Donderdag 14/11/2019

I Dreamed Of Africa

Regisseur Hugh Hudson

Na een dramatisch auto-ongeval komt de Italiaanse Kuki Gallmann (overtuigende vertolking van Kim Basinger) via haar nieuwe echtgenoot Paolo (rol van Vincent Perez) terecht in Kenia. Dat wordt haar tweede vaderland, waarvan ze passioneel begint te houden, ook al zijn de levensomstandigheden er in eerste instantie niet bepaald makkelijk. Maar Kuki weet van doorzetten en de schoonheid van de Afrikaanse natuur is sowieso betoverend. Maar dan slaat het noodlot opnieuw toe. Niet één keer, maar meerdere keren... I Dreamed Of Africa is gebaseerd op de gelijknamige autobiografie van Kuki Gallmann, die momenteel de Gallmann Foundation leidt die zich voornamelijk op 'wildlife conservation' toelegt, maar dat aspect wordt alleen in de epiloog even aangeraakt. Het scenario springt met hetzelfde gemak over kleine tegenslagen en grotere drama's heen om slechts naar het einde toe toch wat aan spankracht te winnen. Met Kim Basinger, Vincent Perez, Eva Marie Saint, Robert Loggia en Daniel Craig.

HHHHH

Things You Can Tell Just By Looking At Her

Regisseur Rodrigo Garcia

Het gebeurt wel vaker dat een cameraman zin krijgt om zelf in de regiestoel te gaan zitten. Jan De Bont en Barry Sonnenfeld zijn slechts twee bekende voorbeelden. Maar het komt minder vaak voor dat zo'n director of photography een scenario schrijft dat hij nadien ook zelf regisseert. Nog zeldzamer wordt het als zo iemand voor zijn low budget-debuut meteen een indrukwekkende cast bij elkaar krijgt. De man die dat allemaal klaar speelde, is de in Mexico-stad geboren Rodrigo Garcia, die aan het American Film Institute ging studeren en daarna een carrière uitbouwde als cameraman. Dat hij zin kreeg om zelf ook eens een filmscenario te schrijven, is niet eens zo verwonderlijk als u weet dat Rodrigo de zoon is van Nobelprijswinnaar literatuur Gabriel García Márquez. In Things You Can Tell zit trouwens een knipoogje naar zijn vader, in de scène waarin de blinde Carol een brailleversie van Honderd jaar eenzaamheid zit te lezen.

De episodische structuur van Things You Can Tell roept herinneringen op aan films zoals Short Cuts van Robert Altman en Magnolia van Paul Thomas Anderson. De film bestaat, behalve uit een proloog en epiloog, uit vijf aparte episodes of zogenaamde vignettes, waarin telkens een of meerdere vrouwen de hoofdrol spelen. Soms duiken die personages ook nog in een bijrol op in een ander fragment. Alle verhalen zijn gelokaliseerd in de buurt van Los Angeles, meer bepaald in de San Fernando Valley, met als opmerkelijke bijzonderheid dat geen van de personages ook maar iets te maken heeft met de film- of showbizz. Het zijn dus 'gewone' mensen met 'gewone' problemen, maar hun respectieve verlangens en verwachtingen, ontgoochelingen en verdriet worden zo genuanceerd en fijnzinnig getekend, zo delicaat en gevoelig vertolkt, zo stijlvol en rustig in beeld gebracht dat zowel hun eenzaamheid als hun zorgzaamheid als het ware tastbaar en zichtbaar wordt, net als het harde zonlicht van L.A. Met Glenn Close, Holly Hunter, Calista Flockhart, Gregory Hines, Kathy Baker, Valeria Golino, Cameron Diaz, Amy Brenneman, Matt Craven, Penny Allen, e.a.HHHHH

A la Verticale de l'Eté

Regisseur Tran Anh Hung

Met A la Verticale de l'Eté heeft de in Vietnam geboren cineast Tran Anh Hung een prachtig gefotografeerde en rustig geritmeerde film afgeleverd, die de loomheid van een warme namiddagsiësta even tastbaar maakt als de verfrissing van een hevige stortbui. Het lijkt wel een poëtisch pleidooi voor onthaasting. Het contrast met de hallucinante drukte van zijn vorige, in Saigon gesitueerde film Cyclo is dan ook erg groot.

Hanoï, vandaag. Drie zussen komen samen om in het restaurant van de oudste zus Suong het herdenkingsmaal voor te bereiden naar aanleiding van de verjaardag van het overlijden van hun moeder. Hun verstandhouding is uitstekend en heeft soms iets samenzweerderigs. Bijvoorbeeld als ze tijdens het uitvoeren van 'vieze' keukenklussen vertellen over het traditionele taboe om met hun 'onreine' handen het hoofd van een man aan te raken, 'maar iets anders mocht dan weer wel'. Ze praten over zichzelf, maar ook over het huwelijk van hun overleden ouders. Een gelukkig huwelijk, maar waar toch een zweem van twijfel en geheimzinnigheid omheen hangt. Hun nieuwsgierigheid wordt echter in bedwang gehouden door een delicate vorm van familiale pudeur. Maar misschien speelt er ook wel zoiets als 'niet willen weten'. Naargelang het verhaal zich ontwikkelt, zal duidelijk worden dat de drie zussen ook elk hun eigen, zorgvuldig verborgen geheim hebben. Met Tran Nu Yen Khe, Nguyen Nhu Quynh, Le Khanh, Ngo Guang Hai, Chu Hung, Tran Manh Cuong, Le Tuan Anh, Le Ngoc Dung, e.a.

HHHHH

Body Shots

Regisseur Michael Cristofer

Vier jongens en vier meisjes gaan samen op pad in het wilde nachtleven van L.A. Hun diverse perikelen worden ons in flashback verteld, want in de proloog hebben we eerst Rick en Jane samen zien wakker worden. Alhoewel 'wakker' misschien niet het juiste woord is, want ze zijn allebei nog behoorlijk groggy. Dat verandert nogal drastisch als plots de huilende en gewonde Sara voor de deur staat, met de mededeling dat ze verkracht werd door Michael, een van de andere jongens. Een typisch geval van zogenaamde date rape of is er iets anders aan de hand? De flashback-structuur bevat enerzijds scènes van hun nachtje stappen, afgewisseld met openhartige gesprekken (of korte monologen tegen de camera) over de definitie van sex ('Vakantiesex in het buitenland telt eigenlijk niet mee'), over een cursus orale sex, over de nachtmerrie ná sex ('Een man die 's morgens niet weg wil gaan'), over de makkelijke beslissing om met iemand te neuken, maar de moeilijke keuze om iemand lief te hebben, enz. Daartussen ontwikkelt zich dus de problematiek van de date rape en zijn juridische implicaties, die in dit geval extra ingewikkeld blijken omdat diverse betrokkenen zich een en ander van de voorbije avond en nacht niet al te helder meer herinneren. Body Shots visualiseert de verschillende versies en neemt zelf geen expliciet standpunt in, tenzij de impliciete boodschap dat overmatig alcoholgebruik wel tot een blackout moet leiden, die voornamelijk tot gevolg heeft dat men zich 's anderendaags niet eens meer herinnert of men zich eigenlijk wel geamuseerd heeft. Met Sean Patrick Flanery, Jerry O'Connell, Amanda Peet, Tara Reid, Ron Livingston, Emily Procter, Brad Rowe, e.a.

HHHHH

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234