Donderdag 24/06/2021

Review

Hydrogen Sea in deSingel: een oceaan van donzige duisternis

Hydrogen Sea in deSingel, Antwerpen Beeld Wouter Van Vooren
Hydrogen Sea in deSingel, AntwerpenBeeld Wouter Van Vooren

Water is what you are, water is what you'll be,” geloofde Hydrogen Sea al op hun debuut. Aan die liquide belijdenis werd niet geraakt in deSingel, met een gloednieuwe en bloedstollende set waarin water én waterlanders overvloedig mochten stromen.

Automata is een nieuw project van het Brusselse fluisterpopduo, waarbij Birsen Uçar en PJ Seaux de krachten bundelen met de grillige gejaagdheid en gelaagdheid van STUFF. en de zwierige elegantie van Balthazar. Uit die laatste twee bands zijn toetsenist Joris Caluwaerts en violiste Patricia Vanneste als ambassadeurs naar voren geschoven. Drummer Steven Van Gelder plukt het tweetal dan weer uit de rangen van Tout Va Bien.

De toon van de avond wordt meteen gezet met een piano die klinkt alsof ze uit ijs lijkt gehouwen. Hartverkillende toetsaanslagen priemen door een stille zaal. Birsen Uçar horen we zingen over jagers, lafaards, vernietigende krachten en supersterren. Wanneer subbassen aanzwellen als een nakend onweer, heeft ze het plots over “an ocean of darkness”. Op zo’n inktzwarte wereldzee lijk je op dat moment ook effectief uit te kijken. Het ondermaanse decor dat Hydrogen Sea schept in deSingel klinkt verrassend episch en dreigend in vergelijking met de schaduwrijke dromerigheid van hun debuut In Dreams.

Inwendige krachtmeting

Zelfs de Lolita-stem van Uçar lijkt een lichte transformatie te zijn ondergaan. Al kan dat natuurlijk net zo goed liggen aan een verkoudheid die het vijftal al een paar dagen in de tang houdt. “Our body is a war zone,” horen we haar zelfs aangeven in een andere song, over een ingewikkeld weeftapijt wispelturige elektronica en nerveuze drums. Die inwendige krachtmeting wordt uiteindelijk gelukkig beslecht in het voordeel van de groep.

Bij de voorstelling van hun debuut waande onze recensent zich nog te vaak in een knusse Starbucks-sofa, terwijl hij liever had gedoold in een van wolvengehuil doordrongen spookbos. Dat gebrek aan weerbarstigheid en weerhaakjes lijken tot het verleden te behoren. Kneuterig en knus klinkt Automata alleszins niet. Intens des te meer. ’Decay Delayed’ - we gokken dat de tweede nieuwe song van de avond zo heet - wordt door strakke bas en drums aangedreven, waarbij Vanneste een fraaie tweede stem verzorgt.

Hydrogen Sea in deSingel, Antwerpen Beeld Wouter Van Vooren
Hydrogen Sea in deSingel, AntwerpenBeeld Wouter Van Vooren

Apotheose met vulkaankracht

Een andere compositie, waarin een zekere Celestine teder wordt bezongen, houdt er trouwens ook stevig de pas in. Een gracieuze vioolsolo zal daarbij de aanzet vormen tot een apotheose die met vulkanische kracht open spat. Daarbij vormen Caluwaerts en Seaux niet alleen in die song een perfecte tandem van elektronica, toetsen en bas: de set wisselt moeiteloos tussen kwetsbare genegenheid en wispelturige acrobatie.

Ten tijde van hun debuut regende het nog referenties aan Cocteau Twins, Portishead, Sneaker Pimps of de schaduwrijke sfeerschepping van een tv-serie als Stranger Things. Die zijn vandaag niet weggeborsteld. Maar het geluid van die plaat wordt met Automata nog veel avontuurlijker opgebroken.

Water en waterlanders

Alleen de fascinatie met water is onveranderd gebleven. Haalden we de eerste zin in dit verslag bij hun geweldige song ‘Murky Waters’ horen we haar nu weer zingen over fonteinen, oceanen van duisternis, ijs en treurweer. Een andere keer vraagt ze zich vertwijfeld af wat haar sterfelijke lot zal zijn: “Will the stream take me away”? Maar net zo goed zingt ze langoureus over “soft skin, moist flesh”. Elders bekent ze dat ze haar somberheid probeert weg te huilen, en imiteert Vanneste met haar viool “a creature that weeps”. Water en waterlanders vormen één ondoordringbaar front bij Hydrogen Sea.

Dat ook de nacht een spitsbroeder zou zijn van het Brusselse duo, las u mogelijk ook ooit. Een (avond-)klok van een stem heeft Uçar nochtans niet. Maar een stille nacht, grillige nacht dringt zich inderdaad afwisselend op in haar strottenhoofd. Met haar zang kan ze nog steeds ijsheiligen week maken. Dat merk je het best tijdens een ingetogen ballade waar Seaux haar op piano begeleidt, terwijl het heelal achter beiden tot leven komt op vijf rechthoekige schermen. Màchtig en mooi! De song barst van donzige romantiek, maar de wijk van honingzoete klefheid wordt geen moment genomen.

Hydrogen Sea in deSingel, Antwerpen Beeld Wouter Van Vooren
Hydrogen Sea in deSingel, AntwerpenBeeld Wouter Van Vooren

Weerwerk tegen de wereld

Met Automata wilde Hydrogen Sea weg van de digitale elektronica en zich verdiepen in de analoge, vingen we vooraf op. Dit als weerwerk tegen de moderne wereld waarin digitalisering en automatisering de rol van de mens in vraag beginnen te stellen. Een beetje zwaar op de hand? Misschien. Maar die boodschap word je gelukkig niet door de strot geramd tijdens de set.

In de plaats daarvan zet het vijftal zwaar in op een set, waar het kloppende hart tederheid blijft belijden, maar het leven, de dood, schoonheid en sterfelijkheid even ontstelpbaar uit gutst. Verrukking en wanhoop liggen slechts op een boogscheut van elkaar.

De rol van de mens kan je dan wel in vraag stellen, maar de rol van Hydrogen Sea binnen de Belpop-scene hoeft na dit concert alleszins niet langer in twijfel getrokken te worden.

Hydrogen Sea speelt Automata onder meer op 10/3 in De Werf, Aalst, 30/3 in GC De Muze, Meise.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234