Maandag 30/11/2020

Interview

Ian Thomas: "Kritiek gebruik ik als brandstof"

Beeld Greetje Van Buggenhout

Twee jaar woont zanger Ian Thomas nu in Los Angeles en hij wil er nooit meer weg. Gelukkig voor zijn Belgische vrienden en fans keert hij deze zomer terug naar de stad waar hij opgroeide. Een gesprek met Goesting Magazine over veganisme, feesten met Jaden Smith en inspirerende quotes.

"Dag jongen, oe is 't?" De serveerster van het veganistische restaurant Lombardia in hartje Antwerpen vliegt Ian Thomas (19) om de nek. De zanger kent het adresje als zijn broekzak, hij kwam hier al met zijn ouders lang voor hij twee jaar geleden de stap zette om veganist te worden. Voor we pap kunnen zeggen, staat er een mok dampende gemberthee, een bord met magic mushrooms en een appelsien-banaansapje op ons tafeltje en prikt Ian met zijn vork in een groot bord rauwkost.
"Mijn ouders zijn altijd bezig geweest met wat ze aten, ze hebben een tijdje macrobiotisch gekookt en mijn moeder is vegetariër. Ik heb van jongsaf geleerd om op verpakkingen te kijken. Toen ik wat zat te surfen, botste ik op een artikel over veganisme. Hoe meer ik erover las, hoe gekker ik het vond dat er nog zo weinig mensen mee bezig zijn en dat het niet overal gepromoot wordt. Veganisme is de oplossing voor bijna alle problemen, daar ben ik rotsvast van overtuigd. In een tijd waarin kankers, burn-outs en depressies woekeren en mensen zich machteloos voelen ten opzichte van klimaatproblemen, ligt de oplossing in onze eigen handen. Veganisme is het meest effectieve wat je als mens kan ondernemen."

Kan je een voorbeeld geven?
"Heb je even? (lacht) De veeteelt neemt veel landbouwgrond in beslag, bij vervanging van dierlijke producten door plantaardige is veel minder grond nodig. En voor dierlijk voedsel is meer dan tien keer zoveel water nodig als voor plantaardig voedsel. Dan is het toch duidelijk dat we moeten stoppen met vlees eten? Er zijn bijna 1,5 miljard koeien op onze planeet, maar elke dag kunnen we een miljard mensen geen eten geven. Door je dieet aan te passen, kan je het wereldvoedselprobleem mee de wereld uithelpen. Als iedereen dat zou doen, en ik geloof dat die tijd er zeker komt, wordt de lucht niet alleen schoner, maar zullen ook minder mensen ziek zijn. De overconsumptie van dierlijke producten is een van de grootste problemen in onze samenleving. Of ik nooit zin heb in een curryworst? Natuurlijk wel! Maar ik wil dieren geen pijn doen. Waarom zou ik dan iemand anders betalen om het voor mij te doen? No way. Maar geloof me, hier moet ik écht mijn best voor doen." (wijst naar zijn bord vol groenten)

Gemakkelijk lijkt het me niet om in Antwerpen veganistisch te eten.
"Klopt, in LA heb ik het als veganist veel gemakkelijker. Daarom kom ik zo vaak naar de Lombardia als ik in Antwerpen ben. Ik weet dat ik hier met een gerust hart kan eten. Als ik slecht geslapen heb of ik ben verkouden, dan vraag ik hier wat ik het best kan eten en drinken. Maar moet ik mijn hoofd in het zand steken omdat er zo weinig aanbod is? Nee. Ik zie enkel positieve gevolgen van the vegan life. Mijn grootmoeder bijvoorbeeld had last van een te hoge cholesterol, de dokter kon haar niet helpen. Twee weken heeft ze een vegan dieet gevolgd en haar waarden zijn opnieuw normaal. Mijn papa heeft sinds ik terug ben uit LA geen vlees meer aangeraakt. Gisteren belde hij me om te zeggen dat hij zich veel beter in zijn vel voelt."

Beeld Greetje Van Buggenhout
Beeld Greetje Van Buggenhout

Opbeurende quotes

Hebben je ouders, acteur Frank Hoelen en choreo­grafe Brigitte Derks, en stiefvader, acteur en (musical)­zanger Chris Van Tongelen, je gesteund in je keuze om veganist te worden of hebben ze je ooit proberen tegenhouden?
"Ik ben altijd vrij geweest, zowel in mijn geloof, mijn voeding als in de kleren die ik draag. Ik heb zelf mijn weg mogen zoeken. Toen ik zei dat ik veganistisch wilde eten, moedigde mijn moeder me zelfs aan. Ze vroeg wat ze voor me kon halen in de winkel. Veel ouders zouden zeggen: doe dat maar als je later alleen woont, of koop dat maar van je eigen centen. Mijn moeder niet, zij stond ervoor open."

Hebben ze er ook nooit op aangedrongen dat je een diploma moest halen?
"Ik heb wel een Amerikaans diploma van Calabasas High School, hé. Toen ik zei dat ik verder wilde in de muziek, hadden m'n ouders daar geen problemen mee. Mijn biologische ouders, Frank en Brigitte, zijn twee speciale, leuke, mooie mensen. Kun­ste­naars hé. (lacht) Doe je ding, hebben ze me altijd gezegd. Creëer jezelf."

Johannes Genard van School is Cool zei na afloop van VTM-programma Liefde voor Muziek dat je een wandelende motivational poster bent. Ook op je Twitter spui je voortdurend inspirerende quotes. Wat betekenen die quotes voor jou?
"Ik weet hoe het voelt om geen hoop meer te hebben en je eenzaam te voelen. Ik werd als veertienjarige zwaar gepest op school. Elke dag werd ik uitgemaakt voor homo of wannabe, dat was een verschrikkelijke perio­de. Ik heb toen de slechte kant van de mens leren kennen, maar mijn geloof in de mens is niet verdwenen. Onze maatschappij is gebaseerd op angst: draag deze deodorant, anders ga je stinken. Laat je tanden bleken, anders wil geen enkel meisje nog met je naar bed. Ik geloof net in het omgekeerde en daarom post ik zoveel opbeurende quotes. In elke mens zit een goeie en een slechte kant, als onze maatschappij kan evolueren naar een samenleving waarin dat positieve meer aan bod komt, zou dat voor iedereen beter zijn."

Komt kritiek dan extra hard binnen?
"Ik volg niet wat er over me geschreven wordt, ik wil dat ook niet weten. Kritiek raakt me, maar ik heb het ook leren plaatsen. Als je daar van kleinsaf tegen hebt moeten opboksen, leer je daar mee omgaan. Ik geloof sterk in 'truth is power', als je eerlijk bent en je ook je donkerste kanten durft laten zien, dan kan er niks gebeuren. Iets wat oprecht is, kan niet bedreigd worden. Kritiek gebruik ik als fuel, brandstof om los mee door die negatieve commentaar te breken. Maar kwaad maakt het me zeker niet, mensen lezen ook maar wat ze lezen. Wat me echt zou kwetsen, is als mensen die me écht kennen zich negatief over me zouden uitlaten. Kritiek laat ik van me afglijden, anders zou het leven voor mij als artiest ondraaglijk zijn."

Beeld Greetje Van Buggenhout
Beeld Greetje Van Buggenhout

Keihard genieten

Als je eind augustus terugkeert naar LA, sta je er helemaal alleen voor. Je stiefvader, moeder en zusje zijn terug naar België gekomen. Hoe is het om vanuit LA naar Antwerpen te kijken?
"Antwerpen is zonder twijfel een van mijn lievelingsplekjes in de wereld. Dat is mijn hometown, de stad waar ik tot mijn twaalfde heb gewoond. Tegenwoordig ben ik liever in LA, moet ik toegeven. De mentaliteit en de manier van denken zijn er zo anders, internationaler, wereldser. Maar als ik hier ben, kan ik nog altijd keihard genieten. Gisteren ben ik met mijn vrienden naar de cinema geweest en zijn we iets gaan eten. Soms voetballen we op de veldjes van Urban Soccer in Boechout. Ik heb zelf nog bij de jeugd in eerste klasse gespeeld, zowel bij Lierse als bij Antwerp en een paar van mijn vrienden spelen nu bij de jonge Rode Duivels. Maar ik besef dat mijn toekomst niet in Antwerpen ligt. Als de wereld onze thuis is, waarom zou ik dan in één kamer blijven? Er is nog zoveel wat ik wil zien en beleven."

Alleen zijn in LA schrikt je dus niet af?
"O toch wel, maar dat is normaal denk ik. Het is best een grote stap om helemaal aan de andere kant van de wereld te zitten, zonder mijn broertje en zusjes, mijn familie en vrienden. Maar dat houdt me niet tegen, integendeel. Dat is net leuk en spannend! Door zo'n dingen te doen en uit je comfortzone te stappen, groei je. Ik heb nu een tijdelijk visum, na vijf jaar kan ik een Green Card (immigratievisum, red.) aanvragen en dat ben ik ook van plan. Ik kom niet terug naar België, mijn toekomst ligt in LA."

Je was veertien toen je een platencontract bij Universal Music aangeboden kreeg, daarna ging het heel snel. Heb je het gevoel dat je daardoor iets gemist hebt in je jeugd?
"Nee, want ik haal dat nu ruimschoots in. (lacht) Mijn vrienden hebben misschien een andere jeugd gehad dan ik, maar ik ben nog altijd maar negentien, hé. Het verschil met een zestienjarige is dat ik nu mijn mannetje kan staan en kan genieten van complete vrijheid. Ik hoef geen toestemming meer te vragen aan mijn ouders om naar een fuif te gaan, ik ga gewoon. Mijn vrienden werken intussen ook, maar tussendoor spreken we af en gaan we uit. Wat wel een groot verschil is met leeftijdsgenoten is dat ik altijd omringd ben door heel volwassen mensen, dat heeft zeker een effect gehad op mijn persoonlijkheid. Ik weet zeker dat hier een andere Ian voor je had gezeten als ik niet in de muziekbusiness was terechtgekomen."

Dat kan ik me voorstellen als je plots op dezelfde school zit als de jongste Kardashian-zusjes en je bevriend raakt met Jaden, de zoon van Will Smith.
"Natuurlijk is dat cool, maar zelf vind ik dat niet zo belangrijk. Je zal me dat zeker ook niet horen rondbazuinen ofzo. Fame is niet belangrijk, maar bekendheid kan je wel inzetten om iets te doen wat wél een verschil maakt: mensen helpen en samenbrengen. Natuurlijk is het cool om naar de party van Jaden Smith te gaan en veel likes te krijgen, ik ben een jonge kerel die daar net als iedereen gevoelig voor is, maar blijvend is dat niet. Wat blijft is, wat je voor anderen doet. Mijn muziek kunnen delen met anderen, een droevige of zieke fan omhelzen en aanmoedigen, dit interview kunnen geven, dat zijn voor mij waardevolle zaken. Ik maak me geen illusies: er zullen altijd mensen zijn die denken: wat een mongool, die Ian Thomas, maar er zullen er zeker ook zijn die zeggen: zó had ik het nog niet bekeken. Ik ben gewoon heel gelukkig dat ik kan delen waar ik in geloof."

Beeld Greetje Van Buggenhout
Beeld Greetje Van Buggenhout

Extatisch

Je werkte al samen met grote namen in de muziekwereld, rappers Tyga, Snoop Dogg en hiphopper Flo Rida, en werd begeleid door mediacoach en ex van Michael Jackson Debbie Rowe. Wat zal je van die samenwerkingen bijblijven?
"Dat het ook maar mensen zijn. De magie verdwijnt snel als je naast hen in de studio staat. (lacht) Ik weet nog hoe extatisch ik was toen Cheers met Tyga af was, ik geloofde het zelf haast niet. Dat een ster als Tyga zelfs nog maar weet dat ik besta, dat vond ik al te gek voor woorden. Toen onze song klaar was, belde ik met mijn beste vriend: man, dit geloof je nooit! Maar tegelijkertijd zie ik de relativiteit ervan in. Ik besef wel dat mensen eerder naar muzikanten en filmsterren luisteren dan naar politici. Dankzij mijn muziek heb ik een platform dat ik voortdurend aan het uitbouwen ben. Voor zover ik weet, heb ik één leven, dus wat ga ik doen? Pointless dingen om mijn eigen ego mee op te poetsen? Ik richt me liever op iets positiefs, dus wil ik hard werken om aan de top te komen zodat ik het leven voor iedereen beter kan maken. Dat is wat mij drijft."

In de boekjes word je volop gelinkt aan de Amerikaanse YouTube-ster Stella Rae, je hebt haar zelfs al mee naar Lombardia gebracht. Vind je dat een vervelend neveneffect van beroemd zijn?
"Nee, we vinden dat grappig. Stella en ik Facetimen bijna elke dag, nu iets minder door het tijdsverschil tussen België en LA. We lachen met die aandacht in de pers, wij weten hoe het zit tussen ons en dat is voldoende. We zullen wel zien wat de toekomst brengt, we amuseren ons en voelen ons goed bij elkaar, dat is het voornaamste."

In Het Laatste Nieuws stond onlangs dat je kapsel opvallende gelijkenissen blijft vertonen met de coupe van Justin Bieber: je witblonde lokken ruilde je in voor een pittig broske. Een grap, een ode of louter toeval?
"Ik moet je teleurstellen, het echte verhaal is een pak saaier. Het is trouwens niet Bieber die gestart is met de trend van de blonde meshes, ik zag die bij een aantal bekende YouTube'ers opduiken en mijn modellenbureau zag er geen graten in. Ik heb acht maanden rondgelopen met gebleekt haar. Toen ik het twee maanden geleden wilde afscheren, hield het bureau me tegen. Ik moest wachten tot ik terug naar België vertrok. Toen het eindelijk mocht, had Justin Bieber zijn lokken ook net afgeschoren. Ik zweer het je, dat is het echte verhaal. Maar in godsnaam: who cares? Schrijf maar op dat ik mijn haar wil laten groeien. Mocht Bieber dat ook doen, dan weten jullie: ik was eerst!"
www.ianthomasofficial.com

Beeld Greetje Van Buggenhout

Ian Thomas

- Geboren in 1997 in Antwerpen.
- Woont sinds twee jaar in LA.
- Brak door met een cover van Justin Biebers 'Baby'.
- Werkte samen met o.a. popartiest Lance Bass en rappers Snoop Dogg en Tyga.
- Was te zien in VTM-programma's De Grote Sprong, Kattenoog en Liefde voor Muziek.
- Bracht tot nog toe vier albums uit.
- Is sinds twee jaar veganist.
- Werkt als model voor Wilhelmina International.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234