Maandag 05/12/2022

Hunter S. Thompson

Thompson gold als een onmogelijke mens, een journalist die, zoals een collega bij 'Rolling Stone' ooit vertelde, 'elke redacteur kon doen huilen van ellende'

Gonzo-peetvader schiet zich kogel door het hoofd

Brussel

Eigen berichtgeving

Jeroen de Preter

De Amerikaanse schrijver Hunter S. Thompson, auteur van de cultroman Fear and Loathing in Las Vegas, is niet meer onder de levenden. Thompson schoot zich zondagavond een kogel door het hoofd in zijn woonplaats Woody Creek (Colorado). De schrijver/journalist was 67. Met een reeks doelbewust subjectieve reportages uit de onderbuik van de Amerikaanse samenleving legde dit notoir drank- en drugsorgel begin jaren zeventig de grondslag van de gonzo-journalistiek, een stijl die alleen hij echt in de vingers bleek te hebben. De hernieuwde belangstelling voor deze door Thompson geïntroduceerde vorm van New Journalism en de verfilming van zijn roman Fear and Loathing in Las Vegas in 1998 zorgden ervoor dat Thompson zich de laatste jaren meer dan ooit op een cultstatus mocht beroemen.

Hunter Stockton Thompson, zoon van een verzekeringsagent, zag in 1939 het levenslicht in Louisville, Kentucky. De man was alles behalve een voorbeeldig leerling, tenzij waar het alcoholmisbruik en diverse vormen van criminaliteit betrof. Thompson was nauwelijks achttien toen hij veroordeeld werd voor een overval die hij naar eigen zeggen nooit had gepleegd. Na een maand gevangenis werd hij vrijgelaten, op voorwaarde dat hij solliciteerde bij de United States Air Force. Bij de Amerikaanse luchtmacht zette hij, als redacteur bij de krant van de luchtmacht, de eerste stappen in zijn carrière als sportverslaggever. Na talloze aanvaringen met Amerikaanse sportbladen en -kranten verhuisde hij begin jaren zestig naar Puerto Rico, waar hij gevraagd was om het plaatselijke equivalent van Sports Illustrated mee uit de grond te stampen. Zeer tot zijn ongenoegen mocht hij er enkel over bowling schrijven. "Ongeveer de helft van mijn werk was ervoor zorgen dat elke bowler in San Juan in het magazine werd vermeld", getuigde Thompson later.

Kort voor de moord op J.F. Kennedy in 1963 keerde Thompson terug naar de Verenigde Staten, waar hij meer en meer politieke stukken begon te schrijven, onder meer voor de National Observer. Nadat een stuk over J.F. Kennedy en een artikel over Tom Wolfes roman The Kandy-Colored Tangerine Flake Streamline Baby geweigerd waren, ging hij opnieuw als freelance sportverslaggever aan de slag. In de loop van de jaren zestig zou Thompson aan het begrip sportverslaggeving een steeds ruimere betekenis geven.

Zo verscheen in juni 1970 een stuk van zijn hand over de Kentucky Derby, het Waregem Koerse van Amerika. In plaats van over de race te schrijven, had Thompson vooral oog voor het society-aspect, dat hij "decadent en verdorven" noemde. In een reactie noemde zijn vriend en collega-schrijver Bill Cardoso het stuk "totally gonzo", een slangwoord dat mogelijk ontleend werd van de Iers-Amerikaanse gemeenschap, die de term gebruikte om er de laatste overlevende van een nachtje drinken mee aan te duiden.

Het woord gonzo zou niet veel later een eigen leven gaan leiden als typering van Thompsons onnavolgbare stijl - een mengeling van stream of consciousness, journalistiek en lyriek. Zelf beweerde Thompson graag dat die stijl per ongeluk was ontstaan. Zo vertelde hij ooit aan Playboy hoe hij onder druk van een dwingende deadline zijn aantekeningen bij de Kentucky Derby uit zijn notitieboekje had gescheurd en zonder verdere bewerking bij de drukkerij had afgeleverd. "Ik was ervan overtuigd dat het mijn laatste stuk was dat ik ooit zou maken", aldus de journalist. Het betreffende stuk zou een klassieker worden binnen het New Journalism-genre in het algemeen, de gonzo-journalistiek in het bijzonder.

Als verslaggever spiegelde Thompson zich graag aan William Faulkner, die ooit beweerde dat goeie fictie veel exacter is dan gelijk welke vorm van journalistiek. Wat gonzo-journalistiek betekende, wist hij zelf ook niet precies. Wel definieerde hij de gonzo-journalist (zichzelf dus) ooit als "iemand met het talent van een meesterjournalist, het oog van een kunstfotograaf en de ballen van een acteur".

Lang voor zijn typische stijl een naam kreeg, had Thompson al van zich doen spreken met Hell's Angels (1966), zijn debuut als schrijver waarvoor hij een jaar in de beruchte motorbende infiltreerde. Toen hij vier jaar later in opdracht van het blad Rolling Stone een artikelenreeks over drugs en drugspreventie moest schrijven, legde hij meteen de basis voor zijn beroemdste boek, Fear and Loathing in Las Vegas, ondertitel: A Savage Journey to the Heart of the American Dream. De roman beschrijft een door drugs en drank aangepookte trip van twee vrienden naar de hoofdstad van de kitsch. Tegelijk is het boek te lezen als een onderzoek naar de levensstijl in Las Vegas.

Fear and Loathing in Las Vegas werd een bestseller in Amerika en kreeg nog een tweede, even succesvol leven toen de Amerikaanse regisseur Terry Gilliam (zie Monty Python) het boek in 1998 verfilmde.

Thompson gold als een onmogelijk mens, een journalist die, zoals een collega bij Rolling Stone ooit vertelde, "elke redacteur kon doen huilen van ellende". Zo werd hij in 1974 naar Zaïre gestuurd om de legendarische bokskamp tussen Mohammed Ali en George Foreman in Zaïre te verslaan. Thompson liet de wedstrijd aan zich voorbijgaan en werd in het hotelzwembad aangetroffen terwijl hij cannabis rookte. "Ik had wat anders in gedachten", luidde zijn verontschuldiging.

Meer nog dan met zijn werk kwam Thompson de voorbije decennia in het nieuws als verzamelaar van vuurwapens, oude sportwagens en processen wegens drugbezit. Vorig jaar nog trommelde Thompson de plaatselijke pers op om melding te maken van de moord op zijn pauw, Atilla.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234