Maandag 24/01/2022

Huwelijkstrouw

Ik zou willen reageren op het stukje van Margot Vanderstraeten over het huwelijk (DM 1/8). Ze heeft er volgens mij niets van begrepen. Koppels die hun relatie aan de buitenwereld bekendmaken door middel van een feest, een burgerlijk of een kerkelijk huwelijk, vinden hun relatie niet enkel voor zichzelf belangrijk maar vinden dat feit ook relevant voor hun familie en vrienden en eventueel ook voor de samenleving of het geloof waar ze deel van uitmaken. Die koppels krijgen dan ook allerlei reacties, ondersteuning, voordelen, regels die samenhangen met hun keuze.

Andere koppels vinden hun relatie een privézaak en kiezen ervoor om dat niet te delen met anderen. Als ik toevallig te weten kom dat mijn collega drie maanden geleden is getrouwd, hoeft hij van mij geen proficiat te verwachten. Desondanks gaat onze samenleving heel ver in het gelijkschakelen van rechten en plichten voor gehuwden en samenwonenden. Terecht overigens, maar die samenleving moet dat dan wel op een of andere manier van jou te weten komen. Als je aan de buitenwereld geen duidelijk beginpunt van een duurzame relatie kenbaar maakt, kun je ook niet verwachten dat die buitenwereld het eindpunt van die relatie ineens belangrijk gaat vinden. Er zijn nu eenmaal een hoop mensen voor wie er aan een relatie geen duidelijk begin- of eindpunt is, of wier relaties niet op één persoon gericht zijn. Dat is hun keuze en hun vrijheid.

Ik denk dat er vooral nog een tekort is aan niet-religieuze rituelen om geboorte, huwelijk, (echtscheiding), dood e.d. aan de buitenwereld kenbaar te maken. De katholieke kerk heeft daar nog veel te veel een monopolie op.

Er moeten rond het huwelijk ook nog wel wat mythes doorgeprikt worden. Ik ben wel gehuwd maar heb bewust nooit uitgesproken: "tot de dood ons scheidt", omdat een belofte voor zo'n lange tijd niet realistisch is. Ik ken mensen die niet willen trouwen omdat ze het klassieke trouwfeest niet zien zitten. Onzin natuurlijk. Je maakt van zo'n feest toch wat je zelf wilt en met wie je dat wilt.

Bart Van den Bossche, Wilrijk

Stop belasting op gezondere lucht

Als huisarts wil ik graag mijn steentje bijdragen voor minder ozon in de lucht. Het ministerie van Volksgezondheid en Leefmilieu roept in zijn folder 'Minder ozon meer lucht, doe er iets aan' hier immers toe op. "We kunnen een tijdje zonder eten of drinken, maar nooit zonder lucht", zo schrijft men. Daarom koos ik ook voor een milieuvriendelijke auto die op lpg rijdt en heb ik een zuinige verwarming op aardgas. Sinds enkele jaren nemen we ook groene stroom af bij Essent.

Groot is dan ook mijn verbazing te moeten vaststellen dat ik voor mijn milieuvriendelijk gedrag extra belasting moet betalen. Voor tien maanden groene stroom bij Essent betaal ik een extra bijdrage van 48,62 euro en ik betaal een supplementaire autobelasting omdat ik op lpg rij. En dan is men verwonderd dat er veel ozon in de lucht zit! In plaats van mensen aan te moedigen milieuvriendelijker te leven, wordt men gestraft met extra belastingen. Ik vind dit schandalig.

Federaal minister Demotte en Vlaams minister Peeters, wanneer doen jullie daar iets aan? Jullie maken je er zich al te goedkoop van af door bij hoge ozonmetingen aan te raden geen zware inspanningen te doen en om binnen te blijven. Zorg er minstens voor dat mensen die zelf iets doen aan het ozonprobleem hiervoor niet gestraft worden.

Dr. Mia De Riek, Houthalen

2006 Beaufort

Eric Bracke vindt dat Beaufort de kunstwerken niet in hun waarde laat (DM 31/7). Volgens mij is dit niet zo. Beaufort brengt wel degelijk de kunst naar de mensen en dat niet alle mensen hiervoor openstaan, daar kun je niet omheen. Ikzelf heb in 2003 de volledige kustlijn afgewandeld. Van de editie 2006 heb ik er al zeven plaatsen van de tien op zitten en ik heb ervan genoten. Dit jaar valt het mij op dat ik veel meer mensen met de wandelbrochure tegenkom dan bij de vorige editie. Er is dus blijkbaar herkenning en erkenning sedert vorige keer. (Een minpunt is wel dat de plannetjes in de overigens prachtige wandelbrochure niet overal duidelijk te volgen zijn.)

Als kunstliefhebber moet je wel ergens weten dat de werken op het strand niet altijd tot hun recht komen tijdens het topseizoen. De mensen liggen er inderdaad bij te zonnen. Daarom ook dat 2006 Beaufort een hele tijd te bezichtigen is buiten het hoogseizoen en dan komen de werken wel heel goed tot hun recht.

Het perfecte voorbeeld is 'You Can Buy My Heart and My Soul' van Andries Botha, beter bekend als de olifanten. Ik heb dit werk gezien in het voorjaar op een regenachtige vooravond, alleen de olifanten, de zee en het strand: indrukwekkend! Hetzelfde werk heb ik deze zomer opnieuw gezien op een zonnige dag, het magische was weg en veranderd in een speelpark. Honderd mensen stonden, hingen en zaten bij, onder of op de olifanten. Eigenlijk hetzelfde probleem als bij de schildpad van Jan Fabre. Daar zou inderdaad een oplossing voor gezocht moeten worden. Maar door deze publiekstrekkers zullen er zeker mensen zijn die ook andere locaties bezocht zullen hebben.

Dan is er natuurlijk ook nog het probleem van het vandalisme. Vorig jaar was ik zelf betrokken bij een openluchttentoonstelling en ik moet toegeven dat ik iedere week driemaal de wandeling deed met de schrik om het hart dat er iets vernield zou zijn.

Als je een kunstwerk mooi vindt, geniet er dan van. Zo niet, laat het dan gerust en laat anderen ervan genieten. Blijkbaar is vandalisme een plaag van deze moderne tijd. Ik woon in het centrum en zelfs een bloembak mag je 's nachts niet buiten laten staan. Indien je geluk hebt, zijn 's morgens alleen de bloemen eruit getrokken.

Kunst elitair noemen zoals Eric Bracke suggereert, daar heb ik het moeilijk mee. Kunst is relatief, zoals Joris Note beschrijft in zijn laatste boek, Hoe ik mijn horloge stuksloeg. Voor de ene persoon is iets kunst en voor de andere rommel, en omgekeerd. Van sommige kunstwerken kan ik heel erg genieten, sommige andere zeggen mij niets. Ben ik nu elitair?

Marc Vandenbussche, Diksmuide

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234