je voelt je soms een circusartiest, een freak. Ik ben er ook trots op, want je moet het maar kunnen. Maar veel belangrijker vind ik het wetenschappelijk onderzoek dat naar mijn methode is gedaan. Dat had de wereld moeten wakker schudden en dat gebeurde niet. Ik word blijkbaar niet gedragen door de machthebbers. Ik word niet gedragen door de overheid, die eigenlijk kracht, geluk en gezondheid als prioriteit zou moeten hebben.”

U zou willen dat de Nederlandse regering zegt dat iedereen de Wim Hof-methode moet beoefenen?

“Het is gewoon een feit dat het hélpt. Dat is een werkelijkheid die gepresenteerd moet worden, aan iedereen, vanaf de lagere school. Het is verkeerd om de prioriteit in het onderwijs alleen maar aan de loopbaan te geven. Want als je later in je leven een keer wordt ontslagen, en je kunt niet met stress omgaan, word je depressief. Ik ben pas tevreden als elk mens, met behulp van mijn methode, de volledige beschikking heeft over zijn eigen lichaam en geest.”

Het contact met zijn vier oudste kinderen werd hersteld toen Hof, nadat hij door zijn tweede vrouw op straat was gezet, bij zijn dochter aanklopte voor onderdak. “Ik had haar tien jaar niet gezien, maar ze ontving me gewoon. Ik heb ook nooit iets naars gedaan, richting mijn kinderen. Ze hebben eigenlijk een goede jeugd gehad. De emotionele basis is supersterk. Vandaar is het langzaam maar zeker goedgekomen, ook met mijn andere oudere kinderen.”

Uw oudste zoon zag ook uw commerciële potentie.

“Ja, de opportunist. Dat zegt hij zelf ook, hè. Het was niet uit liefde. Maar uiteindelijk is de liefde ook weer gegroeid, de liefde heeft door ons zakelijke contact de kans gekregen weer op te bloeien. Hij begon als mijn manager en een manager krijgt 20 procent. Al snel werd dat 50. Op een gegeven moment, anderhalf jaar geleden, vond ik dat een en ander op papier moest. Toen kreeg ik moeilijkheden met hem. Ik zag weer dat oude beeld, van vroeger. ‘Jij bent niemand’, zegt hij dan. Terwijl de wereld inmiddels riep hoe geweldig Wim Hof wel niet was.”

Ik las een stuk in Quote, waarin hij vertelde dat u hem had geappt: ‘Zonder mij zou je manager bij Albert Heijn zijn.’

“Precies. En zo is het ook. Ik vind dat hij de samenwerking moet waarderen, want we zijn een gouden combinatie gebleken. Waardeer dat, en respecteer dat, denk ik dan, en dat doet hij niet altijd. Het had, zeker na het wetenschappelijke onderzoek, ook zomaar gekund dat iemand anders dan hij de commerciële potentie had gezien.”

En u vond een nieuwe liefde.

“Ja! Ruim zes jaar geleden ontmoette ik haar in Polen, waar ze meedeed aan een cursus. Alle cursisten gaan op zeker moment in schaarse kleding een berg op, vier, vijf uur in de vrieskou. Ik kwam haar tegen tijdens die wandeling. We maakten een praatje en ik vroeg haar wat ze na de cursus zou gaan doen. Ik zei: ‘You can come to my place.’ Die avond was het direct raak en sindsdien is ze nooit meer weggegaan. Ze is een stuk jonger, maar daar kan ik ook niks aan doen. Ze is scherp, knap, lustig, en half gek, net zoals ik. Leeftijd zegt niets. Ik heb meer energie dan wie dan ook.”

Zou de populariteit van uw methode ook een hype kunnen zijn?

“Totaal niet. Ik ga de wereld veranderen. Dit is pas het begin.”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234